Lemongrass in Scheveningen/Den Haag

Elke week rond lunchtijd zijn we tegenwoordig wel een keer in Scheveningen te vinden. Aan de Dr. Lelykade om meer precies te zijn.20140513_133138 Meestal hebben we dan ook wel zin in een lunch. Deze keer wandelden we in het zonnetje het haventje rond en we eindigden bij Lemongrass. Veel over gehoord, zelf nooit geweest. Ze zijn vooral bekend door hun wijn. Een uitgebreide wijnkaart en veel wijnen per glas.
De zon scheen heerlijk, dus we namen plaats op het terras in de volle zon met zicht over de gehele Dr. Lelykade. De bedienende meneer vroeg of we iets wilden drinken. Op tafel lag van alles, waaronder de wijnkaart met wijnen per glas. Ik spotte een Savennièrres, ‘Clos de Saint Yves’ Baumard, Loire en die moest het worden. 7 euro per glas. Eerlijk gezegd viel hij me wat tegen, ik miste die specifiek Savennièrres-smaak, bovendien werd hij snel te warm in de zon.
Diezelfde meneer vertelde ons hoe de kaart in elkaar zat en wat het lunchmenu deze middag was. Nu spreekt de lunchkaart me absoluut niet aan (zie website), dus we besloten tot het tweegangenlunchmenu voor 22.50.20140513_133507
Brood kwam op tafel, lekker brood met een bakje met aan de ene kant zeezout en aan de andere kant olijfolie met een dot balsamico. Onnodig en jammer van zowel de olie als de balsamico (als het tenminste de echte was). In het zout was geknoeid met de olijfolie, wat ook jammer was.
Het duurde even voor de gerechten kwamen dus bestelden we een nieuw glas wijn en een karaf water, want het was behoorlijk warm aan het worden. Gelijk met de wijn kwam er een stalen houder met bestek en papieren servetten. Echtgenoot ging deze ronde voor een Riesling, Clos des Capucins Réserve Pinot Blanc, Domaine Weinbach, Elzas (5.50) en ik wilde wel een Pinot Grigio, hoewel die zeker niet mijn voorkeur heeft, maar ik vond hem redelijk betaalbaar. Een Pinot Grigio Villa Chiòpris Livon Friuli (5.00) en die vond ik behoorlijk lekker. Ik ben sowieso nogal weg van de witte Friulanen.
20140513_134455Het voorgerecht kwam. Tataki van tonijn met kruidenolie, chilimayonaise en salade. Bovendien nog wat poeder van olijf. De tataki was aan de koude kant, dus die kwam uit de koelkast. Hij was verder wel in orde. De kruidenolie was ook in orde, de chilimayonaise was lekker en stevig van smaak en de salade was een salade. Niets mis met dit gerecht, maar zeker geen wow. De zoutkorrels in het schaaltje kwamen zowel bij het voorgerecht als het hoofdgerecht erg van pas, ze waren nogal nodig.
Na een flinke wachttijd kwam het hoofdgerecht. Gebakken kabeljauw met beurre blanc, aardappelmousseline met prei, wortel en een compote van tomaat.WP_20140513_005 De kabeljauw was in orde, goed gebakken. Of het nou het mooiste stukje van de kabeljauw was betwijfel ik, maar het smaakte goed. De beurre blanc die zich vermengde met de aardappelmousseline met prei kwam niet heel erg uit de verf en door de vermenging werd het geheel wat zwaar en rommelig. De compote van tomaat was loeizoet en we vroegen ons af wat er nu precies de bedoeling van was. De wortel was in orde.
Koffie wilden we niet meer, we betaalden toen de bedienende meneer eindelijk was uitgepraat met een van de andere gasten en verlieten Lemongrass. Op naar een volgend restaurant, misschien al wel volgende week.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s