Nog maar net terug uit Slovenië reden we op deze donderdag alweer een grens over. Deze keer naar België, naar Antwerpen. We checkten in in het hotel en gingen op het prettige terras aan de leuke Leopold de Waelplaats met een drankje wachten op onze vrienden die iets later arriveerden.
Er werd een taxi voor ons gebeld en we reden naar ons doel voor de late lunch deze middag: Het Gebaar. Een allerhartelijkste ontvangst met de vraag of we het aperitief op het terras wilden gebruiken. Dat wilden we wel. Ik koos een Bobby’s Gin met Fever Tree Tonic, twee andere mannen namen de huischampagne en eentje hield het zoals gewoonlijk bij bruisend water. Erbij natuurlijk de bekende borrelkoekjes.
We kregen de kaart uitgereikt en daar stonden behalve de rundstartaar en de verse Noordzeevis van de dag allemaal nieuwe gerechten op. Allemaal alleen al om te lezen enorm tongstrelend, dus het was een hele klus om te bedenken wat we zouden nemen.
De vriendelijke dames van de zwarte brigade hadden ons het voorgerecht van vandaag uitgelegd, wat we ook graag wilden proeven.
Bij de keus van de gerechten vinden echtgenoot en ik het altijd prettig om allebei iets anders te nemen, wat ook deze dag weer lukte, zij het met enige moeite. Uiteindelijk maakte iedereen zijn keus, we besloten behalve water de wijnsuggesties bij de gerechten te volgen en het feest kon beginnen.
Als eerste verscheen er een amuse. En wat voor een amuse. Schitterend om te zien! Een maatje met radijs, mout, een tomaatje, zure room, appel, komkommer, avocado, haringeitjes en gin/tonic crème. Hier was maar een woord voor: heerlijk!
Tot mijn verrassing en plezier kwam er kwam nog een amuse: een huisgemaakte garnalenbitterbal (kroketje hier) met mayonaise met radijs. Ook dit kroketje was geweldig lekker.
We werden naar binnen genood om van de voorgerechten te genieten. Een ons bekend, maar daarom niet minder lekker voorgerecht, namelijk carpaccio van Wagyu met truffel en truffelmayonaise. Heerlijk, smeltend zacht vlees met erop de truffelmayonaise en een uitstekend op smaak zijnde lekkere salade kregen we. Ontzettend smakelijk en perfect in balans, zoals alles hier dat is.
De diverse wijnen werden in de glazen geschonken, het water werd bijgevuld en de hoofdgerechten kwamen.
Ik had een glas Villa Narcissa, Javier Sanz, Rueda – Spanje, 2014, Verdejo, een erg prettige wijn.
Mijn gerecht was tarbot met asperges en kreeft. Gegrilde tarbot met langzaam gegaarde kreeft, jus van kreeft, asperges en een stukje aardappeltaart. 
Een schitterend opgemaakt bord kreeg ik met heerlijke gebakken tarbot, een perfect klaargemaakte langoustine (niet zo’n klein dingetje, maar zo’n echte heerlijke grote). Erbij asperges, diverse groenten, quinoa, crème van groene curry, aan tafel erbij geschonken jus van kreeft en de aardappeltaart bestond uit een soort opgerolde, sushi-achtige pannenkoekjes. Een waarlijk geweldig, elegant en uitgekristalliseerd gerecht. Ik heb er enorm van genoten!
Ik noem hier even de gerechten van de heren, al is het maar om de foto’s te kunnen laten zien van de prachtige creaties van Roger en zijn team.
Echtgenoot had deze keer de eer om als eerste te mogen kiezen, hij koos voor de bereidingen van ganzenlever. Verschillende bereidingen van ganzenlever. Gebakken ganzenlever met truffel, terrine van ganzenlever in een briochebroodje, een parel van ganzenlever en jus van ganzenlever. Geserveerd met frisse toetsen van appel, groene kruiden en geitenkaas. 
De volgende keer neem ik dit gerecht, hoewel ik zeker niet klaag, want mijn gerecht was ook absoluut geweldig.
De andere tafelgenoot was gevallen voor de Beef Wellington geselecteerd door Hendrik Dierendonck. Gebakken tournedos met fijne pepersaus. Geserveerd met een lasagne van aardappel en knolselder, kroketjes van gekonfijte aardappel, gebakken champignons en crème van knolselder. 
Ook hij was meer dan tevreden.
De laatste tafelgenoot was gevallen voor de paling in ‘t groen. Een hedendaagse variatie op de klassieke paling in ’t groen. Met frisse kruiden, een groene kruidenjus. En een stukje gerookte paling. 
Ook hij was zeer tevreden. Ik vond het erg leuk om te zien hoezeer deze paling in ‘t groen verschilde van datgene wat ik in mei 2012 kreeg toen ik paling in ‘t groen had besteld.
Bij de desserts, ook al zo’n probleem om te kiezen, had echtgenoot gekozen voor een nieuw dessert: Lemon Squash. Geïnspireerd op een klassiek citroentaartje. Cirkels bestaande uit verschillende bereidingen van limoen, citroen en bergamot afgewerkt met toetsen van basilicum, yoghurt en kleine citroentjes als parfait en mousse. 
Zeer tevreden was hij natuurlijk met zijn mooie en vooral erg lekkere en frisse dessert.
De andere drie waaronder ik wilden graag het seizoensdessert. Aardbeitjes uit Hoogstraten met een saus van onder andere rozenbottel, merengue, spongecake, een krokantje van yoghurt, bosbessen, basilicumgelei en een soort ronde roze plak die smaakte naar chocolade met een aardbeiensmaak. 
In ieder geval vond ik ook dit dessert heerlijk fris en ‘zomers en erg lekker!
We sloten af met de bekende espresso, waarbij het glaasje met slagroom en likeur en de koekjes kwamen en meer dan tevreden lieten we ons met de taxi weer terugbrengen naar Het Zuid. Alweer een zeer memorabele maaltijd bij Het Gebaar!
Volgens de ANWB zit daar het beste restaurant van Slovenië. Zes jaar geleden hadden wij in dat restaurant gegeten en dat was ons bijzonder tegengevallen. Nu staat dit restaurant nog steeds in het nieuwe gidsje op die manier aangegeven, de hoogste tijd dus dat de ANWB dit eens aanpast, het tast de geloofwaardigheid van hun reisgidsen wat mij betreft ernstig aan en bovendien is het uiterst onrespectvol ten opzichte van alle wel erg goede restaurants in de directe omgeving. Maar goed, Hiša Franko. Er was nog een tafeltje vrij voor de lunch. Het restaurant is geopend van dinsdag t/m zondag voor diner en voor lunch op zaterdag en zondag. Voor de filosofie en informatie over het huis, de wijn en het restaurant verwijs ik naar de website.
Na een zeer vriendelijke ontvangst mochten we een tafeltje voor twee uitzoeken en vroeg men of we water wilden en een aperitief. Allebei wilden we wel. Voor een sprankelend aperitief konden we kiezen uit erg droog, droog of rosé. We kozen – uiteraard zou ik bijna zeggen – voor erg droog.
We vroegen de sommelier om de flessen water ook in een koeler te zetten, het was namelijk alweer een bijzonder warme dag. Hierna werden de flessen heerlijk op ijs gezet.
Een cirkel zalmforel met een krokantje van kastanjes en wat zalmeitjes kregen we, aan tafel werd er een piepklein beetje bouillon van kip met flink wat laurierblad bijgeschonken, waardoor de zalm lichtjes gaarde. Uiteindelijk was het gerecht slechts 1 flinke hap, maar wel een lekkere hap. Heerlijk hartig.
Op het bord twee stukjes gemarineerde (in rabarbersap) watermeloen, stukjes rabarber en saus van rabarber. Onder de rabarber een stukje gebakken scampi in plaats van de genoemde langoustine. Verder twee stukjes komkommer waar helemaal niets mee was gedaan, wat ik nogal raar vond, dipjes met een anijsachtig notig smaakje (de pimpernel) en bloemetjes van rijst. Op zich een lekker en fris gerecht, maar nogal onsamenhangend. De hap met de scampi, rabarber en pimpernel was wel erg lekker. 
Een aardig stuk in tomatenjus met kaneel gemarineerde en daarna gebakken makreel lag op het bord. Op de makreel een krokant van rijst, bladgoud (zegt me nooit zoveel), tomatensaus en zoetzure ui. In combinatie erg lekker. Ernaast een mousseline van schorseneer, ook erg lekker. De radijs is me ontgaan, ik vermoed omdat dit menu de hele zomer gemaakt wordt en er gewerkt wordt met wat er voorhanden is. 
In een groot grijs bord kregen we pasta gevuld met vloeibare getruffeerde geitenmelk. Aan tafel werd er bouillon bijgeschonken van jonge geit, waarin wat plukjes dreven die klaarblijkelijk de hersentjes van de beestjes waren. De zwarte bonen zijn me ontgaan, de druppels ansjovis lagen in het bord voordat de bouillon erop werd geschonken en gaven een kleine hartige toets her en der en op de overigens uitstekende pasta lagen wat plakjes truffel. De smaken van het gerecht vond ik goed, prettig aards. In zijn algemeenheid begon me wel het gevoel te bekruipen dat ik de gerechten nogal ‘gezocht’ vond. 
In een saus gemaakt van regionale kaas die in grotten rijpt waarin inktvisinkt, zwarte knoflook en tuinboontjes lagen, lag een flink stuk met lamszwezerik gevulde inktvis, perfect van garing. 
Op het bord een deconstructie van brodetto (traditionele vissoep uit
Op het bord een rol van opgerold konijnenvlees waartussen diverse bladeren lagen en een kruidenmengsel. Dat geheel was omgeven door krokante kippenhuid. Vreemd genoeg leek het konijn heel sappig, maar het smaakte helaas behoorlijk droog. Door de kruiden die gebruikt waren was het uiteindelijk toch wel weer lekker. Wel was het kruidenmengsel zeer zout, ik denk voor veel mensen veel te zout. Ik heb er niet zoveel moeite mee, zeker niet bij warm weer. Erbij wat mole, plakjes abrikozen, wortelen en een eetbare leliebloem. 
Op een plankje verschenen twee glazen potjes gevuld met aardbeien in gelei. Heerlijke aardbeien en een heerlijke gelei van fruit met wat vlierbessenbloemetjes erdoor. Erop wat heel luchtig schuim met een duidelijke witte chocoladesmaak, wat uitstekend combineerde met de gelei en de aardbeitjes. Ernaast voor allebei een stuk kokosmakroon, ook al erg lekker. Een zeer geslaagd dessert dit!
Vooral het ijs smaakte heel bloemig. De peer leek gemarineerd in kamille, in ieder geval hadden de schijfjes een duidelijke kamillesmaak. De kefir smaakte heerlijk fris en de meringue gaf structuur aan het verder zachte dessert. Ook het dit dessert vond ik geslaagd. 
Ik herinner me een bosbessensorbet en wat koekjes, ook allemaal lekker en tevreden verlieten we Hiša Franko. Toch een behoorlijk memorabele maaltijd, weer heel anders van sfeer en ambiance dan de andere bezochte restaurants. 
Zoals zo vaak in Slovenië is ook 
In een schaaltje in de vorm van een oester kregen we een gehakte oester, waarop het ijs van aardappel lag. Op dat ijs lag schuim van ricotta. Om de oester was wat olijfolie geschonken en het gerechtje was afgemaakt met zoetzure bieslook en een oesterblad. Een zeer smakelijk gerecht.
Op een bord van Stockmans (!) een kleurrijk geheel. Allereerst de mooie groene crème van asperges en witte kruiden. In de crème de ‘omelet’. Geel van buiten, ietwat aan de harde kant. Binnenin het eiwit, wat heel zacht was. Op de omelet nog wat kaviaar en wat ricotta. Een verrassend en ook erg lekker gerechtje vond ik dit. Zeer elegant opgediend.
In het midden van het bord lag een stuk gebakken zeepaling met erop een framboos, wat biet, rode ui en shiso. De groenten waren lichtjes zoetzuur. Het bord was afgemaakt met een streep, die werd gepresenteerd als ketchup van zoetzure groenten met bessen. Een heerlijk licht gerecht vond ik dit, zelfs de paling was licht!
Op het bord in het midden een stukje werkelijk perfect gebakken buikspek met aan weerszijden een stukje scampi, perfect gegaard. Om dat alles heen een minieme hoeveelheid soep van mierikswortel waar een druppel olie aan werd toegevoegd aan tafel.
In de meringue zat een soort ballonnetje gevuld met zeewater, waaraan een flink pepertje was toegevoegd. Een zeer verrassend en elegant gerecht dit!
Wederom een zeer kleurrijk bord. In een dunne crème van erwtjes met munt en poeder van munt lagen piepkleine ravioli, gevuld met melk. Ook waren er diverse toefjes schuim van melk. Persoonlijk was ik niet helemaal weg van dit gerecht, ik vond de ravioli en dan met name het deeg te dik en net niet al dente genoeg en de combinatie erwtjes/munt vind ik niet erg spannend. In zijn geheel eerlijk gezegd een nogal duffig gerecht. 
In het midden van het bord lag een perfect stukje gebakken rundvlees omgeven door ‘kunstig’ gespetterde peterselie-crème. Op het vlees krokantjes van brood, rozenbottels en stukjes rauwe amandel. Naast het vlees allereerst geplette aardappelen en daarop een witlofblad en een wortel. Alles nogal rauw. Ik vond dit een nogal saai gerecht.
Helemaal niets was er veranderd aan de inrichting en volgens mij ook niet aan het personeel. Ik herkende vader, dochter en ook de moeder. Oma was er volgens mij niet meer, wat helaas resulteerde in moderner servies zonder die schattige kanten kleedjes. Wel kreeg ik een tassentafeltje!
Geserveerd op een plank met een stukje bakpapier kregen we de aardappel met ui (Bramboraki, origineel hoort er ook spek in), een soort rösti en erbij voornamelijk courgette en wortel in tempurabeslag. Erbij een hoopje zout om naar smaak toe te voegen en een bakje met de genoemde mayonaise. In al zijn simpelheid best een lekker gerechtje. Aan de zware kant, dat dan weer wel.
Precies dat troffen we aan op het bord met nog wat losse kikkererwten op de salami. De crème van kikkererwten kon me niet heel erg bekoren, ik ben er geen fan van, echtgenoot wel. De salami echter was bijzonder smakelijk. Hoog op smaak en weinig vet.
Onderin de smakelijke goulash, gemaakt met rode wijn en zonder paprika, zoals de vriendelijke bediening ons vertelde. Op de goulash de spätzle. Ik ben er al geen fan van en van deze helemaal niet, ik vond ze te gaar, waardoor ze extra melig werden helaas.
Dat alles kregen we op ons bord. Onderin de saus met de worst en de kaas, erop de pasta, afgewerkt met nog wat geraspte kaas. Hoe lekker kan een simpel pastagerechtje zijn! Nou, ontzettend lekker was dit, de topper van de middag wat mij betreft. Heerlijke pasta, perfect al dente, fantastische stukjes worst en erg smakelijk kaas. En een uitstekende combinatie.
Een nogal onappetijtelijk bord verscheen met drie stukken gekookt vlees. Tong, nek, sukade. Alles nogal smakeloos, maar dat kan denk ik bijna niet anders als je vlees kookt? Geen idee. Erbij mosterd, die ik niet geproefd heb, want ik hou niet van mosterd en spinazie. De spinazie was lekker. Gelukkig ontdekte ik geen mierikswortel met appel, want ik ben ook al geen fan van mierikswortel. Een nogal teleurstellend hoofdgerecht dus.
Fantastisch mals vlees kregen we, ik heb nog nooit zulk mals hertenvlees geproefd, met een hele specifieke, zeer kruidige smaak. Op het vlees drie bereidingen van aardpeer: pickles, chips en crème. Alledrie heerlijk. Een lichte vinaigrette maakte het gerecht helemaal af. Puur genieten was dit!
Op tafel verscheen bord met octopus en veel crispy kruiden en wat peterselie-olie. Aan tafel werd er een soep van groene kruiden bijgeschonken en dat leverde een prachtig zacht geheel op, met een heerlijke eigen smaak. De peterselie-olie vermengde zich erg mooi met de soep.
Een prachtig bord kregen we waarin het gerecht was opgebouwd in laagjes. Onderin een lokale verse kaas met flink wat groene kruiden en bieslook, daarop een zachtgegaarde eidooier, daar weer op de pasta (ravioli) en het geheel was ruim voorzien van truffel en bieslook. Rondom de eidooier lag ook nog een cirkel van zachtgegaarde (zeven uur lang zo vertelde de sommelier) tomaten. Die tomaten hadden een geweldig zoete smaak gekregen en pasten erg goed bij de verse kaas en de eidooier. De pasta en de truffel gaven een beetje bite aan het gerecht. Het geheel was werkelijk onwaarschijnlijk lekker.
Perfect gebakken ganzenlever kregen we, heerlijk met wat korrels zeezout erop. Erbij een flinke hoeveelheid gebakken cantharellen en shii-take en een aan tafel erbij geschonken dubbel getrokken bouillon van paddestoelen. Een heerlijk aards gerecht, perfect van garing allemaal en fijn hoog op smaak.
Een heerlijk stuk zeer mals lamsvlees kregen we met erbij wat gebakken asperges, polenta met oude kaas, mousseline van gepofte knoflook en een aan tafel geschonken jus van lam. Ook dit was allemaal geweldig smakelijk, goede stevige smaken. Wel een beetje veel inmiddels dus mijn bord ging niet helemaal leeg.
Mijn lievelingszomerfruit! IJs van framboos, een framboosje, gelei van framboos en wat koekkruim. Heerlijk!
Bovendien nog een bonbon erbij, die gevuld was met bier. Erg leuk vond ik de combinatie van de diverse chocolade met bier, zeker omdat het bier in elke component goed te proeven was. Zeer creatief!
Het gerecht bestond uit runderlende, een bonbon van aubergine en boerenfrites. Het vlees was perfect van garing en heerlijk van smaak, de frietjes waren ongemeen lekker, ik had er zo wel meer van gewild eerlijk gezegd en de bonbon van aubergine met de oude kaas was ook erg smakelijk. Ook de quenelle auberginekaviaar was smakelijk en de jus verbond het geheel. Gelukkig bleef het juskannetje op tafel, want daar blieften we ook wel meer van…
Alles geweldig lekker, zeer verfijnde en herkenbare smaken met een schitterend mooie opmaak.
Erbij allereerst drie soorten brood: dat heerlijke donkerbruine brood met onder andere venkel, wit brood en heerlijke sneetjes brioche.
Erbij geroosterde kreeft met diverse groenten en een saus van citroenrasp. Alweer een schitterend bord met heerlijke geroosterde kreeft, een zeer mooie frisse saus en diverse groenten waaronder cantharellen en asperges. Zeer mooie smaken en een heel elegant gerecht! De wijn sloot er naadloos bij aan.
Het gerecht was Anjou-duif met pistache, raapjes, verloren brood, uitjes, druivenjus en abrikoos. Een schitterende combinatie, alles perfect van garing en heerlijk hoog op smaak. Het boutje was verwerkt tot een soort balletje en met name oudste zoon werd hier bijna lyrisch van. Ook dit was weer een enorm verfijnd en heel elegant gerecht.
Die legosteentjes van oude kaas waren ongelofelijk lekker! Alles was zeer smakelijk, maar die sprongen er echt uit. Een hele volle smaak, die ook nog eens lang in de mond bleef hangen. De wentelteefjes en het ijs waren ook bijzonder smakelijk.
Op een bord langoustine met watermeloen. Een perfecte cirkel van watermeloen troffen we aan, in de cirkel een kleinere cirkel die bestond uit plakjes rauwe langoustine. Erbij ijs van watermeloen, zoetzure meloen en een vinaigrette met gember. Ontzettend lekker deze combinatie. De zachte smaken van de watermeloen en de langoustine passen bijzonder goed bij elkaar en de krachtige vinaigrette met gember geeft het een geheel eigen ‘gezicht’. Erg knap!
Aan tafel werd er een jus van bokking bij geschonken. Een bijzonder goede combinatie! Links op het bord diverse bereidingen van pompoen, quinoa en een krokantje van quinoa, een cannelloni gemaakt van tayerblad wat gevuld was met pom. De quinoa was afgedekt door een rondje gelei en er lag ook nog wat paksoi op het bord. Her en der vielen me, naast de ‘gewone’ fijne smaken, ook de kerrietoetsen op, die waren werkelijk heerlijk. Alweer een enorm verrassend en smaakvol gerecht.
Hij paste uitstekend bij de Oosterschelde kreeft met buikspek. Flink wat perfect gegaarde Oosterschelde kreeft met erbij een bara, wat appel, curry, buikspek, zilte groenten en een aan tafel geschonken jus op basis van appel en curry troffen we aan. Alles alweer zeer bijzonder en zeer smakelijk, hoewel het buikspek naar mijn smaak iets te ver gegaard was. Ik vond het opvallend hoe goed de currysmaak paste bij het zoetige van de kreeft.
Erbij gebakken ganzenlever met diverse bereidingen van wortel, poeder gemaakt van het loof van de wortel, jus van passievrucht. Het wordt wellicht wat saai, maar ook dit gerecht was onbeschrijflijk lekker. Perfect gebakken ganzenlever en de wortel en passievrucht pasten er wonderwel bij. Echt een uitstekende combinatie.
Het dessert bestond uit cremeux van aardbei, rood fruit, ijs van yoghurt, meringues en shots van aardbei. Een heerlijk fris, prettig klein dessertje. Een waardige afsluiter van een heerlijke maaltijd.
Je zit er erg leuk met zicht op een bruggetje wat zeer regelmatig opengaat voor de pleziervaart, die vervolgens moeten wachten op het sluisje, wat bediend wordt door een heuse sluiswachter. Aan beide zijden van De Vliet zit nogal wat horeca, wat veel terrassen, veel fietsers en scooters en veel mensen oplevert. Zoveel dat ik besloot in het vervolg gewoon lekker binnen te gaan eten, dat is toch minder onrustig. 
Heerlijke haring was het, de groenten waren prettig fris, de sesamtoast vond ik aan de taaie kant helaas. Op een zelfgemaakte (althans dat denk ik, maar misschien kun je ze ook wel zo kopen als tafelbereiding) barbecue twee spiesjes met blokjes buikspek, bestreken met hoisinsaus. Dat buikspek was geweldig lekker. Mals, krokant en een heerlijke smaak! Zo’n gerechtje waar je veel meer van zou willen!
