Rojo & Negro in San Sebastian

Nadat we ons hadden geïnstalleerd in het zeer prettige hotel waar we onze week in San Sebastian zouden doorbrengen wandelden we in het zonnetje richting de oude stad. Het was gezellig druk op straat, in Italië zouden we spreken van de pantoffelparade. Overal waren de terrassen flink bezet en ook binnen, aan de bar, waar de hoog opgestapelde pinxtos lagen, was het druk. De meeste Spanjaarden nemen 1 of 2 pinxtos en een drankje en vertrekken dan weer. Nu vind ik die pinxtos vreselijk leuk om te zien, maar er kleven voor mij twee onoverkomelijke bezwaren aan. De eerste is dat er vaak – gelukkig niet meer altijd zoals een aantal jaren geleden wel het geval was – een flinke snee stokbrood onder zit en dat vind ik niet lekker en de tweede is dat de pinxtos al in de ochtend worden klaargemaakt en ik vind het idee om iets te eten wat de hele dag op een bar heeft gestaan niet prettig. We hadden inmiddels wel een beetje trek gekregen, de lunch in Bouliac van eerder deze dag was allang vergeten. We liepen maar weer wat terug richting het hotel. Een echte maaltijd wilden we eigenlijk niet, we zochten iets anders. Om de hoek van ons hotel lag een bar/restaurant Rojo & Negro en de kaart die buiten hing zag er leuk en vooral anders uit. Men noemt het hier ook pinxtos, maar het zijn eigenlijk gerechtjes. Gerechtjes die je ook makkelijk kunt delen. Ook de pinxtos op de bar zagen er aantrekkelijk(er) uit. We liepen naar binnen – het uit vier tafels bestaande terras was vol – en namen plaats aan een tafeltje bij de bar. Achterin de pijpenla waren vier tafel gedekt met linnen en bestek, dat was het restaurantgedeelte.
We bestelden een glas witte wijn, een Rueda en die was lekker, zeker toen we de onwaarschijnlijk lage prijs zagen, namelijk 1.70! Op tafel stond de kaart en die bekeken we wat uitgebreider en onze trek werd groter. We besloten om wat gerechtjes te bestellen en die te delen.
We begonnen met een ración – portie – ham. Van die fantastische, boterzachte, hele malse, glimmende, licht notige ham. Ontzettend lekker! Geen foto van gemaakt, vergeten.
De wijn was op, dus we bestelden een fles. Aardig wat keus heeft men hier en wij gingen door met de Rueda en besloten tot een Blanco Nieva, Propietario Martúe, Verdejo 2013 voor de prijs van 9.70…
Nadat de ham opgegeten was bestelden we wat gerechtjes.
DSC02216Capricho de txangurro, ergens in mijn achterhoofd zat nog dat txangurro krab is. In ieder geval kregen we een rol gemaakt van rijstvel gevuld met een heerlijke warme krabsalade, perfect gekruid en zeker niet flauw. Erbij toefjes yoghurt en een heerlijke kruiden olie en erop wat gefrituurde aardappelsliertjes, die mooi nagezouten waren. Een zeer verrassend en heel lekker gerechtje.DSC02217
De brocheta de langostino y Emmental en tempura leek ons ook lekker. Zoals verwacht kregen we aan een stokje stukjes langoustine met Emmentaler omwikkeld met deeg. Het deeg was geen tempura, maar veel dikker. Hierdoor viel de smaak van de inhoud nogal weg en viel het gerechtje ons dus tegen.
DSC02219We gingen verder met de taco de bacalao con cebolla confitada, een stukje gebakken kabeljauw met gekonfijte ui. Dit was weer een erg lekker gerechtje. Prima gebakken kabeljauw met erop heerlijke zachte ui, mooi gekruid allebei en eronder nog wat lekkere olijfolie.DSC02221
Ook de magret de pato y hongos, eend met paddestoelen, vonden we erg lekker. Mooie stukken goed gebakken eendenborst kregen we met een heerlijke, wat zoetige, jus en ook de paddestoelen waren in diezelfde jus gebakken samen met wat uien. Echt lekker allemaal.
DSC02222De chipirón a la plancha con aceite de ajo (verbazingwekkend altijd hoe makkelijk Spaans eigenlijk is) konden we niet weerstaan, dus ook die bestelden we.
Perfect gegrilde inktvis kregen we, zoals zo vaak in Spanje geserveerd op een plak aardappel met erbij heerlijke olie met knoflook, waar we ons brood in doopten. Ook de aardappel aten we gewoon op, veel te lekker om te laten liggen tenslotte. DSC02224
Inmiddels raakten we behoorlijk volzet, maar nog een gerechtje moesten we proeven vonden we zelf en dat was ensalade templada de foie. Een werkelijk heerlijke salade kregen we met een fijne vinaigrette aangemaakt en wat zelfgemaakte croutons erop. Daarop een plakje uitstekend gebakken ganzenlever, afgemaakt met een zoetige stroperige saus waarin ik in ieder geval aceto balsamico proefde. De kok in het kleine keukentje, want groot kan die keuken nooit geweest zijn, vonden we een ware kunstenaar, alle gerechtjes – op de tempura na dan – waren uitstekend, mooi hoog op smaak en prima van cuisson.
We sloten af met een goede gin-tonic op het terras en wandelden terug naar het hotel.
Later deze week hebben we nog een keertje aan een van de restauranttafeltjes een hoofdgerecht gegeten en ook die waren prima in orde. Nergens in San Sebastian hebben we ‘s avonds na onze copieuze lunches zo lekker nog een klein hapje kunnen eten als bij Rojo & Negro, dus wat ons betreft is het zeker een aanrader. Voor meer informatie en prijzen: zie de website.

Café l’Espérance in Bouliac

Afgelopen zomervakantie waren we terecht gekomen in Bouliac voor een simpele, doch zeer smakelijke lunch bij l’Esperance. Zeer Frans, een leuk terras en binnen meer een café met tafeltjes. DSC02203Ook deze zondag na een overnachting in Azay-le-Rideau passeerden we rondom lunchtijd Bouliac – het ligt iets oostelijk onder Bordeaux (niet boven Bordeaux dus zoals ik eerder vertelde), dicht bij de autoroute.
We reden het keurige fleurige dorpje in, vonden een parkeerplaats tegenover de ingang en wandelden binnen. Een vriendelijke zakelijke ontvangst en we kregen een tweetje bij de bar. Het terras was weliswaar afgedekt en tijdelijk achter schermen bereikbaar, maar dat vonden we toch echt nog te fris. DSC02189
Echtgenoot wilde een half flesje rood, een Chateau de Rochemorin, 2007, Pessac Leognan, ik een karaf witte wijn, ik meen een Viognier. Badoit voor hem, een karaf voor mij.
Brood stond al op tafel met erbij een heel klein schaaltje met wat goede rillette.
DSC02190We bekeken de schoolborden die her en der hangen en staan en waren vrij snel klaar met onze keus.
Echtgenoot wilde als vooraf(je) de Boudin Noir en kreeg een gigantische hoeveelheid uit een blik (maar vast wel zelf gemaakt), alle voorgerechten – op het buffet na – gaan hier per 200 gram. DSC02191Erbij wat sla en wat cornichons en meer hoeft dat ook niet te zijn. Het was een lekkere worst/rillette-achtig voorgerecht, ik mocht ook proeven. Wel aan de ruime kant.
Ik wilde de huisgerookte zalm en kreeg 200 gram zalm met drie kwarten van een citroen.
DSC02193De zalm was lichtgerookt, boterzacht en ik vond hem erg lekker. 200 gram zalm is goed te doen wat mij betreft.
Als hoofdgerecht koos echtgenoot voor de tartaar van rund, steak tartare dus.DSC02197 Hij kreeg goed aangemaakte met de hand gehakte steak tartare met erbij goed gebakken frieten en wederom was hij tevreden.
Ik gaf de onglet, longhaas dus, die ik afgelopen zomer ook had gegeten een herkansing en kreeg een redelijk stuk onglet met dezelfde goede frieten erbij. De onglet was in orde, hoewel er meer zenen in zaten dan ik me herinner van de vorige keer. DSC02200De erbij gevraagde mayonaise was lekker. Lekker Frans zuur. Ook de bak groene salade met fijne vinaigrette ontbrak niet.
Bij de prima espresso kwam een cannelé.DSC02202 Nu krijgen we die wel vaker en ik vond er nooit iets aan. Deze echter was geweldig. Mooi krokant van buiten, mooi zacht van binnen met een heerlijke smaak. Hiervan zou ik er wel meer blieven…Puntje erbij voor l’Esperance dus.
Het blijft een vrij ideaal adresje voor een simpele lunch als je op doorreis bent, ik vermoed zo dat we aanstaande zomer hier weer zullen belanden, want dan rijden we deze route alweer. En de zonen zijn nogal weg van vlees van de grill.

l’Escu de Rohan in Rochefort-en-Yvelines

We hadden besloten te gaan rijden naar San Sebastian, dat vinden we namelijk leuk en we zijn vrijwel direct op vakantie dan, want een fijne lunch en een leuke overnachting, uiteraard met een fijne maaltijd geven dan direct het vakantiegevoel.
DSC02141Bij het zoeken naar een lunchadres – het was de bedoeling ietsjes na Parijs te lunchen en dan nog een paar uurtjes te rijden naar een hotel voor de nacht – kwam ik opeens een restaurant tegen wat me heel erg bekend voorkwam. Wat bleek? Ooit, tenminste 10-15 jaar geleden kwamen we hier met de jongens terecht nadat we behoorlijk lang in de file hadden gestaan op de terugweg naar huis vanuit Zuid-Frankrijk. Het was hun eerste keer dat de tong aan tafel werd gefileerd en dat ze een warm lopend chocoladetaartje aten, dus ook zij wisten het nog. De groene luiken herinnerde ik me als de dag van gisteren. Het restaurant, l’Escu de Rohan, ligt midden in het charmante dorpje Rochefort-en-Yvelines, op slechts 45 km van Parijs. DSC02116Aan de inrichting is helemaal niets veranderd, wel aan het personeel. Waren het destijds waarschijnlijk de ouders, de vader in de keuken, de moeder in de zaal, nu nam de kok de bestellingen op – de zoon – en zijn vrouw nam de zaal voor haar rekening. Hard werken zo met zijn tweetjes. We waren zeker niet de enige gasten deze zaterdagmiddag, op een grote tafel na die al klaarstond voor de avond, waren alle tafels uiteindelijk bezet. Wij kregen een leuk rond tweetje met zicht op het hele restaurant en ik herkende in de hoek bij het raam naast de deur de tafel waar we destijds met zijn vieren hadden gegeten.
Tot zover deze wat lange inleiding, maar dat komt omdat ik het eigenlijk gewoon zo heel erg leuk vind.
Geheel onFrans namen we als aperitief een glaasje witte wijn, Gascogne hier en we bekeken de kaart, die we overhandigd kregen door de chef. Ook kregen we een uitleg over het menu van de dag.
DSC02119Een amuse arriveerde. Twee rolletjes lekkere gevulde ham, een fijne appetizer, want we kregen er trek van.
Nadat we onze wensen kenbaar hadden gemaakt bekeken we de wijnkaart. Een zeer aardige, prettig geprijsde wijnkaart. We besloten tot een Domaine de Fenouillet, Faugères, les Hautes Combes, 2012, voornamelijk omdat het een ons niet bekende wijn was. Hij was erg lekker.DSC02124
We hadden als voorgerecht allebei gekozen voor de terrine de foie gras met toast en confiture van ui. De terrine was zoals hij hoort te zijn, erg lekker dus, de toast was prima in orde en de confiture van ui was ook lekker. Typisch zo’n gerecht wat altijd lekker is, mits goed uitgevoerd natuurlijk en dat was het hier.
DSC02128Als hoofdgerecht had echtgenoot gekozen voor de zeeduivel met gevulde Amandes en saus van kabeljauw. Hij kreeg een flink gevuld bord – de porties zijn hier ruim, zo niet zeer ruim – met puree van aardappel en pastinaak waarop de goed gebakken zeeduivel lag. Ernaast drie Amandes in de schelp met wat kruiden, saus van kabeljauw en geroosterde tomaatjes. Hij was zeer tevreden over het gerecht. Zonder fratsen gewoon lekker.DSC02130
Ik had gekozen voor een gerecht uit het menu van de dag, een stoofpotje van kabeljauw en ik kreeg een schaaltje met een heerlijke vissaus, eigenlijk dikker dan een saus, maar nog net geen crème, waarin wat groenten (ook aardappel) en kruiden lagen, een heerlijk stuk gestoofde kabeljauw en twee plakjes stokbrood met rouille. Ook dit gerecht was gewoon erg lekker. Goed klaargemaakt, geen toeters en bellen, maar prima in orde.
We hadden ook nog besloten – onze ogen waren weer eens groter dan de buik – tot een kaasgerechtje, omdat we het zo leuk vonden dat ze hier in plaats van een plateau twee kaasgerechtjes op de kaart hebben staan. We zouden halverwege delen.
DSC02131Echtgenoot koos de brick van Camembert met karamel met Banyuls en een salade en hij kreeg twee stukken Camembert, gebakken in filodeeg met de genoemde karamel en een klein slaatje. Erg lekker, maar – natuurlijk – wel zwaar.DSC02134
Ikzelf wilde graag het andere aangeboden gerechtje, de terrine van Roquefort met een kleine salade met noten en gekonfijte abrikozen en ik kreeg een mooie plak terrine, waarin gelukkig de Roquefort overheerste met erbij een leuk slaatje en wat fijngehakte noten met fijngehakte gekonfijte abrikozen en ook iets van karamel. Mooie smaakjes bij elkaar.
Beide kaasgerechtjes vonden we erg lekker. We besloten wel dat als we hier weer zouden eten – je weet het niet tenslotte – we ons zouden beperken tot drie gerechten.
We hadden namelijk ook nog een dessert besteld – tja, die grote ogen – .
DSC02135Echtgenoot nam natuurlijk de crème brûlée met geflambeerde appels, krokante appel en een sabayon met Calvados en hij was meer dan tevreden over de perfect uitgevoerde brûlée, de heerlijke krokante appel en de zijdezachte sabayon.DSC02137
Ik was zeer benieuwd naar de baba met rum, crème van mandarijn en carpaccio van ananas en ik kreeg een gigantische, maar heerlijk lichte baba met eronder de crème van mandarijn en erop stukjes ananas. Iets anders van uitvoering dan ik had verwacht, maar dat lag vast geheel aan mij. In ieder geval verbazend licht en erg lekker.
DSC02140Bij de uitstekende espresso kwamen nog twee snoepjes per persoon en na het betalen van de rekening verlieten we zeer tevreden l’Escu de Rohan en het erg charmante dorpje.
Zo charmant vonden we het er dat we tijdens onze vakantie besloten op de terugreis te overnachten in Rochefort-en-Yvelines en ons avondeten bij het restaurant te gaan gebruiken.
Zo gezegd, zo gedaan. Tegen achten wandelden we naar het restaurant, onze B&B lag om de hoek namelijk en we kregen hetzelfde tafeltje. Deze avond liep het restaurant volledig vol.
We begonnen weer met een glas witte wijn, aperitieven als pastis en Suze zijn aan ons niet besteed, dat drinken we liever op een terras. DSC02593
Het menu werd ons uitgelegd, we bekeken de wijnkaart en we kregen een amuse. Twee gevulde gebakken tomaatjes met tapenade, een lichte crème en wat bieslook. Lekker!
Als wijn kozen we voor een Condrieu 2011, Guigal. Altijd goed en zo ook deze.
Deze avond besloten we het aangeboden menu te volgen, op één uitzondering na dan.
DSC02595Dat betekende dat we als voorgerecht een krokante kwartel kregen, gevuld met foie gras met erbij een salade van asperges en een beurre blanc met balsamico. Een zeer smakelijk  gerecht. De kwartel was in stukjes gesneden, hij was mooi krokant en de vulling was erg lekker. De asperges waren beetgaar en samen met de saus en de andere ingrediënten bevielen ze ons zeer.DSC02598
Het hoofdgerecht was St. Pierre met saffraansaus, prei en een salade van linzen. Precies dat kregen we ook. Op de salade van goed klaargemaakte linzen (weer zwaar) lag een goed gebakken stukje zonnevis. De saffraansaus was er lekker bij. De prei was gestoofd in boter en ook die was lekker en ook de beide kort gestoofde tomaatjes pasten er goed bij. In al zijn simpelheid een goed gerecht.
DSC02599Echtgenoot had gekozen voor het dessert van het menu, gegratineerde peer met ijs van passievrucht en dat was uiteraard precies wat hij kreeg. Gegratineerd fruit is altijd aan de zware kant, zo ook deze peer, wat niet wegneemt dat hij wel erg lekker was. Het ijs paste er goed bij en gaf door het zuurtje goed weerwerk aan de peer, waardoor het een mooi uitgebalanceerd geheel werd.DSC02602
Ik had iets van de kaart gekozen, namelijk een krokante zandkoekje met chocolade, crème praliné en een coulis van karamel. Ik kreeg een flinke plak chocoladekoek, niet helemaal zoals verwacht van zanddeeg, want het was niet krokant maar plakkerig (lekker hoor) met erop een gigantische hoeveelheid crème praliné met twee kletskoppen en eronder flink wat karamel. Erg lekker, maar zeer zwaar.
DSC02603Ook deze keer bij de goede espresso weer twee snoepjes en voldaan verlieten we l’Escu de Rohan weer. In ieder geval een adres om te onthouden als je op doorreis bent wat ons betreft. In het dorp is nog een zeer charmante B&B, waar wij in ieder geval heerlijk geslapen hebben.

Vermeer in Amsterdam

Vlak voordat we ons zouden gaan laven aan Baskische grootheden in de keuken gingen we nog even dineren bij Vermeer. Een Iens-deal maar weer eens. Een viergangendiner, incl. aperitief.
Valetparking hebben ze hier nog steeds en het blijft leuk om te zien hoe je auto na afloop omhoog komt.DSC02075 Een zeer vriendelijke ontvangst en we kregen een mooie ronde tafel in de hoek met zicht op het hele restaurant. Het restaurant is gerestyled, wat je vooral merkt aan de stoelen en een beetje aan de aankleding. Wanden en vloeren zijn gebleven zoals ze zijn.
Het was alweer wat jaren geleden dat ik hier was en ik was zeer benieuwd naar de ontwikkelingen van chef Naylor. Zijn groentenbord van de laatste keer vond ik opzienbarend, om te zien, maar zeker ook om te proeven en ik had gezien dat het palet van groenten zoals het momenteel heet onderdeel zou uitmaken van ons menu.DSC02076
We zaten nog maar net toen er al een aperitiefwagentje werd voorgereden. We mochten een keus maken uit een Cava met wat magnolia, gin met tonic en dan was er de keus uit twee soorten gin. Ole, onze BOB, koos voor de Cava met de magnolia en vond hem erg lekker. Echtgenoot ging voor de Franse G’Vine gin met Fever Tree tonic (onze favoriete tonic) en ik was benieuwd naar de Engelse Tangueray gin, een kruidige gin. In mijn glas wat schil van een citroen erbij, in het glas van echtgenoDSC02077ot wat sinaasappelschil. Grappig was hoe goed je het verschil in beide gins kon proeven. Een zeer leuk begin!
Op tafel direct een punt brood, zo te zien focaccia met olijf. Lekker in ieder geval. De tafelaankleding is hier netjes en eenvoudig, zodat alle aandacht DSC02081uitgaat naar het eten. Wel zo prettig.
Op een leistenen plaatje kwamen twee hapjes. Een stengel van rabarber, gedoopt in rietsuiker en peper. Geweldig lekker, de rabarber was mooi beetgaar en door de suiker en de peper kreeg het zuurtje een mooie ondergrond. Ook nog een brokje spongecake met vadouvan en uitgebakken spekjes kregen we en ook dat was erg lekker.
DSC02085De amuse die hierna verscheen was een tafelbereiding van een mojitosorbet in die zin dat er in het glas Bacardi en meloenpuree werd gedaan, terwijl met stikstof ijs werd gemaakt (met die lollige rookontwikkeling inderdaad) van Lapsang Souchong Thee wat een mooi rokerig effect gaf aan de cocktail.
Water kwam op tafel, voor de heren hun geliefde Badoit, voor mij een karaf.DSC02086
Nog een amuse kregen we. In een mooi laag glaasje geprakte nieuwe aardappel, lavascrème, zalmeitjes, licht gerookte makreel, groene kruiden en wat mierikswortel. Een zeer smakelijk hapje.
We bekeken de wijnkaart en besloten tot het arrangement. De wijnkaart is mooi, wel aan de prijzige kant. Nederland is daar eigenlijk sowieso wel een uitschieter in wat ons betreft, in de ons aangrenzende landen en de landen bij de Middellandse Zee zijn de wijnen over het algemeen een stuk vriendelijker geprijsd. Het brood wordt hier telkens aangevuld en het is leuk om te zien dat het telkens weer ander brood is.
Bij het eerste gerecht kwam er een Tokaji Furmint, Dobogó in het glas. Een aardige wijn.
DSC02090Het gerecht was rode poon, krokant saliebrood, ansjovis & knoflook puree, citroen & artisjok. Op een vrij kaal bord lag een prima gebakken stukje poon, krokant door het saliebroodkruim. erbij ansjovis en knoflook mayonaise, citroen, gekonfijte artisjok, oesterblad en Salty Fingers. Een lekker gerecht, mooi licht.
Bij het groentengerecht kregen we een glas Vin de Savoie, Saint Jeoire Prieuré, waarvan ik niet heel erg onder de indruk ben. Wel een heel bloemige wijn, je proeft de weiden als het ware. DSC02096
Het gerecht: groentencasserole; palet van groenten, individueel bereid: rauw, gegaard & gemarineerd kwam op tafel. Het ging hier om groenten van het seizoen, erbij crumble van zwarte olijf, saus van rode biet, saus van kropsla. Bovenop heel veel takken van kruiden en blaadjes en ik vond het een uiterst rommelig bord. Ik herinner me van de vorige keer een geweldig uitgebalanceerd bord met groenten die stuk voor stuk hun eigen bereidingswijze hadden gekregen en dat stond in schrille tegenstelling tot wat ik nu op het bord aantrof. Zeer teleurstellend wat mij betreft. En ook wel een beetje heel veel groenten. Nu ben ik echt een liefhebber van groente in al zijn facetten, maar dit bij elkaar gekwakte geheel sprak me echt niet aan.
De crumble van olijf, die voor het zoutje zou moeten zorgen, was grof en behoorlijk smakeloos, dus een beetje zout had waarschijnlijk wonderen gedaan voor de diverse groenten.
We gingen door met een rode Portugees uit de Alentejano. Een Duas Pedras. Een fijne wijn!
DSC02102Het gerecht, Kalfswang, gebraiseerd & geglaceerd met abrikoos, rodekool & ponzu, zoetzure jus, zag er mooi uit. Een beetje veel was het wel. Naast de kalfswang, die wat mij betreft ietsjes langer gegaard had mogen worden nog twee dumpling gevuld met groene kool. Verder nog flink wat koolsoorten als groente erbij, wat biet en een leuk gefrituurd blad van groene kool. Het zuurtje door de ponzu en de jus was prettig.
We waren inmiddels behoorlijk volzet, met name door de laatste twee gerechten.DSC02104
Er kwam nog een dessertamuse. Een crème van witte chocolade en passievrucht, croutons, karamel, jeneverbes en olijf. Lekker! Fris en niet te zwaar ondanks de chocolade en de karamel. De jeneverbes en de olijf gaven een leuke toets.
Bij het dessert nog een glas Moscatel. Delgado Zuleta, Jerez. Een leuke dessertwijn die ik nog niet kende. Prettig fris zonder dat vreselijke zware van de PX. DSC02108Het dessert was Chocolade taart met rum ijs,” The Chocolate Makers Amsterdam”. Het rumijs werd apart aan tafel geserveerd. We troffen aan een lauwwarm chocolade/custardtaartje, bevroren chocoladespongecake (waarvan me de zin wat ontging, maar ik ben bepaald geen liefhebber van spongecake, al dan niet bevroren), ijs van chocolade met rum en een krokantje van chocolade. Veel chocolade, maar wel heel erg lekker!DSC02110
Bij de goede espresso nog allerlei snoeperijen, waaronder makarons van drop, kruiden en een zoete, petit-four en allerlei stengeltjes om te knabbelen.
DSC02111Na het betalen van de rekening gingen we lekker buiten staan om te aanschouwen hoe onze auto omhoog kwam zetten uit de parkeergarage. Ole had dat nog nooit gezien en vond dat uiteraard behoorlijk spectaculair.DSC02113
Samenvattend was het eerste gedeelte van de maaltijd zeker aanbevelenswaardig, het groentegerecht ronduit teleurstellend en bij het dessert kwam het wel weer in orde. Of ik snel zal terugkeren weet ik nog niet. Er is nogal wat concurrentie…

 

 

&Samhoud Places in Amsterdam

In eerste instantie was ik het niet van plan, maar uiteindelijk werd ik toch erg nieuwsgierig naar de gerecDSC02004hten van Moshik Roth bij &Samhoud Places (what’s in a name?). De reservering voor een zondagmiddaglunch was snel gemaakt en zo tegen 14.00 wandelden we het moderne restaurant binnen. Op de begane grond fingerfood en een bar, op de eerste verdieping het restaurant. We kregen een mooie ronde tafel bij het raam, waardoor we een fijn uitzicht hadden. Zonwering heb ik niet gezien, ik kan me zo voorstellen dat tijdens warme zomers het prettig is als er wat schaduw is. DSC02002De tafels zijn niet gedekt met linnen, maar in een bronzen kleur geverfd. Wel liggen er mooie servetten op tafel, wat tafelspul van Stockmans uiteraard en een broodbordje. Per gang wordt het bestek ingedekt.
We waren de enige gasten deze middag, waardoor we de volledige aandacht van het uitstekende personeel hadden, toch ook wel eens leuk. Over het algemeen vind ik het onprettig om alleen in een restaurant te zitten, deze middag had ik daar helemaal geen last van.
We begonnen met een glas champagne. Billecart-Salmon, een bijzonder prettige champagne.
DSC02009Erbij direct een eerste amuse. Crêpe Suzette, Noordzeekrab. Een minuscule crêpe kregen we, gevuld met krab en kreeft met erbij cognac, citrus en een bijzonder fris kruidje. Ontzettend lekker en zeer de eetlust opwekkend!
Hierna volgden vier amuses in een keer.  DSC02013Op een witte steen couscous, biologische kip, gezouten citroen. Dit alles tussen twee krokantjes en afgemaakt met een viooltje. Ongelofelijk mooi om te zien en zo lekker, dat je er gewoon een slecht humeur van krijgt omdat het zo klein is.DSC02016 In een zwart schaaltje kwam een Zeeuwse platte, yuzu, shiso sap, Japanse vinaigrette. Een zeer bijzondere combinatie door de oester, de lichtzure yuzu, het shiso sap en de Japanse vinaigrette. Smaken die ik eigenlijk nog niet kende. DSC02018
Op een amuselepel een bonbon van haring, rode biet, groene appel. De rode biet was verwerkt tot poeder. Een werkelijke smaakexplosie dit hapje en wederom veel te klein, omdat ook dit ontzettend lekker was. Het hapje was afgewerkt met wat bladzilver.
DSC02021Tot slot een old fashioned cocktail, witlof, Angostura bitter. In een cocktailglas proefden we ijs van witlof, meringue van witlof, iets van mandarijn, Angostura bitter en helemaal onderin een klein laagje lekker ouderwetse advocaat. Alweer een schot in de roos, wat een smakelijke combinatie weer!
Inmiddels hadden we de kaarten bekeken. Men kent hier één menu, te nemen als 4 of als 7 gangen en uit te breiden met wat gerechten, die eronder staan. Je kunt dan kiezen uit 5 gerechten.
De wijnkaart is uiteraard erg mooi, aan de kostbare kant, dat dan weer wel. Omdat wij de 7 gangen kozen, wilden we ook graag het wijnarrangement.
De eerste wijn was een schitterende Savennières, Clos de Saint Yves, Domaine des Baumard. We zijn enorme liefhebbers van Savennière, een prima keus van de zeer enthousiaste sommelier dus.DSC02023
Op tafel verscheen een enorm grappige placemat. De maître vertelde dat de chef de placemats speciaal laat ontwerpen. Voor elk nieuw menu wordt er 1 placemat ontworpen. Hij was zo vriendelijk om me de drie placemats die gebruikt waren in de periode dat het restaurant open was mee te geven, erg leuk!
DSC02027Duidelijk was in ieder geval dat we de Collectie Pompoen zouden krijgen..
Een gerecht in drieën. Op een mooi standaardje een krokante cornetto gemaakt van wortel, gevuld met ganzenlever en 5 spices. Alweer een smaakbom! Ontzettend knap om zo’n klein hapje zoveel smaak mee te geven. Ook dit hapje liet ons weer verlangen naar veel meer.DSC02028
In een wit bord kleine gnocchi gevuld met ganzenlever en pompoen, plakjes zoetzure pompoen, waarbij het geheel was afgedekt met gesmolten Taleggio en geschaafde truffel. Een gerecht om van te dromen en op zijn minst om voor terug te keren. Normaliter ben ik helemaal niet zo weg van gnocchi, maar deze waren vederlicht en zeer, zeer smakelijk. De Taleggio had precies de goede smaakverhouding en de plakjes zoetzure pompoen gaven het geheel iets fris’. Verbazingwekkend lekker.
DSC02031Het derde gerechtje was een schaaltje gevuld met stukje paling, met erop kwark en daarop ijs van pompoen. In al zijn (relatieve) simpelheid alweer ongelofelijk lekker. De combinatie was prachtig, de onderdelen apart zeer bijzonder. Je moet er maar op komen!
De volgende wijn, een Pinot Gris, Cuvée Réserve 2011, Martin Schaetzel, beviel ons uitstekend. DSC02034
Erbij een signature dish van de chef: het perfecte ei/boleten/parmezaan. In een mooi glazen schaaltje kregen we een op lage temperatuur gegaarde eidooier (62 graden gedurende 1 uur en een kwartier). Erop werkelijk geweldige crème van boleten, hele dunne plakjes rauwe boleet met wat cress. Op een krokantje tenslotte een dun laagje crème van Aceto Balsamico met Sambuca, gemalen bloemkool, parmezaanse kaas en gemalen cress. Een verbazingwekkend gerecht. Prachtig in de smaken, schitterend in combinatie en last but not least heel mooi om te zien. We vielen werkelijk van de ene verbazing in de andere en dat hebben we graag!
De derde wijn was van Charles Smith uit Columbia Valley, Washington 2012, een Riesling deze keer. Ik schrijf deze keer omdat we tijdens onze laatste restaurantbezoeken opeens wijn van deze wijnmaker krijgen, voordien heb ik de wijnen nooit gezien. Overigens altijd zeer prettige wijnen. Zo ook deze Riesling.
DSC02041Het gerecht, Anna Golds Oscietra Kaviaar/Sint Jakobsschelp/‘Mer et Terre’, was schitterend! De basis van het gerecht was een rondje platgeslagen Sint Jakobsschelp met olie. Aan de rechterkant het Terre-gedeelte: biet en passievrucht in de vorm van onder andere ijs en meringue. In het midden de kaviaar en de crème fraîche, welke geweldig goed combineerden zonder afbreuk te doen aan het hartige van de kaviaar. Links dan het Mer-gedeelte: ongelofelijk lichte meringue van zeewier, oesterblad, Salty Fingers en wat radijs. Alweer een gerecht om stil van te worden. Zó ontzettend uitgebalanceerd en bijzonder…
We gingen verder met een glas Maçon, la Roche Vineuse, Vieilles Vignes 2010. Alweer een erg mooie wijn met de specifieke Bourgognekenmerken.DSC02043
De Noordzee Zeetong/vinaigrette Tanaisie/Zee-egel – Mona Lisa – Blue Mountain Koffie bracht ons weer in vervoering. Links op het bord een perfect gebakken stukje zeetong met erop gedroogde kappertjes, krokantjes van gedroogd brioche en hazelnoot, wat een bijzonder mooie combinatie was. In het midden de saus van Tanaisie (boerenwormkruid), een flink scherpe, zure smaak, die prachtig combineerde met de tong en met de crème van de zee-egel en Mona Lisa aardappel. In het midden van die crème een toefje koffiecrème van de Blue Mountain Koffie, wat in combinatie met de zee-egel/aardappel een zeer sterke karamelsmaak gaf. Ontzettend bijzonder weer!
In het glas kwam een licht gekoelde Spätburgunder, Shelter Winery, 2011. Een wel erg mooie Pinot Noir.
DSC02048Souvenir van Seoul was het gerecht. Een gerecht in twee gedeelten. Bovenop licht gemarineerde makreel met diverse groenten waaronder paksoi, rettich, tamarillo (boomtomaat), peulen met een fantastische mayonaise met soja en Japanse piment. Alweer een geweldige combinatie van smaken en texturen.DSC02050
Onderin in het bord dumplings gevuld met kimchi, schuim van citroengras en thee van shii-take. Een op het oog eenvoudig gerecht, maar ook hier pasten de toch moeilijke smaken naadloos bij elkaar. Niets overheerste, alles vulde elkaar alleen maar aan. Knap!
Bij het hoofdgerecht, voorzover je daarvan kunt spreken, kwam een Juan Gil, Jumilla 2011. Ook deze wijn werd door de kundige sommelier gekoeld en dat was zeer prettig.
DSC02055Duif/rode kool/macaron kregen we. Op een apart wit steentje twee makarons gemaakt van Braziliaanse chocolade en gevuld met mousse van lever van wild. Bijzonder heftig van smaak, maar wederom een zeer aparte en goede combinatie.
De Anjou-duif kwam op een vlammend rood bord. DSC02058Een – uiteraard – perfect stukje duif kregen we met erbij een Sauce Royale, die zeer diep van smaak was, verder wat quinoa, wat vijg, wat schorseneer en uiteraard de rode kool. Ook een goed gerecht, maar als zo vaak met de vleesgerechten op dit niveau niet zo verrassend als de voorgaande gerechten.
Bij het dessert kregen we een glas Seewinkel Beerenauslese 2008, Velich Apetlon, Burgenland. Wederom een uitstekende wijn.
DSC02063Het dessert – Inka: Alpaco chocolade/bananen/limoen/kokos – kon ons zeer bekoren. Een flinke plak geweldig lekkere chocolade, mooi afgewerkt op zijn Inka’s, kregen we. IJs van banaan, meringues en gelei van kokos, kruim van yuzu. Wederom uitstekend in de combinaties!
Bij de prima espresso tot slot kwamen nog wat lekkere snoepjes.DSC02067
Het duurde even voordat we klaar waren om te vertrekken, we wilden zo lang mogelijk nagenieten van deze prachtige maaltijd, gebaseerd op de reizen van de chef tussen Parijs, Casablanca, Amsterdam, New York en Kyoto. Deze maaltijd benaderde voor ons zo ongeveer de perfectie die we altijd zoeken. Om vaak terug te keren dus wat mij betreft. DSC02062Met een speciaal woord van dank voor de twee heren van de zwarte brigade van deze middag, die ons werkelijk aan alle kanten in de watten heeft gelegd en die uitstekend op de hoogte waren van alle ins en outs van de gerechten. Complimenten! En ook dank voor het meer dan mooie wijnarrangement!

Restaurant Roes in Hulst

Onderweg naar de Verbeke Foundation moest er geluncht worden. Ik had de dag ervoor gekeken en ontdekte in Hulst, nog net in Nederland dus, een Bib Gourmand. Restaurant Roes, gelegen in een winkelstraat in Hulst. DSC01960Een klein restaurant met 26 couverts, verdeeld over een voor-ruimte waar de meeste tafeltjes staan, een bar en waar je als je goed zit schuin de keuken in kunt kijken en een tussenruimte waar nog twee tafels staan.
Eén man in de bediening en één in de keuken (voorzover ik kon zien). Buiten ons raakten nog twee tafels van twee bezet deze zaterdagmiddag.DSC01959
Op tafel, die keurig gedekt was, bakjes met droge worst en heerlijk zoute gebrande amandelen.
Als aperitief wilden we wel een glaasje witte wijn, dat werd er eentje uit de Gascogne. Domaine Millet, Côtes de Gascogne, Famille Dèche, Eauze. Een aardige wijn.
We kregen de kaarten en een uitleg over het lunchmenu (2 gangen en koffie 29.00). Men kent hier een beperkt à la carte gedeelte, een menu Roes en het Bib menu, wat een keuzemenu is. Dat laatste menu sprak ons wel aan, dus daar kozen we voor.
De wijnkaart is leuk en zeer betaalbaar. We kozen voor een Nieuw Zeelandse Seresin Estate, Marlborough, een ons bekende wijn, maar daarom niet minder lekker.
DSC01965Een amuse verscheen. In een houten bakje wat blokjes zure zult met mosterdmayonaise en waterkers, wat ons beviel.
Warme broodjes kwamen ook en op tafel stond reeds een rondje Guernsey-boter.
De wijn werd ingeschonken, het water ook en het eerste gerecht kwam. DSC01968We hadden allebei gekozen voor gelakt buikspek, soja, taugé, wortel, koriander.
Tot mijn grote teleurstelling kregen we een bepaald niet krokant gebakken speklap (ik kan het met de beste wil van de wereld echt geen buikspek noemen) met erbij een salade van de genoemde ingrediënten en twee takken raapsteel. De soja, waarmee het spek gelakt was, was nauwelijks te proeven, flink wat zout haalde de smaak een beetje op. De salade had nauwelijks een vinaigrette, behalve dan de olie die ernaast geschonken was, dus eigenlijk vond ik dit geen goed gerecht. De speklap was op zich niet slecht, maar voor mij te zacht gebakken en er zat opvallend weinig smaak aan.
Bij de hoofdgerechten liepen onze keuzen uiteen.
DSC01971Echtgenoot wilde de schelvis, broccoli, bloemkool, aardappel, botersaus en dat kreeg hij ook. Een stuk gestoomde (denken we) schelvis, op zich goed van garing met erbij de genoemde groenten, een nogal dikke puree van aardappel en een botersaus. Ook trof hij nog wat spinazie aan. Het vreemde was dat er met de groenten die in bepaald niet hapklare brokken op het bord lagen helemaal niets was gedaan. Ja, ze waren gekookt. We werden er een beetje stil van.DSC01972
Ikzelf had gekozen voor de boerderij kalfsribeye, meiknol, spinazie, knolselder, dragon. De ribeye kwam getrancheerd, liggend in de eigen jus. Het vlees was goed, ook hier hielp een beetje zout om de smaak wat omhoog te halen. Erbij de genoemde groenten en wat aardappelpuree. Ook met deze groenten was helemaal niets gedaan. Twee-en-een-halve meiknol had ik, drie balkjes knolselderij en een beetje spinazie. Ten eerste veel te veel, maar ten tweede ook nog van een gruwelijke smakeloosheid. Op het vlees na een teleurstellend gerecht wederom.
DSC01974Het dessert was vandaag chocolademousse, citrus, mango en mandarijn. Een quenelle chocolademousse, flink wat sinaasappel- en mandarijnpartjes, koekjes en ijs van mango troffen we onder andere aan. Het was in ieder geval een fris dessert.DSC01976
We sloten af met redelijke espresso, waarbij nog wat snoepjes kwamen.
Na het betalen van de rekening vervolgden we onze route en we concludeerden dat we de Bib Gourmand-toekenning in dit geval bepaald niet begrepen.

De Fuik in Aalst

DSC01914Een krap jaar geleden was ik met mijn oudste zoon bij De Fuik voor een zeer lekkere en genoeglijke lunch, dus ik wilde in ieder geval nog een keer. Dat gebeurde op deze middag van de Restaurantweek samen met mijn echtgenoot.
Een zeer vriendelijke ontvangst door de gastvrouw, die er zeer goed uit zag en we kregen zoals gevraagd een tafel bij het raam, ik meen zelfs dezelfde tafel als destijds met mijn zoon. DSC01917Op tafel stond al een bakje met olijven en een glas met emping met tandoorikruiden. Mij viel op dat het tafellinnen veranderd is. Jammer, want wat er de vorige keer lag vond ik echt bijzonder mooi; wat er nu ligt is meer algemeen. DSC01916De tafel is wel keurig gedekt met per tafel één paars element wat ook terugkomt her en der in het rustige en stijlvolle restaurant. Het zicht op de rivier was deze dag mooi, maar wat saaier dan gewoonlijk omdat de watersportminnenden zich lieten verdrijven door de wolken en soms lichte regen.DSC01933
Een glas champagne wilden we wel, hier van Devaux, Cuvée D, een vriendelijke champagne.DSC01921 Erbij een drieluikje van hapjes met links een balletje van geitenkaas met krokante Gandaham, plakjes droge worst en een makaron van venkel met roompaté. Het geitenkaasballetje vond ik bijzonder lekker, de worst was prima en de makaron was verrassend. Ook brood verscheen, nog lekker warm en gepresenteerd in een leuk huiselijk mandje.DSC01922
Nadat we hadden aangegeven dat we de aangeboden extra gerechten ook graag wilden en ook het wijnarrangement, maar nog wel graag even de wijnkaart wilden inzien kwam er een kleine amuse.DSC01924 Crispy Caesar. Op een krokant kroepoekje van parmezaanse kaas een bolletje met de ingrediënten van de Caesar Salad en schuim van de dressing. Leuk en erg lekker en zeer mooi gedetailleerd (let op het plakje olijf!)
De wijnkaart is mooi en ook zeer prettig van prijs. De vrouw des huizes biedt ons een waterarrangement aan: 5 euro voor onbeperkt water uit flessen. Een karaf, zo zie ik op de kaart, is ook mogelijk, dat kost 1 euro. Wij gaan voor het arrangement, want echtgenoot drinkt liever bruis.
De zéér enthousiaste sommelier, te herkennen aan zijn fluwelen pak, schonk een witte wijn in. Uit Zuid-Afrika van Bouchard Finlayson, Blanc de Mer 2013, een verrassende blend met in ieder geval Riesling en Viognier en nog drie andere druiven. Een zeer smakelijke wijn.DSC01928
Het eerste gerecht is ceviche van zeebaars; structuren van komkommer/citrus/kropsla. Een mooi opgemaakt bord kregen we met erop reepjes licht in citrus gemarineerde zeebaars, allerlei lekkernijen van komkommer, waaronder marshmallow, meringue en een gemarineerd rolletje, kropsla in zeer minieme hoeveelheid en poeder van citrus. Een prettig fris en zeer licht begin.
Ook de volgende wijn kon ons bekoren, een Altenkirch Steillage, Feinherb 2012 Rheingau, een zeer fijne Riesling.
DSC01930Erbij gebakken zeetong; couscous/wortel&gember/groene kruiden. In een schaaltje uitstekend klaargemaakte tong met eronder couscous met gember en een saus en schuim van wortel en gember. Zeer zachte smaakjes bij elkaar. Voor mij persoonlijk mag met name de gember er wel iets geprononceerder uitspringen. Maar: een goed gerecht, goed van cuisson. Een klein beetje eendimensionaal…
De sommelier schonk de eerste rode wijn in, een Zweigelt Mitterjoch uit Oostenrijk, Birgit Braunstein Burgenland. Mooi licht en goed passend bij de truffelrisotto; gepocheerd boerderij-ei/sjalot/tijm. DSC01934Op een mooi bord risotto met echte truffel (gelukkig geen truffelolie!!), die uitstekend van smaak was, maar qua garing nog net een iets te harde kern had. Erop een gepocheerd eitje, wat nog prachtig liep. Een paar zoutkorreltjes vervolmaakten dit mooie eitje. Het geheel was afgemaakt met geschaafde truffel en parmezaanse kaas. Een zeer prettig gerecht.
Bij het hoofdgerecht kwam een Syrah 2011 van Louis Cheze, altijd goed. Op het bord Simmentaler entrecote; toffee knolselderij/jus port/ aardappel. DSC01939Vanwege de allergie van echtgenoot was de toffee van knolselderij vervangen door een zalfje van pastinaak. Behoorlijk wat uitstekend vlees kregen we met een prima jus erbij, apart geschonken en het kannetje bleef staan. Verder wat voorjaarsgroenten en paddestoelen en een cilinder van aardappel gevuld met wortelcrème. Mooi op het bord, fijn in de mond. DSC01950
Bij het dessert, waarvan ik weer eens vergat een foto te maken, maar de eigenaresse was zo vriendelijk om een foto voor me te maken van een bord in de keuken, kwam een glas Rivesaltes, Domaine Sarda-Mallet, Le Serrat. Het dessert was frangipane en pure chocolade. Een heerlijk taartje van frangipane en chocolade troffen we aan, erbij karamelroomijs op pistachekruim en wat custard, verder nog wat amandel en gekarameliseerde plakjes banaan. Her en der wat krokantjes voor de bite. Een fijn licht dessert met mooie smaken.
DSC01943Bij de uitstekende espresso, waarvan later nog een tweede kopje kwam, werd die fantastische wagen met al die heerlijke friandises voorgereden. Ik zag die ontzettend lekkere gedroogde aardbeitjes al van verre. Verder een weckpotje met eigengemaakte advocaat met een drankje uit Aalst, want Aalst bestaat deze maand zoveel jaar (ik ben helaas het precieze aantal jaren vergeten), wat noga, marshmallows en maar liefst 10 fantastische chocolaatjes/koekjes/andere heerlijkheden.DSC01948
We maakten onze keus en hebben nog heerlijk zitten snoepen van al die mooie lekkernijen. Wat een verwennerij!
Na het betalen van de rekening, die ook al heel vriendelijk was, verlieten we De Fuik. Wat een aangenaam, gastvrij en vriendelijk restaurant is het toch! Om vaak te bezoeken! Opvallend is dat de gastvrouw voor iedereen een vriendelijk woord heeft en daar ook de tijd voor neemt.
In de maand april is er een leuke aanbieding vanwege het 1-jarig bestaan van de huidige eigenaren, mocht u in de gelegenheid zijn: doen!

Fred in Rotterdam

Nog voordat er sprake was een ster waren we al eens bij Restaurant Fred. Destijds net opnieuw begonnen, nadat La Vilette verdeeld was. Met toen nog die vreselijke paarse stoelen die ik voor geen meter vond zitten.DSC01862
Het plafond is hetzelfde gebleven, de inrichting is veranderd is een wat zakelijker aanpak. Een paar banken en stoelen en voor het raam een rij tweetjes, waarbij de een naar buiten kijkt en de ander zicht heeft op de gedeeltelijk open keuken en een bar waar het personeel  hun dingen doet. Bruinig/beige, bloemen, gouden plafond, beelden. Het personeel is gekleed in donkerblauw, wat wat sleets aandoet overigens (glimmende naden en dergelijke, knopen die verdwenen zijn), maar dat is sinds ons bezoek opgelost, ze steken nu keurig in het zwart. Van Oger.
De ontvangst was zakelijk en vriendelijk en we kregen een tweetje. Echtgenoot keek naar buiten en ik naar de keuken en het personeel. Die tweetjes overigens staan vrij dicht op elkaar, zodat er geen sprake is van enige privacy en dat is jammer.DSC01860
Het duurde even, maar toen werd ons gevraagd of we een aperitief wilden, terwijl de champagnewagen onze kant werd opgereden. Een Cava wilden we wel. Hier van Gramona van 2007. Een prettige Cava. In de omschrijving zie ik staan ‘gezond droog’ : geen idee wat dat betekent…
Het is restaurantweek en de vriendelijke, losse (op één na dan) zwarte brigade stelt voor om het menu een verrassing te laten zijn. Dat vinden wij best met de aantekening dat echtgenoot geen prijs stelt op knolselderij. Het extra gerechtje wat mogelijk is, willen we ook wel. Opmerkingen als ‘fotootje mevrouwtje, gaat u het thuis namaken’ worden helaas gemaakt en dat is jammer, want onnodig.
We willen wel wat water, plat en bruisend, wat ook hier niet gekoeld wordt.
We voelen ook wel wat voor het wijnarrangement, maar willen ook graag even de wijnkaart doornemen. Die wijnkaart vinden we erg mooi, op sommige punten wat overpriced, maar behoorlijk volledig. Het wordt het arrangement.
De eerste wijn is een Les Romanes, Vignerons du Sommiérois, Coteaux du Languedoc, die wordt ingeschonken bij de amuses.
DSC01868De eerste amuse komt in een mooi rond glas en het is een mousse van ham met paddestoelencrème met truffel en een balletje van gevogelte met koekkruiden en vijg en een krokantje van sesam. Een erg lekkere amuse en we weten opeens weer waarom we destijds graag bij Fred kwamen, de gerechten zijn namelijk altijd erg in orde.DSC01872
De tweede amuse is een samenspel van tonijn, avocado, basilicum en komkommer. Een vitello tonnato hapje treffen we aan in de vorm van een sandwich met krokant brood, erbij de heerlijke tonijnsaus. Een mooi rolletje rauwe tonijn met een avocadodip, een dip van basilicum en komkommer ook nog en een gemarineerd kerstomaatje. Het geheel wordt afgemaakt door een kroepoekje waarin kimchi, sepia en tapioca is verwerkt. Alweer een leuk gerechtje.
DSC01878De tweede wijn is een Rioja, Muga 2013. Een bijzondere lekkere witte Rioja! Het gerecht erbij is zeebaars gemarineerd in champagne op hangop met kletskoppen van wit en zwart sesamzaad, parmezaanse kaas, gehakte coquilles, truffel en zoute citroen. Een erg mooi gerecht, zowel op het bord als in de mond. Behoorlijk stevige hangop onderop, daarop de gehakte coquilles waarin de zoute citroen precies goed te proeven is. Daarop de kletskoppen, nog wat hangop en wat parmezaanse kaas en de gemarineerd, boterzachte zeebaars. Het geheel is afgemaakt met krokantjes. De kletskop vinden we erg lekker, maar hij is eigenlijk net iets te dominant aanwezig. Als je niet van sesam houdt, heb je dus pech…
We gaan door met een blend van chenin blanc, viognier en roussanne  uit Zuid-Afrika. Een Joostenberg, Paarl, Fairhead 2011. Ook een erg prettige wijn.DSC01882
Het gerecht is het extra gerechtje en dat is tarbot met peterselie, winterpostelein, palingtartaar, crunch van zuurdesem, gedroogde kappertjes, bleekselderij, venkel, Hollandaise saus en Guernsey-boter in de saus. Een hele mond vol voor een mooi en complex gerecht met geweldig goed bij elkaar passende smaken, die het tot een genot maken om dit te eten. De tarbot is uiteraard perfect van garing, de paling, de crunch en de groenten in al hun verschijningen passen er uitstekend bij. Het toefje Hollandaisesaus is de kers op de taart. Diepe tevredenheid bij ons allebei.
Bij het hoofdgerecht wil ik graag witte wijn en dat is mogelijk. De zeer vriendelijke sommelier (het is mij niet helemaal duidelijk wie hier maître en wie hier sommelier is, de meeste leden van de zwarte brigade dragen dezelfde kleding, eentje – die hier al langer werkt, want ik kon me hem nog herinneren – draagt een lichter overhemd en zal zich later ook over de kaas ontfermen) vindt dat geen punt. Tot onze verrassing krijgen we allebei twee glazen, hij wil ons graag een klassieke en een moderne wijn laten proeven bij het hoofdgerecht. Van feedback is overigens – jammer genoeg – geen sprake nadat we klaar zijn.
Voor echtgenoot is dat twee keer rood. Als klassieke wijn heeft hij gekozen voor de Maipe Reserve Bonarda Old Vine 2012, die hem behoorlijk bevalt. Voor de meer moderne versie wordt het een gekaraffeerde Rioja Crianza, Hacienda Lopéz de Haro 2008. Ook een prettige wijn. Hij heeft een lichte voorkeur voor de Maipe.
Voor mij in het klassieke glas een Gabriel d’Ardhuy, Bourgogne 2012. Ik ben nogal te spreken over witte Bourgogne, dus dit is een schot in de roos. De modernere versie wordt een Ferentano, Lazio, Falesco, 2011. Zo’n prettige wijn uit het grensgebied Lazio/Umbrië, die ik ook erg graag mag drinken.
DSC01891Het gerecht dan. Mieral eend met jus van de eend. Biet, geel en rood, quinoa met groene kruiden, appel met kerrie en wortel. Bitterbal met gekonfijte eend. In aanleg een goed gerecht, malse eend, leuke groenten (lachwekkend vind ik dan weer dat het flintertje kropsla wat er ook nog bij lag, apart genoemd wordt), lekkere quinoa, maar vreemd genoeg erg zout. Alleen mijn bord overigens, dat van echtgenoot is een stuk minder zout. Nu ben ik een zeer hartige eter, dus als ik zeg dat het zout is, dan is het ook bijzonder zout. Ik vond het niet echt een probleem na de eerste hap, maar het mag natuurlijk niet.
De appel met kerrie vond ik leuk gevonden en dat ga ik zeker eens maken.
Nadat we hadden gecheckt of er in het dessert heel toevallig zoute karamel zou zitten, wat niet het geval was, besloten we allebei tot de kaaswagen. DSC01892
Nadat we een keus hadden gemaakt van de kaaswagen moesten we nog even wachten op de wijn, waarbij ik wederom mijn voorkeur voor een droge witte wijn aangaf. Het werd een TO 2010 Velich Apelton, Burgenland, Oostenrijk. Een verrassend rijke Chardonnay, die ik erg lekker vond.
De kaaswagen is hier mooi. De meneer met het lichtere overhemd ontfermt zich over de kaaswagen en opeens herinnerde ik me weer hoe we de vorige keer (5 jaar geleden) ‘in de clinch’ hadden gelegen over de stukjes kaas. Hij vond namelijk dat ik teveel stukjes wilde toen.DSC01895 Echtgenoot liet ik deze ronde eerst kiezen en na vier stukjes vond de meneer het wel genoeg. Toen het mijn beurt was was ik zo brutaal om toch een vijfde stukje te vragen en zeer zuinigjes kreeg ik dat. Alsof hij het uit eigen zak moet betalen. Des te ergerlijker overigens omdat er ook nog een supplement van maar liefst 8 euro betaald moet worden als je kaas neemt in plaats van het dessert. Het staat in ieder geval in schril contrast tot de ruimhartigheid waarmee de sommelier zich van zijn taak kwijt…
Bovendien vonden we de kaas niet top. Sommige kazen waren heel gewoon te droog, dus niet goed bewaard. Niet gek, want de kaaswagen is open en staat in een gekoelde ruimte en dan krijg je dat dus.
Erbij een schaaltje met muskaatdruiven geweekt in grappa en warm getoast vruchten/notenbrioche, allebei erg lekker. Jammer van dat vervelende zuinige gedoe, dat deed werkelijk afbreuk aan de beleving.DSC01899
Bij de redelijke espresso, die ook nog eens werd nageschonken allereerst een mandje met madeleines en een houdertje met puntzakjes, waarin mini-Berlinerbolletjes zaten, allebei bijzonder lekker. En als klap op de vuurpijl, waarmee de gastvrijheid en het verwennen weer op een normaal niveau kwamen een heuse, maar liefst drie verdiepingen tellende, snoepwagen.DSC01903 De vriendelijke dame maakte ook nog een bordje met erop alle mogelijkheden die in de wagen waren opgenomen, wat onze keuze eventueel makkelijker zou kunnen maken en zei ook nog eens dat we gerust alles konden nemen.

Kijk, zo hoort het meneer van de kaas!DSC01907
We maakten onze keus – nee, lang niet alles – , snoepten het heerlijk op, betaalden de rekening en verlieten tevreden Fred. Op de gemaakte kanttekeningen na was het een fijne maaltijd. Qua gerechten en wijnen heel erg goed zelfs!

De Lindehof in Nuenen

WP_20140227_002Tien jaar heeft restaurant De Lindehof een ster. Waarom ze er geen twee hebben is mij en met mij vele anderen een absoluut raadsel, maar dat zal wel een keer in orde komen. We kwamen er deze keer om die 10 jaar te vieren en dat deden we met het 10 Topjarenmenu.
Inclusief wijnarrangement, want flessen uitzoeken bij zoveel gangen blijft voor ons onbegonnen werk.
Heel vriendelijk kwam er iemand naar buiten lopen om de auto voor ons te parkeren, geweldig vriendelijk vond ik dat.WP_20140227_003#1
Eenmaal aan tafel een glaasje champagne, van Serge Mathieu voor ons, dat blijft toch een champagne die ik heerlijk vind. En het tafeltje weer voor mijn tas.
Erbij weer een bombardement aan amuses, zo fantastisch gastvrij, ik begrijp absoluut dat gemekker niet over Nieuw Ruig waarbij alle verwennerijen vooral moeten verdwijnen. Als ik naar een restaurant ga wil ik gewoon heerlijk in de watten worden gelegd en dat kan bijvoorbeeld door de amuses. Waarmee ik dus niet zeg dat ik veel amuses een voorwaarde vind. Restaurants maken dat helemaal zelf uit, ik geef alleen aan dat ik er geen enkel probleem mee heb om verwend te worden….
WP_20140227_004Direct bij de champagne (later nog eens bijgeschonken met de complimenten van de chef) een glaasje met erin de bekende soldaatjes met tonijn en kerrie en daarop volgend de chef met zijn lepels met die heerlijke praline van witte chocolade met aardpeer, ras el hanout en espuma van chili.WP_20140227_005
Hierna in een mooie schaal drie nieuwe hapjes. Een flan van bataat met mosterdzaad en krokantje met tandoori, erg lekker; een cannelloni van wakamé met crème van tonijn en kokos, bijzonder smakelijk en een stukje krokant huid van hoender met lavas, heerlijk! Leuk van smaak en mooi gepresenteerd.
Vervolgens het hapje op de hand, deze keer gepresenteerd via een schaal met veel kleurig groen.WP_20140227_006 Op de hand werd wat bloemkoolcrème gespoten en de meringue van bloemkool en waterkers met kaviaar van waterkers werd erop geplakt. WP_20140227_012
In een mooie witte beker verscheen phulauri en een compote van bakbanaan waarover een saus met garam massala werd geschonken, heerlijk gewoon!
WP_20140227_013We sloten de amuses af met frittas van bacalao met crème van tomaat en ook die was erg lekker.

 
Het rondje gezouten boter en de heerlijk warme brioche verschenen gelukkig WP_20140227_014ook, eigenlijk het enige brood wat ik eet omdat ik dat zo ontzettend lekker vind.
De eerste wijn die de sommelier presenteerde was een Herré, een Chardonnay uit het Gascognegebied. Een zeer prettige, lichte wijn.
20140227_135118Erbij uiteraard het eerste gerecht. Aardse groenten. Chioggia, knolselderij, schorseneren, oerwortel, crème van topinamboer, ijs van aardappel, truffel. Al die groenten lagen in verschillende structuren op het bord. Zo was de aardappel gefermenteerd en verwerkt tot ijs, de oerwortel was gedroogd tot een krokantje, de biet was vermalen tot kruim en we proefden tussen al dat mooie groentegeweld ook nog een zeer prettig pittig smaakje. Een mooi gerecht vonden we het.20140227_140721
Vervolgens een Kroatische wijn, een Graševina Ivan Enjingi, Kasna Berba 2007. Een fantastische Riesling!
Ondertussen werden heerlijke broodjes gepresenteerd, waaruit we onze keus maakten.
De wijn paste perfect bij de ganzenlever. Pennywafel van ganzenlever en rode portgelei, vijgenchutney; cannelloni gevuld met schuim met schuim van ganzenlever. Een prachtig bord kregen we met een cilinder gemaakt van rode port en madeira waarin het schuim van de ganzenlever zat. De pennywafel met de terrine van ganzenlever en de heerlijke gelei van port lag ernaast en het geheel werd compleet gemaakt door de chutney van vijg en de gelei van appel, waarin diverse specerijen duidelijk te proeven waren. Weer een bijzonder fijn gerecht.
Bij het derde gerecht schonk Arno verrassend genoeg een rode wijn, een Cornarea 2011, Nebbiolo d’Alba, gekoeld. WP_20140227_030Het derde gerecht was neustong. Op lage temperatuur gegaard, gegrilde peterseliewortel, taggiasche olijven, aceto balsamico vinaigrette. Neustong is bij ons beter bekend als tongschar. Een mooi stukje tongschar kregen we, perfect van garing met erop een ‘plak’ van de gegrilde peterseliewortel en erbij wat groenten met de olijven en dat alles werd omgeven door een lichte vinaigrette met aceto balsamico. Een fijn gerecht met elkaar versterkende smaken.
De volgende wijn is een van mijn lievelingswijnen, een Chenin uit de Loire. Chateau Pierre-Bis, le Haut de la Garde, Anjou 2008. Een fantastische wijn!WP_20140227_033
Perfect passend bij de coquille. Dungesneden met gekarameliseerde witlof, gesmolten ganzenlever, kroepoek en schuim van schaaldieren. Precies dat troffen we aan op het bord en alles paste perfect bij elkaar. De kroepoek gemaakt van sepia en garnalen was heerlijk. We waren het er roerend over eens dat dit de topper van de middag was en dat wil wat zeggen met al die schitterende gerechten die we gegeten hebben. Een plaatje ook om te zien.
WP_20140227_037We gingen door met een Chardonnay uit de Jura. Domaine des Marnes Blanches, Chardonnay en Levrette 2012. Een mooie volle wijn, goed passend bij de kreeft. Met buikspek, tomaat, artisjok, kruidenmousseline, crème van mascarpone & Savora mosterd, vinaigrette van Umeboshi. Precies dat allemaal troffen we aan op het bord. Uitstekend gegaarde kreeft, een stukje heerlijk buikspek en alle andere genoemde ingrediënten, waarbij ik aanteken dat het gerecht prettig hoog in de zuren zat met name door de umeboshi. Wij houden daar veel van, dus we vonden het heerlijk.WP_20140227_039
De Jurawijn werd doorgeschonken bij het volgende gerecht. Rendang. Indonesisch stoofvlees met Savooiekool, edamame, sorbet van citrus & gember, saus van witte soja. Een heerlijk rondje rendang troffen we aan, precies zoals rendang moet zijn, erbij krokantjes van Kai Lan voor het bittertje.Verder nog wat tipjes aardappelmousseline en een heerlijke saus van rendang. Het ijs gemaakt van citrus en gember was zeer pittig, wat wij erg lekker vonden, dus alweer grote tevredenheid aan tafel.
Bij het hoofdgerecht kwam een glas Clos de la Procure 2011, Côtes de Provence. Een ongefilterde lekkere wijn.
WP_20140227_041Het hoofdgerecht was Lam uit de Pyreneeën. Chutney van aubergine, rode paprika met harissa, bara, gele paprika met sinaasappel, lamsjus.
Een heerlijk koteletje kregen we, wat stoof van lam en een stukje vlees van de schouder, wat flink hoog op smaak was. erbij diverse groenten, de bara en de heerlijke jus + nog wat gefermenteerde knoflook en een krokantje van gefermenteerde knoflook. Erbij zo’n rolletje wat opzwelt als je er warm water over giet om de handen schoon te vegen. Allemaal van die leuke kleine details!
20140227_160232Het volgende gerecht, waarbij dezelfde Provencewijn werd geschonken, werd geheel aan tafel klaargemaakt door de chef zelf.
Het gerecht heet truffel. Krokante soufflé met Epoisses en truffel. Allereerst kregen we een vrij grote krokante soufflé van aardappel, waarop de chef een ferme tik gaf, zodat er een gat in kwam.WP_20140227_047 In dat gat kwam een flinke lepel Epoisses, die langzaam in de soufflé zakte. Daarover werd met een spuitfles behoorlijk wat Luikse stroop gespoten en daarop werd een grote hoeveelheid zwarte truffel geschaafd..Een absoluut heerlijk kaasgerecht ontstond hierdoor, wat extra lekker leek door de tafelbereiding. De combinatie soufflé-stroop-kaas-truffel was geweldig!
We moesten even bijkomen van dit schitterende kaasgerecht en dat deden we door vast te nippen van de eerste dessertwijn. Een Seehof Scheubere Morstein Spätlese, 2012.
WP_20140227_052Het dessert erbij was mango. Sorbet & cannelloni van mango, gekarameliseerde zoetzure tomaat, basilicum, poeder van yoghurt.
In een kring, afgebakend door hangop lagen de genoemde ingrediënten in verschillende verschijningsvormen. Gedroogd, gelei, als krokantje, sorbet etc. Opvallend vonden wij de tomaat en het ijs van mango met peper. Ook het dooiertje gemaakt van mango was een meesterstukje. Een heerlijk fris dessert in ieder geval.
De laatste wijn was een verrassing en een hele lekkere verrassing. Het was nl. een Macvin du Jura. Domaine Berthet-Bondet. Arno kon niet weten dat ik een groot liefhebber ben van eau de vie, dus deze wijn was een schot in de roos!
WP_20140227_054Erbij appel. Crème brûlée van vanille met gepofte appel, marmelade van duindoornbes en vanille-ijs. De crème brûlée verscheen als vierkantje op het bord met erbij de crunch van gepofte appel, het vanille-ijs, de heerlijk frisse marmelade van de duindoornbes en nog allerlei andere heerlijk frisse geleitjes. Alweer een erg prettig dessert.
We sloten deze feestmaaltijd af met uitstekende espresso, waarbij nog wat lekkernijen waren en verlieten voor de zoveelste keer zeer tevreden De Lindehof. WP_20140227_057Ontzettend leuk hoe Soenil en zijn crew elke keer opnieuw weer iets nieuws bedenken en om te zien hoe ze ‘groeien’. Al die mooie details zoals het tassentafeltje, het doekje voor de handen en nog veel meer tonen toch hoe enorm begeesterd de chef is en dat proef je ook in al zijn creaties. De middag werd nog extra aangenaam omdat Arno – de sommelier de tijd had voor een praatje zo af en toe. We hebben weer genoten!

l’Air du Temps in Liernu

DSC01840In het kader van het vieren van ons jubileum reden we na de lekkere lunch bij LO in een rustig tempo richting Liernu, ons doel was de schitterende hoeve waarin l’Air du Temps is gevestigd. We zouden er ook overnachten in één van de B&B-kamers, wat betekent dat je vanaf 17.00 welkom bent. De ontvangst door de vrouw des huizes was zeer hartelijk en ze bracht ons naar onze kamer. DSC01831Een prettige kamer, niet heel ruim, maar wel van alle gemakken voorzien. Het is wel wat gehorig in het B&B-gedeelte helaas, maar de bedden zijn dan weer prima en het uitzicht op onder andere de moestuin van de chef is erg leuk.
DSC01777Tegen 20.00 daalden we de ijzeren trap af naar het restaurant en liepen een stukje over de leuk verlichte en verDSC01781warmde binnenplaats naar de ingang. Het restaurant is opgedeeld in compartimenten met per compartiment zes tafels. Ronde tafels, vier iets grotere gedekt met een lap leer in de kleur cognac, twee kleinere gedekt met wit linnen. Op tafel slechts een standaard met erin een overzicht van de leveranciers waarvan gebruik wordt gemaakt en uiteraard borden, bestek en glazen.DSC01836 Aan de wand erg leuke hangende cilinders met slechts twee bloemen erin, het minimalistische karakter van het restaurant wordt hiermee extra onderstreept en geeft toch een leuke sfeer. Per compartiment ook nog een uitsparing voor water (wat hier wel gekoeld wordt) en wijn met een soort toonbank waarop de zwarte brigade allerlei dingen kan doen, zeer handig.
Veel bediening, goede bediening. Franstalig op één jongeman na, die een enkel woordje Vlaams sprak, wat tot wat lachsalvo’s over en weer leidde, maar hij heeft ons uitstekend geholpen! De volgende ochtend bij het ontbijt lag overigens een keurig menu klaar van de avond ervoor in het Frans en in het Nederlands.
Direct toen we zaten kregen we een klein glaasje water getrokken op de een of andere manier met selder en jeneverbes, erg lekker.
Op tafel in een houdertje een plak heel krokant brood met granen, wat erg lekker was. Champagne wilden we ook wel. Hier van Bérêche & Fils, een mij onbekende champagne, maar bijzonder lekker.
Hierna duurde het een flinke tijd voordat er iets gebeurde, onze champagne was al op voordat de amuses kwamen.
Men kent hier slechts één menu op de vrijdag- en zaterdagavonden, het menu Terroir Contemporain, waarbij je een wijnarrangement of een arrangement van drankjes zonder alcohol kunt nemen. Omdat wij nogal te spreken zijn over Terroirmenu’s was onze keus op dit restaurant gevallen, bovendien waren we bijzonder benieuwd naar de kookkunsten van Sang-Hoon Degeimbre.DSC01787
We begonnen met wat snacks, zoals ze het hier noemen. Allereerst een kwarteleitje in zijn nestje. Een schitterend gepocheerd kwarteleitje in een heel licht bakje van gefrituurde aardappel, erg lekker vonden we het. De toon was direct gezet, onze hooggespannen verwachtingen zouden naar alle waarschijnlijkheid uitkomen.
DSC01788Vervolgens kwam er een cilinderachtig bekertje met gepofte bulgur, gerookte paling en foie gras, smeltend lekker en met een mooie bite vanwege de bulgur en een frisje omdat er iets van azijn van yuzu was toegevoegd wat het bijzonder maakte. DSC01789
Hierna twee hapjes tegelijk. Een krokant rolletje van biet gevuld met Gruyère en ui en erop poeder van spek, ook al zeer bijzonder en op het andere bordje gepofte paprikachips met avocado en bergamot. DSC01791Ook al een speciale combinatie en door het poffen werd de chips erg licht en luchtig.
Waarmee we toe waren aan de mondvermaakjes. DSC01793Allereerst een eitje met truffel met een soldaatje erop om te dopen. De dooier van het eitje zat onderin en was prachtig lopend.
DSC01795Tot slot een Koreaans getint gerechtje. Shabu shabu van rund met rijst en een bouillon van dashi. Dit vond ik de minste van de hapjes, eigenlijk zat er relatief weinig smaak aan.
Eindelijk werd er wat wijn ingeschonken. Een wijn die we toevallig een paar weken geleden bij Slagmolen ook hadden gedronken, die lekkere Eve Chardonnay uit Columbia Valley 2011.
Broodjes verschenen, incl. wat boter met ponzu en fromage uit Noirmoutier, allebei lekker en anders.DSC01799
Het eerste gerechtje bestond uit schorseneer – reuzel – vleesjus. Diverse bereidingen van schorseneer, waaronder krokante, crème, een gekookt cilindertje kregen we, blijkbaar klaargemaakt met reuzel met een toets van kardemom en erbij een werkelijk heerlijke vleesjus, die het gerecht wat mij betreft volkomen vervolmaakte.
De tweede wijn die werd geschonken kwam uit Santorini, Griekenland. Een Sigalas Assyrtiko 2012. Een erg lekkere witte wijn, veel body.
DSC01801Erbij Bo Ssam oester – kool – Gochujang. De oestertjes (ik heb nog nooit zulke kleine en zulke lekkere oesters gezien en gegeten) waren ingepakt in de spitskool met erbij de zeer pittige gochujang, maar de smaak van zowel de kool als de oester bleef behouden. Knap! Erbij op lage temperatuur gegaarde ossenhaas (geen varkensvlees, zoals in het originele Bo Ssamrecept wordt gebruikt), heerlijk zachte mayonaise van yuzu en wat crème van pompoen. Een zeer origineel en lekker gerecht.
We vervolgden met een Riesling, een Grand Cru Zotzenberg, Lucas et André Rieffel, 2010. Een absoluut fantastische Riesling!DSC01809
In het bord Saint Jacobsvrucht – kool – truffels.  Onderin het bord in boter gestoofde kool, erop de coquilles en daarop de plakjes truffel. Het geheel werd afgedekt door krokante kool met de structuur van tempura, alweer bijzonder ingenieus gedaan en – niet te vergeten – bijzonder lekker. De combinatie was erg mooi en de kool was heerlijk en dat zegt iemand die niet echt dol is op kool…
DSC01806In dezelfde shift het volgende gerecht, gepresenteerd op een boomstamstuk met wat boom erop. Mossel – truffel – rook. Het was een op kersenhout gerookte mossel met truffel en kruim van notenboter. Een behoorlijk grote mossel – die hebben mijn voorkeur niet, maar deze was werkelijk heerlijk – met een mooie rooksmaak, terwijl toch de mosselsmaak behouden was met erop een plakje truffel kregen we. Het kruim van notenboter was wit en lag als sneeuw onder het boompje. Mooi gepresenteerd en heel mooi van smaak. Voor het eten van de mossel kregen we weer eens zo’n prettige tang.
De sommelier schonk de volgende wijn in, zo’n heerlijke Chenin uit het Loiregebied van Michel Chevré,  Clos de l’Ecotard.DSC01811
Erbij ‘zoals een bewaarde zomer’.  Diverse gefermenteerde groenten, chips van witlof en biet, Kimchi en een ongelofelijk lekkere saus van boter met wat olijfolie. In al zijn simpelheid (maar niet heus) een zeer bijzonder groentegerecht. Om je vingers bij op te eten.
Bij het laatste visgerecht schonk de sommelier een L’R de Rien Yannick Pelletier. Een schitterende complexe wijn! De sommelier gaf aan dat de wijn vooral in combinatie met het gerecht lekker was, zonder het gerecht niet en dat klopte helemaal. Eigenlijk voor het eerst dat ik een wijn dronk die ik niet lekker vond, terwijl hij bij het gerecht werkelijk geweldig was.
DSC01815We kregen een zeer zonnig bord met zeebarbeel – sinaasappels – pruimen – saffraan. Een bijna rauwe reep vis kregen we – ik vond hem onprettig rauw jammer genoeg – met erop diverse bereidingen van wortel, waaronder een chipje van wortel, met saffraan en sinaasappel. Verder een krokant koekje van vis en wat gekonfijte en gedroogde sinaasappel en wat geleitjes van saffraan en sinaasappel met wortel. Fris en zonnig, maar de vis vond ik onprettig. Echtgenoot overigens niet, dus het lag aan mij.
Bij het eerste vleesgerecht schakelde de sommelier over naar rood. Een Dolcetto d’Alba 2012, Mascarello Giuseppe et Figlio.DSC01818
In het bord, of liever gezegd op de hete stenen in de schaal met weer zo’n tang erbij de duif van Jean Yves Bruyère – terugkomst uit Marokko. (Voor een overzicht van leveranciers verwijs ik naar de website).  Per persoon een erg mals stukje duif met een saus erbij van citroen en ras el hanout en nog een chips van pastinaak. Jammer dat het maar één stukje was, het vlees was werkelijk heerlijk.
DSC01820In dezelfde shift de Purple Duck versie 2014.
Alweer een perfect bereid stukje vlees, eend deze keer met erbij hoisinsaus, krokante bolletjes en geleitjes van rode kool en rode ui  en ook nog stukjes rode kool en rode ui die koud en zuur gemarineerd waren, gepofte rijst die lila was en ergens proefde ik ook nog wat vanille. Een gerecht wat verbazing opriep, althans bij mij. En dan vooral wat betreft de perfectie. Werkelijk alles van dit gerecht vond ik perfect.
Terwijl we dit gerecht nog aan het bespreken waren werd er een wagen in ons compartiment gereden met wat stikstof en droogijs en aan een van de tafels ontstond er erg veel mist. Later zagen we dat wagentje nog eens naar een ander compartiment rijden, maar dat was het verder voor deze avond. Wat de bedoeling ervan was, weten we dus niet.
We waren aangeland bij de desserts. Erbij een verrassend frisse zoete Sauvignon, Peregrine, Nieuw Zeeland, 2012. DSC01823
Het eerste dessert, een kaasgerechtje, kwam in een schaaltje. Vacherin Mont d’Or – Escargots van de Ferme du Vieux Tilleul – wilde kruiden. Het betrof een mooie lichte espuma van zeer jonge Vacherin met krokantjes van brood, wilde kruiden en erop wat geraspte bergkaas. Wederom een verrassend en bijzonder gerechtje.
DSC01824Bij het zoete dessert kwam een borrelglaasje Rivesaltes. Dat dessert was deze avond verloren brioche – appels – amandelen. Het stukje verloren brood was werkelijk bijzonder lekker, erin zat nog wat amandelspijs, erop wat geschaafde amandelen. Erbij een sorbet van amandel met hazelnoot, geschaafde amandelen, stukjes appel en een krokante ring. Een heel prettig, niet te zwaar dessert. DSC01827
De chef kwam nog even een rondje maken door het restaurant en maakte bij elke tafel even een praatje, echt op zijn Frans dus en we sloten deze gedenkwaardige avond af met goede espresso waarbij nog allerlei lekkernijen kwamen en wandelden nogal onder de indruk naar onze kamer. Onder de indruk van de gerechten, maar zeker ook van de bijzondere wijnen!
De volgende ochtend werd het ontbijt geserveerd aan dezelfde tafel en dat was een heerlijk ontbijt. Lekkere espresso, vers ananassap, een croissant, nog iets met zoet bladerdeeg, boterhammen, chocoladepasta, jam van granaatappel met Szechuanpeper, marmelade met citroen, kaas, ham en een op lage temperatuur gegaard eitje met gebakken spek. Heerlijk allemaal.
Na een rondleiding door de zeer indrukwekkende keuken en een hand van de chef en zijn vrouw betaalden we de rekening, pikten onze koffer op op de kamer en reden we op ons gemak terug naar huis. Een bijzondere ervaring! En wat mij betreft, maar dat zal al wel duidelijk zijn, zeker een aanrader. Wel even sparen.