Hiša Franko in Kobarid, Slovenië

Op Facebook vroeg iemand me of ik tijdens onze vakantie in Slovenië ook van plan was te gaan eten bij Hiša Franko in Kobarid. Hij vroeg dat vanwege een aflevering van Chef’s Table die ik nog niet gezien had en ik werd eigenlijk direct wel nieuwsgierig. We waren deze vakantie al in Kobarid geweest, een prachtige rit door het dal van de Soča overigens, een typische Alpenrivier. DSC09337Volgens de ANWB zit daar het beste restaurant van Slovenië. Zes jaar geleden hadden wij in dat restaurant gegeten en dat was ons bijzonder tegengevallen. Nu staat dit restaurant nog steeds in het nieuwe gidsje op die manier aangegeven, de hoogste tijd dus dat de ANWB dit eens aanpast, het tast de geloofwaardigheid van hun reisgidsen wat mij betreft ernstig aan en bovendien is het uiterst onrespectvol ten opzichte van alle wel erg goede restaurants in de directe omgeving. Maar goed, Hiša Franko. Er was nog een tafeltje vrij voor de lunch. Het restaurant is geopend van dinsdag t/m zondag voor diner en voor lunch op zaterdag en zondag. Voor de filosofie en informatie over het huis, de wijn en het restaurant verwijs ik naar de website.DSC09338

Parkeren kan op eigen terrein en we wandelden naar het mooi gelegen huis. Een met doeken overdekt terras was gedekt voor de lunch. Het terras kan worden afgesloten aan een kant met glazen schuifdeuren. DSC09382Na een zeer vriendelijke ontvangst mochten we een tafeltje voor twee uitzoeken en vroeg men of we water wilden en een aperitief. Allebei wilden we wel. Voor een sprankelend aperitief konden we kiezen uit erg droog, droog of rosé. We kozen – uiteraard zou ik bijna zeggen – voor erg droog.

Dat werd een Penina Viktorija, Rebula, inderdaad een erg droge bubbel. Lekker!DSC09343

Erbij direct twee kaaskoekjes op een stokje. Ook een mandje met wat brood en opgeklopte boter. Ik hou niet van opgeklopte boter, dus ik weet niet hoe het smaakte. DSC09342We vroegen de sommelier om de flessen water ook in een koeler te zetten, het was namelijk alweer een bijzonder warme dag. Hierna werden de flessen heerlijk op ijs gezet.

De menu’s werden ons aangegeven. Men kent hier twee menu’s: FIVE and NINE, respectievelijk 70 en 90€, uit te breiden met kaas voor 8€. De wijnkaart is bijna geheel Sloveens en vriendelijk van prijs. Omdat we kozen voor NINE besloten we de sommelier te vragen ons van wat flessen te voorzien. Wat hij op een absoluut uitstekende manier deed, want beide wijnen waren werkelijk heerlijk.DSC09347

Een hapje verscheen. Een krokantje met ansjovis met boter en haringeitjes. Lekker. Vervolgens kwam er in een schaaltje nog een hapje: een mossel met tomatengelei en peterselie-olie en crème. Ook lekker.DSC09349

De eerste wijn werd ingeschonken. Een Kramar, Zelini Sauvignon, Bohem 2012 (20€), erg lekker. Erbij het eerste gerecht, opgediend in een groen bord. Forel, kastanje, laurierblad. DSC09354Een cirkel zalmforel met een krokantje van kastanjes en wat zalmeitjes kregen we, aan tafel werd er een piepklein beetje bouillon van kip met flink wat laurierblad bijgeschonken, waardoor de zalm lichtjes gaarde. Uiteindelijk was het gerecht slechts 1 flinke hap, maar wel een lekkere hap. Heerlijk hartig.

Het tweede gerecht, wat op de kaart stond als watermeloen, rabarber, langoustine en pimpernel (bloedkruid) verscheen. DSC09358Op het bord twee stukjes gemarineerde (in rabarbersap) watermeloen, stukjes rabarber en saus van rabarber. Onder de rabarber een stukje gebakken scampi in plaats van de genoemde langoustine. Verder twee stukjes komkommer waar helemaal niets mee was gedaan, wat ik nogal raar vond, dipjes met een anijsachtig notig smaakje (de pimpernel) en bloemetjes van rijst. Op zich een lekker en fris gerecht, maar nogal onsamenhangend. De hap met de scampi, rabarber en pimpernel was wel erg lekker.

Het derde gerecht was makreel, tomaat en kaneel en gekarameliseerde radijs. DSC09359Een aardig stuk in tomatenjus met kaneel gemarineerde en daarna gebakken makreel lag op het bord. Op de makreel een krokant van rijst, bladgoud (zegt me nooit zoveel), tomatensaus en zoetzure ui. In combinatie erg lekker. Ernaast een mousseline van schorseneer, ook erg lekker. De radijs is me ontgaan, ik vermoed omdat dit menu de hele zomer gemaakt wordt en er gewerkt wordt met wat er voorhanden is.

We gingen verder met ravioli met zomerbloemkool, bouillon van jonge geit, hersenen van jonge geit, zwarte truffel, zwarte bonen en ansjovis druppels. DSC09362In een groot grijs bord kregen we pasta gevuld met vloeibare getruffeerde geitenmelk. Aan tafel werd er bouillon bijgeschonken van jonge geit, waarin wat plukjes dreven die klaarblijkelijk de hersentjes van de beestjes waren. De zwarte bonen zijn me ontgaan, de druppels ansjovis lagen in het bord voordat de bouillon erop werd geschonken en gaven een kleine hartige toets her en der en op de overigens uitstekende pasta lagen wat plakjes truffel. De smaken van het gerecht vond ik goed, prettig aards. In zijn algemeenheid begon me wel het gevoel te bekruipen dat ik de gerechten nogal ‘gezocht’ vond.

Het vijfde gerecht was inktvis gevuld met lamszwezerik, tuinboontjes en grotkaas. DSC09364In een saus gemaakt van regionale kaas die in grotten rijpt waarin inktvisinkt, zwarte knoflook en tuinboontjes lagen, lag een flink stuk met lamszwezerik gevulde inktvis, perfect van garing. Wat peterselie-olie her en der vervolmaakte dit bijzondere gerecht. Heel apart en erg lekker van smaak.

Het volgende gerecht staat op de kaart als terugkeer van brodetto, rode ui gemarineerd in oranjebloesem. DSC09372Op het bord een deconstructie van brodetto (traditionele vissoep uit  Ancona) wat betekende dat we een stukje gebakken mul kregen, wat kreeft, tweemaal een  soort bitterbal van aardappel met binnenin wat puree, wat krokantjes van tomaat die erg taai waren, gemarineerde rode ui, waarbij de oranjebloesem me ontgaan is, wat ik niet erg vond en een behoorlijk peperige tomatensaus. Ondanks wat mindere componenten (taaie krokantjes en de aardappelbitterballen die ik niet begreep) vond ik het toch een lekker gerecht. Overigens vind ik dat ik eten helemaal niet hoef te begrijpen…

De sommelier schonk een rode wijn in, een heerlijke Burja Noir 2014 (22€). Het hoofdgerecht kwam. Op de kaart vermeld als bergkonijn dat een Mexicaanse kip wil worden. DSC09375Op het bord een rol van opgerold konijnenvlees waartussen diverse bladeren lagen en een kruidenmengsel. Dat geheel was omgeven door krokante kippenhuid. Vreemd genoeg leek het konijn heel sappig, maar het smaakte helaas behoorlijk droog. Door de kruiden die gebruikt waren was het uiteindelijk toch wel weer lekker. Wel was het kruidenmengsel zeer zout, ik denk voor veel mensen veel te zout. Ik heb er niet zoveel moeite mee, zeker niet bij warm weer. Erbij wat mole, plakjes abrikozen, wortelen en een eetbare leliebloem.

We waren aan de desserts toe, maar wilden ook wel een pauze om nog wat van de Burja te genieten en dat was allemaal geen probleem. Tegen de tijd dat we weer verder gingen was het terras nagenoeg leeg.

Het eerste dessert staat op de kaart als Onder de vlier: vlierbessenbloemen, witte perzik, zacht fruit, schuim van witte chocolade en amandelbrood. DSC09376Op een plankje verschenen twee glazen potjes gevuld met aardbeien in gelei. Heerlijke aardbeien en een heerlijke gelei van fruit met wat vlierbessenbloemetjes erdoor. Erop wat heel luchtig schuim met een duidelijke witte chocoladesmaak, wat uitstekend combineerde met de gelei en de aardbeitjes. Ernaast voor allebei een stuk kokosmakroon, ook al erg lekker. Een zeer geslaagd dessert dit!

Het tweede dessert bestond uit meringue van walnoot, kefir die 21 dagen gefermenteerd was, peer met kamille, boshoning en ijs van stuifmeel. DSC09378Vooral het ijs smaakte heel bloemig. De peer leek gemarineerd in kamille, in ieder geval hadden de schijfjes een duidelijke kamillesmaak. De kefir smaakte heerlijk fris en de meringue gaf structuur aan het verder zachte dessert. Ook het dit dessert vond ik geslaagd.

We sloten de maaltijd zoals altijd af met een espresso, een goede hier en daarbij kwam ook nog een plankje met lekkernijen. DSC09383Ik herinner me een bosbessensorbet en wat koekjes, ook allemaal lekker en tevreden verlieten we Hiša Franko. Toch een behoorlijk memorabele maaltijd, weer heel anders van sfeer en ambiance dan de andere bezochte restaurants.

Advertenties

Rizibizi in Portorož/Piran in Slovenië

Op een van onze tochten door het wonderschone Slovenië, deze keer langs het piepkleine stukje kust wat ze hebben, moest er natuurlijk geluncht worden. We hadden net de zoutpannen bewonderd en wat souvenirs in het winkeltje gekocht en opeens schoot me Rizibizi te binnen, een JRE die volgens mij in de buurt moest liggen. En inderdaad! Ik belde even om te vragen of er nog een tafel voor twee beschikbaar was, wat het geval was, dus reden we bij Piran de heuvel op en in de glooiing lag het restaurant. Met een eigen parking en met een schitterend zicht op de zee, waar we nog net de kweekvijvers van de zeebaarzen konden zien. Een vriendelijke ontvangst en we werden via het eerste terras en het restaurant naar een tweede terras geleid, helemaal leeg net als de andere ruimten, waar we een tafeltje in de schaduw uitzochten, want ook vandaag was het weer een warme dag. IMG_0921Zoals zo vaak in Slovenië is ook Rizibizi open van 11.00 – 23.00, wat betekent dat je gewoon de hele dag kunt binnenlopen en kunt eten. Ik vind dat ideaal, zeker ook gezien de porties die je er krijgt. We aten deze vakantie gewoon alleen het ontbijt en dan nog een maaltijd ergens op de dag, ideaal!

Een aperitief wilden we wel, een bubbel graag uit de regio. Dat werd een Evina Penina Brut Bordon, Slovenska Istra. Een heerlijk glas.

Direct erbij kwamen de menukaarten. Behalve het kaartgedeelte kent men drie Tastingmenu’s, respectievelijk 35, 39 en 49 euro, wijnpairing is mogelijk. Ook heeft men een speciaal Tastingmenu, bestaande uit vijf gerechten inclusief dessert voor 55 euro. Wij kozen deze middag voor het menu van 49 euro, ik had geen trek in allemaal truffelgerechten en de gerechten van dit menu spraken me zeer aan.

We besloten om eens niet voor het arrangement te gaan maar iets uit de (bijzonder mooie en zeer vriendelijk geprijsde) wijnkaart te kiezen. Dat werd een Brandulin Belo 2007, een prachtige blend van 80% Sivi Pinot, Rebula, Chardonnay en Sauvignonasse). Elk jaar kent een andere blend, zo hebben we ons laten vertellen in de vinoteka in Dobrovo, waar we ook een uiterst genoeglijke middag hebben doorgebracht.  DSC09314

Nadat we onze keus hadden doorgegeven aan de zeer attente mevrouw kwam er een groetje uit de keuken: op een stokje een rondje omelet met kruiden. Heerlijk van smaak en bewonderenswaardig luchtig.DSC09316

Ook werd er behalve water een mandje met brood en olijfolie en een pepermolen op tafel gezet.DSC09317

Het eerste gerecht verscheen na niet al te lange tijd. Salade met kreeft en perzik. Op een groot wit bord allereerst diverse frisse verse slasoorten en cress van erwtjes. Op de salade de perfect gegaarde stukken kreeft, partjes perzik, heerlijk licht krokant gebakken spek en het geheel werd aan tafel afgemaakt met wat olijfolie met sinaasappel. Ik vond dit een bijzonder goed, fris gerecht en een zeer elegante combinatie. Alle onderdelen apart waren geweldig lekker, in combinatie vulden ze elkaar op een uitstekende manier aan. Zeer verrassend!DSC09320

Het volgende gerecht was een variant op een klassiek gerecht uit de regio, waar het gemaakt wordt met ansjovis. Wij kregen ‘Sardines ‘savor’. Dat betekende hier dat we behalve heerlijke gemarineerde sardientjes, mayonaise met rode ui en olijfolie kregen met wat croutons en wat groen. De combinatie van de zoete mayonaise (door de rode ui) en de zure sardientjes paste mooi bij elkaar en ook dit leverde een aantrekkelijk en fris gerechtje op.DSC09322

Het derde gerecht was crème van wortel met verse ricotta. Precies dat kregen we. Een vrij dikke ‘soep’ van wortel, waarin een flink pitje zat lag in het bord met in het midden een quenelle van de heerlijke ricotta, die lichtjes naar ‘de stal’ smaakte. Aan tafel kwam er nog een lepel poeder van bevroren munt overheen. Een gerecht wat zeer fijntjes smaakte en prima in balans was.DSC09324

We gingen verder met nog een klassieker uit de regio: huisgemaakte fuži met truffel. De pasta is gevuld met een lichte kaas en lag in een heerlijk aardse paddestoelensaus. Aan tafel werd van een truffel zo groot als een flink ei behoorlijk wat truffel over de borden geschaafd. De truffel gaf behalve een enorme geur ook heel veel smaak af. Ik vond ook dit een heerlijk gerecht. Lekker aards!DSC09327

Het volgende gerecht was gesneden tonijn met crème van balsamico. Op het bord op een groot krokant van rijst, wat wegsmolt als was het ouwel, lagen de plakken tonijn. Heel opmerkelijk vond ik het dat de tonijn er uitzag alsof hij veel te ver was, maar dat de smaak en de textuur ervan geweldig lekker was. Gelukkig overigens. Verder in het krokant appel en biet en het geheel was omgeven door tipjes balsamico en tipjes mayonaise met sesam. Ook dit vond ik weer een prima gerecht.DSC09328

Het hoofdgerecht was mediterrane visfilet. Op deze dag gelukkig zeebaars. Zeebaars zelfs uit de kweekvijvers waar we op uitkeken. Heerlijke zeebaars! Perfect van garing. Opgediend in eenpersoonsschaaltjes met een heerlijke ratatouille, waarin een pepertje te proeven was en lekkere gebakken aardappeltjes erbij. Ook nog wat plakjes gebakken courgette, wat een kleurrijk geheel opleverde. Een erg lekker gerecht dit ook.DSC09331

Het dessert kwam in eenzelfde schaaltje. Op het menu werd het aangeduid als perziken & kokosnoot. Wij troffen aan cake waarin munt was verwerkt, ijs met citroen en kokos, schuim van perzik en een saus met gember. Alles erg smakelijk en goed passend bij elkaar. En weer heerlijk fris en behoorlijk licht.

Bij de uitstekende espresso kwam nog een creamy limoncello van het huis en na het betalen van de vriendelijke rekening verlieten we erg tevreden Rizibizi. Weer zo’n Sloveens pareltje. Om te onthouden en om te bezoeken wat mij betreft!

Pavus in Laško, Slovenië.

Nadat we waren gelost van de autoslaaptrein en we heel snel het bloedhete Wenen hadden verlaten reden we op ons gemak naar ons eerste doel, JRE-restaurant Pavus in Laško, Slovenië. Daar zouden we gaan genieten van onze eerste lunch in dat geweldig vriendelijke, groene land. DSC09169
Het restaurant is gelegen op een heuvel boven het dorp, helemaal in het groen en is gevestigd in een Grad (kasteel/burcht), waarvan elk dorp er wel eentje heeft, prachtig gelegen dus. We parkeerden de auto en wandelden omhoog, waar de entree is. Een uiterst vriendelijke ontvangst met de vermelding dat er ook een grote groep aan het eten was, maar dat ze zouden proberen de overlast te beperken. We kregen een ruime tafel buiten, waar af en toe een heerlijk windje wat koelte bracht. DSC09131
Een aperitief blieften we wel, een schuimwijn uit Slovenië natuurlijk. Dat werd een heerlijke Bizeljsko-Sremič Prestige 2008 in de droogste uitvoering die er te krijgen is. De kaart werd ons overhandigd. Behalve een a la cartegedeelte kent men hier ook een Chef’s Menu, te verkrijgen in 4, 5, 7 of 10 gangen; de 4 en 5 gangenuitvoering ook vegetarisch. Wij kozen deze middag voor de 7 gangen, omdat we erg nieuwsgierig waren naar de kookkunsten hier. (58 euro)
De wijnkaart die voornamelijk Sloveense wijnen kent is prachtig. Gezien het aantal gangen en onze kennis van Sloveense wijnen besloten we tot een arrangement. (18 euro) Water wilden we ook erg graag, want het was behoorlijk warm deze dag. Hierna kon het feest, want dat werd het, beginnen!DSC09133
Een amuse verscheen. Een paté van kippenlevertjes omwikkeld met ham, afgedekt met broodkruim met kruiden en erbij wat gereduceerde balsamico. Zeer smakelijk!
Een mandje met twee soorten brood kwam op tafel, keurig afgedekt met een mooie dunne servet. Klaarblijkelijk gebruik in Slovenië, want overal waar we aten en waar we brood kregen was dat zo.
De eerste wijn werd ingeschonken. Een uiterst kundige sommelier hier overigens. Een Sauvignon, een Verus Vinogradi, Ormož 2015. Een erg fijne Sauvignon.DSC09140
Het eerste gerecht kwam in een schaaltje. Krab en tonijn. De tonijn was gemarineerd in aardbeiensap en gedecoreerd met wat aardbeienpulp. Aan tafel werd er wat soep van groene bonen en gerookte vis omheen geschonken. Verder in het schaaltje wat gepofte rijst en wat noten. Nadat ik van de verbazing over de combinatie tonijn/aardbei was bekomen proefde ik het en op de een of andere manier werkte het ook nog. Heerlijk fris en bijzonder smakelijk, zeker ook in combinatie met de soep. De krab was ook erg lekker, goed aangemaakt met wat zurige mayonaise. Een zeer goed begin.
Een wijn van Doppler, een Efekt rosé 2013 kwam in het glas. Ook zeer aardig. Erbij een van de toppers van deze middag: carpaccio van hert. DSC09144Fantastisch mals vlees kregen we, ik heb nog nooit zulk mals hertenvlees geproefd, met een hele specifieke, zeer kruidige smaak. Op het vlees drie bereidingen van aardpeer: pickles, chips en crème. Alledrie heerlijk. Een lichte vinaigrette maakte het gerecht helemaal af. Puur genieten was dit!
De volgende wijn was van een van de topproducenten van Slovenië, die we nog vaak zouden tegenkomen. Simčič Rebula 2014. Een werkelijk heerlijke wijn! DSC09147Op tafel verscheen bord met octopus en veel crispy kruiden en wat peterselie-olie. Aan tafel werd er een soep van groene kruiden bijgeschonken en dat leverde een prachtig zacht geheel op, met een heerlijke eigen smaak. De peterselie-olie vermengde zich erg mooi met de soep.DSC09150
We gingen verder met een Sivi Pinot 2012, Gjerkes, een lichtzoete Pinot Grigio met een abrikooskleurige kleur. Erbij weer een van de toppers van de middag: ravioli met kaas. DSC09154Een prachtig bord kregen we waarin het gerecht was opgebouwd in laagjes. Onderin een lokale verse kaas met flink wat groene kruiden en bieslook, daarop een zachtgegaarde eidooier, daar weer op de pasta (ravioli) en het geheel was ruim voorzien van truffel en bieslook. Rondom de eidooier lag ook nog een cirkel van zachtgegaarde (zeven uur lang zo vertelde de sommelier) tomaten. Die tomaten hadden een geweldig zoete smaak gekregen en pasten erg goed bij de verse kaas en de eidooier. De pasta en de truffel gaven een beetje bite aan het gerecht. Het geheel was werkelijk onwaarschijnlijk lekker.
Inmiddels bij de vijfde gang aangekomen kregen we een glas Batič, Angel Grande Cuveé 2011. Een frisse wijn met een lichtzoete afdronk. Erbij gebakken ganzenlever. DSC09158Perfect gebakken ganzenlever kregen we, heerlijk met wat korrels zeezout erop. Erbij een flinke hoeveelheid gebakken cantharellen en shii-take en een aan tafel erbij geschonken dubbel getrokken bouillon van paddestoelen. Een heerlijk aards gerecht, perfect van garing allemaal en fijn hoog op smaak.
En nog waren we er niet, want er kwam nog een vleesgerecht. Daarbij kwam een glas Merlot Constantini 2008. Een behoorlijk complexe Merlot. Het gerecht erbij was lamsfilet met asperges. Geserveerd door de chef himself. DSC09162Een heerlijk stuk zeer mals lamsvlees kregen we met erbij wat gebakken asperges, polenta met oude kaas, mousseline van gepofte knoflook en een aan tafel geschonken jus van lam. Ook dit was allemaal geweldig smakelijk, goede stevige smaken. Wel een beetje veel inmiddels dus mijn bord ging niet helemaal leeg.
De sommelier maakte de grap dat hij over een minuutje of 10 het hoofdgerecht zou serveren en moest erg lachen om mijn verschrikte reactie.
Dessertwijn sloegen we af en er kwam een pre-dessert. Framboos. DSC09164Mijn lievelingszomerfruit! IJs van framboos, een framboosje, gelei van framboos en wat koekkruim. Heerlijk!
Het dessert kwam er achteraan. Geserveerd in een bierglas vier bereidingen van chocolade met bier. Mousse, schuim, ijs en crunch van chocolade kregen we, zowel van pure, melk als witte chocolade. DSC09167Bovendien nog een bonbon erbij, die gevuld was met bier. Erg leuk vond ik de combinatie van de diverse chocolade met bier, zeker omdat het bier in elke component goed te proeven was. Zeer creatief!
We sloten deze uitstekende maaltijd af met prima espresso, waarbij gelukkig geen snoepjes kwamen, namen afscheid van de sommelier na het betalen van de enorm schappelijke rekening en waren het er over eens dat als we weer in de omgeving zijn, we hier zeker terugkeren. Mocht een van de lezers van Maribor naar Ljubljana reizen, vergeet dan geen stop bij Pavus te maken, een absolute aanrader! Een overnachting in het lieflijke plaatsje is natuurlijk ook mogelijk.

Even for the record: Michelin negeert Slovenië, geen idee waarom, want er zijn ladingen werkelijk uitstekende restaurants te vinden en ze grossieren er naar mijn bescheiden mening in Bib Gourmands.

Pikol in Nova Gorica

Pikol. Een Jeune Restaurateur in Slovenixc3xab. Dat boeide me, want ik weet niets van Slovenixc3xab. Inmiddels ken ik wat Sloveense wijnen en het landschap wat ik gezien heb is onvoorstelbaar mooi. Maar Pikol moest dus bezocht worden, want we hadden voor deze vakantie bedacht dat we Michelin nu eens links zouden laten liggen en ons zouden richten op de JRE en de Piatti.
Alweer niet ver van ons vakantiehuis, een kilometertje of 25 schat ik zo, ligt Pikol. P1040327
Enigszins verstopt, maar ik begreep direct waarom. Een soort houten blokhut doemt op in een vrij dicht bos, met een parkeerruimte erbij en erachter een enorm, sprookjesachtig meer, vol met waterlelieblad en -knoppen. P1040326
Erg mooi.
Het restaurant ligt op de eerste verdieping, waar ook een soort loungeruimte is in de zin van een veranda met loungebanken, zodat je heerlijk in de koelte zit terwijl de zon buiten zindert. Wij kregen een tafeltje binnen aangewezen. P1040330
Een mooie ruime ronde tafel met zicht op het hele restaurant. Wat op zijn minst gezegd anders dan anders is ingericht. P1040334

Erg vriendelijk personeel, waarvan er slechts xc3xa9xc3xa9n Engels sprak, maar de rest sprak ook ABI, dus met wat Italiaans kwamen we een heel eind. We waren blijkbaar aan de vroege kant (half 2), later op de middag werd het pas drukker. Dit kan ook komen omdat ze op zondagmiddag (we waren er weer op een zondag, omdat we graag lunchen op vakantiezondagen, want dan ziet het bij elke bezienswaardigheid zwart van de mensen namelijk) doorlopend open zijn.

Een aperitief wilden we wel en dat werd een wijn die in eigen beheer wordt gemaakt zo begrepen we, een Silverli – BRDA, Aperitiv Silverli White xe2x80x98Penina pridelana nog ietsxe2x80x99, in ieder geval een schuimwijn gemaakt van chardonnay. En hij was lekker.
Erbij een leuke houten xe2x80x98bootxe2x80x99 met wat hapjes en enorme hoeveelheden brood. P1040333
Erg lekker brood en zoals bekend zijn alle mannen enorme broodliefhebbers, dus dat werd regelmatig bijgevuld.
De hapjes waren een gefrituurd aardappeltje gevuld met iets vissigs, erg lekker; een tomaatje gevuld met een frisse geitenkaas, ook erg lekker en een hoorntje gevuld met een mouse van inktvis, ook al erg lekker. Een bijzonder begin, zo vonden we, op de een of andere manier hadden we dit niet verwacht. (ligt geheel aan ons overigens).

De buitengewoon vriendelijke Engels sprekende meneer vroeg of we al eens eerder waren geweest, wat niet het geval was en vertelde in het kort wat over de manier van koken bij Pikol. Hij stelde voor om een soort van verrassingsmenu met de toppers van het restaurant voor ons samen te stellen, zo rond de 4, 5 gangen en als het genoeg was, was het genoeg. Dat leek ons nu erg leuk, ook de wijnen zou hij erbij bedenken, dus vol verwachtingen wachtten we op het eerste gerecht.

Eerst de wijn. Ook een Silverli – BRDA, maar nu een Rebula (nooit van gehoord), maar oh, wat was dat een heerlijke wijn zeg. Vol, niet vet, fris, aanwezig, ondersteunend. Een erg fijne wijn.
Het gerechtje verscheen. Exc3xa9n van de toppers dus. P1040336
Tonijn, een nacht gemarineerd in suiker/zout en soja, mooi dungesneden, op een licht sausje met een piepkleine citroentoets, maar ik proefde ook iets van suiker. Erop flink wat geschaafde truffel, erboven wat Japanse zeekraal, die erg bijzonder van smaak was en ernaast een leuke streep gelei van tomaat, die bijzonder vol van smaak was. Een erg goed begin!
De volgende wijn was een wijn waarvan ik net als van de vorige twee nog nooit gehoord had, maar die ik zo lekker vond dat we het hele arrangement maar skipten en die doordronken. Een Kristalvin Kristanxc4x89ixc4x89 -BRDA. Een Sauvignon met zoveel mineralen waardoor hij wel zo geweldig lekker werd, vol, diepe afdronk en het geweldige verlangen naar meer op riep. Ook naar deze ben ik druk aan het zoeken uiteraard. P1040340

Het gerecht werd aan tafel bereid, overigens tijdens het eten van de tonijn, want de marinade moet enkele minuten zijn werk doen. P1040342

Het ging om zeebaars. Ter plekke gefileerd en in hele dunne plakken gesneden, die gelegd werden op een bed van rucola. Daarna gaat er flink zout en peper overheen, flink wat uitstekende olie, het sap van een hele sinaasappel en van een hele citroen, handenvol  granaatappelpitten, bramen en frambozen. P1040343
Dit laat men dan even staan en vervolgens worden de borden aan tafel gedrapeerd.
Ik kan natuurlijk niet anders zeggen dan dat het hemels lekker was. De citrus overheerste in het geheel niet (daar was ik een beetje bang voor), alle smaken pasten perfect bij elkaar en de vis was boterzacht geworden. Wederom bijzonder lekker.

Het volgende gerecht was iets wat ik normaliter nooit zou bestellen. St. Jacobsmosselen op een plak gebrande ananas met een saus van cider. P1040344
Ik hou helemaal niet van fruit in mijn eten namelijk. Maar dit, wow…..wat was dit weer lekker. Ik weet niet hoe ze het doen hier, maar zelf de ananas was niet zoet en de cidersaus had zelfs nog een pittig toetsje. De Jacobsmosselen waren perfect gebakken en vielen niet weg tegen het geweld van het fruit. Alweer mooi dus.
Ons vierde gerecht was ook alweer een verrassing. Op een rondje polenta, die ik deze keer toevallig wel erg lekker vond, maar hij was dan ook vermengd met kastanje, lag een flinke hoeveelheid iets van inktvis. P1040345
Ik schrijf iets, omdat ik geen idee heb hoe ze dit gedaan hebben en dan is de taal toch wel een barrixc3xa8re helaas. In ieder geval lagen er allemaal kringeltjes uiterst vissige dingen op dat rondje polenta en die waren geweldig lekker van smaak. Ertussen af en toe nog wat paddestoelen en het gerecht was helemaal xc3 f.
Het vijfde gerechtje was het meest xe2x80x98gewonexe2x80x99. Zonnevis, St. Pierre dus met aardappelpuree en iets van groente en erbij twee appelkappertjes en een tomaatje. P1040346
In al zijn simpelheid uitstekend klaargemaakt en prima van smaak, maar het viel wat weg tegen het geweld van de voorgaande gerechten.

We schakelden over naar een dessert, hoewel ik zo langzamerhand wel aan mijn tax was. Een merengue verscheen. P1040348
Na het openmaken lag er een gigantische hoeveelheid rodevruchtensorbetijs in, wat heerlijk was. Ik ben dol op rode vruchten na een copieuze maaltijd, zo heerlijk fris en het lijkt net of het wellicht iets te xe2x80x98vollexe2x80x99 gevoel wat verdwijnt.

We sloten af met een goede espresso, P1040350
waarbij we een koekje kregen en maakten nog even een wandeling om het meertje, even de benen strekken. P1040351

Een gedenkwaardige maaltijd in het mooie Slovenixc3xab bij dit Pikol. Als we weer eens in de omgeving zijn, wil ik nog wel een keer.