Ron Gastrobar in Amsterdam

Na ons dagje Haarlem reden we naar Naarden voor een kop koffie bij vrienden en zo tegen half een  reden we gevierenlijk naar Amsterdam. Ons doel was Ron Gastrobar. Raar maar waar: ik heb – op Palazzo na dan – nog nooit gegeten bij Ron Blaauw. Hoe dat komt weet ik niet precies, ik heb soms wat vreemde voor- en afkeuren. Zijn nieuwe concept spreekt me eerlijk gezegd ook niet heel erg aan. Ik ben namelijk van mening dat een uitgekleed menu, dus zonder amuses en friandises wat dan toch nog 60 euro (uitgaande van 4 gangen niveau tussengerecht) moet kosten bepaald niet drempelverlagend is. Bovendien heb ik er helemaal geen moeite mee om prettig verwend te worden als ik aan tafel zit, bijvoorbeeld met leuke groetjes uit de keuken. Nu komt er hier op de Sophialaan, althans op deze zondagmiddag, ook publiek voor wie dat allemaal niet zo belangrijk is. Men wil vooral gezien worden en kunnen zeggen dat ze er geweest zijn. Wat uiteraard mag. Wij waren er tenslotte ook.DSC00762
De entree is ruim, een bar, nog een barachtig iets, een pijpenla met banken voor de open keuken en stoelen, krapjes volgens mij en langs het raam allemaal tweetjes. Wij kregen een viertje op de vide, die iets ruimer van opzet is, maar waar de akoestiek niet geheel briljant is. Maar: we zaten gezellig.DSC00764
Water kwam direct op tafel, ook twee zakjes waarin sneetjes brood zaten en een plateautje met in een bakje gekarameliseerde boter met kaantjes en in een potje pittige cornichons. De augurkjes vond ik lekker, de boter niet. Te vet voor mij. De tafels zijn niet gedekt, wel liggen er stoffen servetten en wordt voor elke gang het bestek opnieuw ingedekt.
Wijn wilden we ook wel en nadat we de wijnkaart hadden ingekeken, die ik aardig vond met zeker voor ieder wat wils, maar wellicht op onderdelen toch licht prijzig, kozen we voor een Portugese Dona Maria 2011, Julio Bastos Alentejano. Een zeer prettige wijn met een mooi breed palet. Heel betaalbaar overigens.
De vriendelijke, jonge, doch kundige bediening vertelde ons hoe het er hier aan toe gaat, eigenlijk kan alles. Je kunt een aantal gerechten tegelijk bestellen, je kunt er eentje bestellen, gewoon wat je maar wil. Iedereen krijgt een menuutje met daarop de gerechten die mogelijk zijn. Op tafel staat een menu met vleesgerechten van de BGE, gezien de omvang van de gerechten voor 2 personen, er ligt een menukaart met allerhande cocktails en op de achterkant een aantal gin-tonicmogelijkheden. Ruim keus dus.
De tussengerechten, alle gerechten hebben hier het formaat tussengerecht vindt men, kosten 15 euro per stuk, de desserts 9 euro.
We bekeken de mogelijkheden en kwamen uit op tweemaal de kropslasalade met kruiden van Edwin Flores, look, ‘crispy chicken’ en aïoli, eenmaal de gerookte paling van Rokerij Eveleens, ‘in ‘t groen’ met preisalade en quinoa en eenmaal de sashimi van makreel met sesam gember en yuzu. DSC00768
De salade viel eerlijk gezegd wat tegen. Het was eigenlijk een behoorlijke berg kropsla met wat kruiden, een lopend ei en wat aïoli en dat geheel was afgemaakt met te weinig crispy chicken wat gemaakt bleek te zijn van kippenhuid. Jammer, want ik was eigenlijk van plan dat gerecht als tweede te nemen, de beschrijving sprak me namelijk erg aan.DSC00769
De paling was naar volle tevredenheid van echtgenoot. In een halve cilinder van deeg kreeg hij flink wat reepjes paling, afgewisseld met reepjes appel, dat alles op quinoa en de preisalade, kruiden, schuim van het een of het ander en ernaast nog wat crème van kruiden. Ik vond het er in ieder geval redelijk mooi uitzien.
Ikzelf had gekozen voor de sashimi van makreel.DSC00772 Ik kreeg een nogal rommelig bord met nogal rommelig neergelegde makreel waarover sesam was gestrooid, tapiocaparels en zalmeitjes en dat geheel was afgemaakt met een flinke hoeveelheid wasabimayonaise, waar waarschijnlijk ook wat yuzu in verwerkt was. Verder flink wat snippers bosui en krokantjes van taco. Redelijk smakelijk, hoewel de makreel wat wegviel tegen het geweld van de mayonaise en de eitjes.DSC00774
Eén der tafelgenoten is een enorme vleesliefhebber en hij dook direct op de gebakken longhaas met ‘patatas bravas’, bietjes en bakjus. Hij was meer dan tevreden over de uitstekende stukjes longhaas, de patatas bravas konden hem ook bekoren ondanks de nogal grote klodder mayonaise die erop lag en de chips van bietjes en de quenelle van biet vond hij ook al erg lekker. Mooi dus.
DSC00775De andere tafelgenoot was bijzonder te spreken over de geroosterde zeeduivel met paddestoelen en een vleugje citroen & kerrie. Hij kreeg dan ook een mooi stukje zeeduivel, goed gebakken met veel paddestoelen erbij, incl. wat rauwe plakjes champignon, maar het meest prettig vond hij  de zachte knoflook die erbij zat en de toetsen van citroen en kerrie die bij elke hap wel even om de hoek kwamen kijken. DSC00776
Echtgenoot was deze ronde gegaan voor de terrine van ganzenlever met VOC specerijen en BBQ citroen. (zoals bekend hanteer ik de spelling van het restaurant, zonodig corrigeer ik dat verderop).  Hij kreeg een nogal groot stuk terrine, afgewerkt met plakjes appel, diverse bloemetjes en cressjes en kruim waarin de VOC-specerijen duidelijk proefbaar waren. Ook hij was tevreden. De BBQ-citroen overigens was verwerkt tot gelei.
Ikzelf was bijzonder benieuwd naar de krokante ravioli van kreeft met Tom kha kai en schaaldierenvinaigrette.DSC00778
Op een ‘raviolo’ van bladerdeeg, gevuld met brunoise gesneden groenten met een Tom kha kai sausje lagen twee stukjes kreeft en wat groen. Eromheen de schaaldierenvinaigrette. Ik was lichtelijk teleurgesteld over de kleine hoeveelheid kreeft en de groenten in het deeg vond ik niet onaardig, maar op de een of andere manier werd mijn verwachting niet waar gemaakt. De schaaldierenvinaigrette was in orde, hoewel hij al wat langer in het schaaltje lag, want sommige stukjes zaten ‘vastgeplakt’.
De volgende wijn werd een Louis Cheze, Ro-Rée, Saint Joseph 2012, een heel prettige witte wijn. Mooi mineralig.DSC00783
Voor echtgenoot en mij erbij de koningskrab met romige aardappelpuree en schaaldierensaus. Een leuk gerecht vond ik dit. Op de krab – had iets meer mogen zijn wat mij betreft – lag goede aardappelpuree (= licht, romig en geheel glad) en het geheel werd omgeven door een goede saus van schaaldieren. Verder nog wat kruiden en zout en we waren tevreden.DSC00785
Voor de andere tafelgenoot, die slechts water drinkt, de Wagyuburger met prei, iets chili en dragon-zuringcrème waar hij erg tevreden over was. Prima vlees, een goed getoast broodje, mooie groenten en een heerlijke dragon-zuringcrème.DSC00786 Erbij had hij nog een portie huisgemaakte frietjes met dragonmayonaise besteld en ook hier was hij blij mee. Ik heb ze natuurlijk geproefd en ik vond ze ook lekker. Mooi krokant en grappig dat de uiteinden nog wat schil hebben.
De andere tafelgenoot ging voor de al eerder genoemde longhaas en wilde daar een glaasje rode wijn bij. De uitstekende bediening stelde hem een glaasje Conde de Valdemar, Crianza 2008, Rioja voor en daarover was hij zeer tevreden, wat opmerkelijk was, want hij is niet zo Rioja-minded. Ook het vlees kon hem zeer bekoren.
De heren waren toe aan een dessert.DSC00788 Twee van hen kozen voor de opera cake van 70% chocolade, rode biet & balsamico met truffelroomijs en zij waren zeer tevreden over hun mooie kleine portie. Een mooi stukje chocolade cake met erop gelei van biet en balsamico, afgewerkt met chocolade en wat jonge snijbietblaadjes. Ernaast op wat crunch een quenelle truffelroomijs en dat leidde tot mooie smaken bij elkaar.DSC00789
Anders liep het met echtgenoot. Hij had gekozen voor de millefeuille met crème anglaise, rozijnensiroop en beurre noisette-ijs en hij kreeg erg veel millefeuille met bijzonder weinig vulling, een tipje crème anglaise en wat ijs en dat viel hem behoorlijk tegen. Wij zijn gewend dat millefeuille flink gevuld is met lekkere dingen, hier was het voornamelijk deeg.
Ikzelf zag geen dessert wat me aansprak, dus ik koos voor een gin tonic. Een Gin Mare & 1724, wat een echte Spaanse gin met als basis olijven, tijm, basilicum en rozemarijn is en inderdaad was het een fijn kruidig glas. DSC00792
Voor de koffie kwam men nog langs met een hoorntje waarin ijs van pinda en mierikswortel, omgeven met pinda’s zat. Vriendelijk, maar helaas haat ik mierikswortel en vond ik het dus niet lekker.
We sloten af met goede espresso en na het betalen van de rekening verlieten we Ron Gastrobar (ik kan maar niet wennen aan die naam).
Ik moet nog even de tekeningetjes vermelden die je overal in het etablissement tegenkomt, vooral beneden waar ook de toiletten zijn. Hele vriendelijke tekeningetjes van Selwyn Senatori, die de boel behoorlijk opvrolijken wat mij betreft.
Misschien dat we hier nog eens binnenrennen voor een snelle hap, want er zitten best aantrekkelijke gerechten bij, maar diep enthousiast zijn we niet.

Advertenties

Een gedachte over “Ron Gastrobar in Amsterdam

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s