De Dukdalf in Woerden

Op de terugreis uit Blaricum kregen we trek. Logisch want het was inmiddels rondom half 1 geworden. Wat te doen? Ole wilde wel naar De Dukdalf en ik natuurlijk ook, dus belden we even en ja, er was nog een tafeltje beschikbaar. Parkeren ging gemakkelijk en we wandelden binnen. Een hartelijke ontvangst door de sommelier en een heerlijk glaasje witte wijn voor mij, een Ellermann-Spiegel Grauburgunder 2013,  Pfalz, even gedecanteerd, waardoor hij wat meer lucht kreeg. Werkelijk een heerlijke wijn. Ole een ijsthee en we bekeken het maandmenu wat er weer bijzonder aantrekkelijk uit zag.
Een amuse kwam. pastrami van hert, krokantjes photo-1van filo, gebrande pijnboompitten, aceto balsamico en crème van kastanje. Lekker, hoewel het van mij wel iets geprononceerder van smaak mag.
We hadden nogal moeite onze keus te maken uit alle lekkernijen, maar uiteindelijk kwamen we eruit.  Brood kwam, water in een karaf was ook mogelijk en we konden beginnen. Nog even een opmerking over het maandmenu. Behalve dat dat zeer aantrekkelijk geprijsd is, zijn ook de wijnsuggesties bij de gerechten mooi. Er is goed over nagedacht en geproefd en dat leidt ertoe dat dphoto-2e wijn-spijscombinatie echt goed is en dat is toch een belangrijk gegeven.
De Ellerman-Spiegel werd doorgeschonken bij het eerste gerecht.
Voor Ole was dat crème brûlée van hertenpeper, salade van spruitjes,
kruim van kastanjes, vinaigrette van groene kruiden. Precies dat kreeg hij ook op een aantrekkelijke manier gepresenteerd. Ik mocht een heel klein stukje van de hertenpeper proeven en die was heerlijk!
photo-3Ikzelf kreeg de terrine van snoekbaars, kaviaar van soja, zoetzure
pompoen, espuma van rode biet en mirin. Een kleurrijk bord kreeg ik met drie toefjes van het gerecht. De terrine van snoekbaar en kaviaar van soja was in de vorm van een dambord gemaakt, elegant om te zien en lekker van smaak. Knap hoe de soja niet overheerste. De zoetzure pompoen lag er in linten bij en de espuma van rode biet en mirin was lekker. Bloemetjes en een heerlijke zilt cressje vervolmaakten het geheel.
Bij het tussengerecht, wat alleen ik had genomen, want ik was van plan geen dessert te nemen en dat is allemaal mogelijk hier, een glas – de zeer kundige sommelier had onthouden dat ik niet kapot ben van rosé, maar vroeg me deze toch even te proberen – Vigna Corvino, Contessa, Abruzzo DOC, die ik erg lekker vond. Een mooie donkere rosé met een fijne volle smaak.photo-5
Het tussengerecht was rillette van eend, geroosterde tonijn, bonbon van
eendenlever, specerijenbouillon. Precies dat trof ik aan en het was werkelijk heerlijk. De rillette was eigenlijk meer stoofvlees, heerlijk dus. Erop de kort geschroeide tonijn, daarop weer de bonbon van eendenlever die smolt in de mond en eromheen een heerlijke specerijenbouillon, mooi hoog op smaak. Erop weer zo’n heerlijk ziltig cressje, ik was erg tevreden over dit gerechtje.
Als hoofdphoto-9gerecht had Ole de gebakken rouleau van fazant gevuld met de bout,
zuurkoolstamppot, duxelle van spruitjes, rode portsaus. Hij was zeer te spreken over alle onderdelen van zijn gerecht, zelfs de zuurkoolstamppot vond hij lekker en dat wil wat zeggen. De fazant was mooi sappig en de saus heeft hij tot de laatste druppel opgegeten.
Ik kreeg een glaasje Côtes de Jura, Domaine Grand 2010, Chardonnay en die paste prima bij mijn gegrilde heilbot, truffelrisotto, schuim van Reypenaer VSOP. photo-10Op prima truffelrisotto lag een heerlijk stuk precies goed gegrilde heilbot met erbij schuim van de kaas. Verder nog diverse groentjes, die een mooi kleurig palet opleverden en ook ik was wederom erg tevreden. De portionering was ook prima wat ons betreft.
Ole wilde wel een dessert en hij vond het bijzonder lekker allemaal.photo-12 Hij kreeg chocolade-hazelnoot fondant, roomijs van koffie, vanillesaus en eigenlijk alles vond hij zowel apart als in combinatie heel erg lekker.
Ik wilde toch eigenlijk nog wel wat kaas en was bijzonder verrast dat de sommelier nog wist welke wijn ik de vorige keer zo lekker had gevonden bij de kaas én dat hij hem voor me inschonk.photo-13
Het ging om een glas Domaine Langlois-Chateau Vieilles Vignes 2005, zo’n heerlijke Chenin Blanc uit het Loire-gebied. De kaasjes van Bourgondisch Lifestyle met Kletzenbrood en wat zoetigheden waren uiteraard uitstekend en een goede afsluiting van een erg fijne maaltijd.
photo-14Tot slot kreeg ik nog een wijn te proeven die de sommelier zelf importeert. Een Pinot Noir uit de Elzas van het Domaine Claude Moritz, die ik ook al erg lekker vond. Ook het kleurige etiket van de fles vond ik mooi. Om te onthouden dus deze wijn.
Zoals ik de vorige keer al schreef: De Dukdalf is een fijn restaurant met een uitstekende sommelier, waar lekker gekookt wordt en het is ideaal om het zo dichtbij te hebben. Om regelmatig naar terug te keren dus.

Advertenties

3 gedachtes over “De Dukdalf in Woerden

  1. Pingback: De Dukdalf in Woerden | restaurantrecensiesvancarla

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s