Wijnspijswandeling Rotterdam 20 mei 2012

Op 20 mei deden we mee aan de wijnspijswandeling in Rotterdam. Gewoon eens in onze eigen stad. Er deden vooral restaurants mee die ik in ieder geval niet ken(de) – op één na dan, daar waren we toevallig ruim een week geleden geweest -, echtgenoot kent er een paar van. We parkeerden in de Nieuwstraat, daar is altijd wel een plekje te vinden gelukkig en wandelden richting het eerste restaurant op onze strippenkaart. Als je inschrijft voor een wijnspijswandeling krijg je een strippenkaart toegestuurd met daarop een volgorde van restaurants. Nu was het niet helemaal duidelijk of je die volgorde moest handhaven of dat je kon gaan naar welk restaurant je wilde, wij hebben in ieder geval gewoon de volgorde aangehouden, ook omdat het wel een leuk rondje door het centrum van de stad opleverde.

Het eerste restaurant was Antichic, leuk gelegen tegenover het Schielandshuis, waar veel dingen te bewonderen zijn, onder andere allerlei dingen van de reus van Rotterdam. De ontvangst door de gastvrouw op het terras was vriendelijk en ze schonk ons een glaasje sauvignon in. Het waaide op dat moment nog redelijk, dus we besloten binnen te gaan eten. Kannen met water met munt stonden klaar op de bar om te pakken, gastvrij vond ik!

We kregen een langwerpig bord met daarop een kommetje met aspergesoep met kruidjes en ernaast een flapje van bladerdeeg gevuld met een asperge en wat kruidenkaas. Lekker! Na een leuk gesprekje met de eigenaar vervolgden we onze tocht en kwamen we terecht bij Staal.

Gelegen op de eerste verdieping van het WTC-gebouw, waar we toevallig ruim een week geleden gegeten hadden via vakantieveilingen. We kregen een tweetje bij het raam, met vol zicht dus op het langzaam vollopende terras en de koopgoot (waar ik persoonlijk bepaald niet kapot van ben). Ook hier was de ontvangst vriendelijk. We kregen een glaasje rode wijn, een Valpolicella Ripasso ingeschonken en de mevrouw die dat deed herkende ons dus van het vorige bezoek en toch is dat leuk.

Het gerechtje van deze middag was bouillon van tomaat met twee ravioli gevuld met pompoen en erop pastrami van lam. Erg lekker vonden we het, zowel als geheel als de onderdelen apart. Leuk bedacht. Via de altijd gezellige Meent liepen we naar het enige Oosterse restaurant van deze middag, Four Seasons.

Daar was ook een wijnproeverij gaande was van De Gouden Ton (we werden er nog voor uitgenodigd, maar hebben er toen we klaar waren met de wandeling maar geen gebruik van gemaakt) en we konden plaatsnemen op het heerlijk zonnige terras. Wij kozen wel een plekje onder de parasol, want ik hou nu eenmaal niet van in de zon eten.

Hier een Chileense sauvignon (als ik het me goed herinner, ik ben mijn aantekeningen nl. kwijt) met erbij een sashimi van zalm met gember, soja-olie en een klein garnituurtje van heel fijn gesneden groentjes. Erg lekker vonden we het.

Via de omgeving van de Lombardkade, waar je vol zicht hebt op de toren van de Laurenskerk wandelden we terug naar de Meent om ons te nestelen op het populaire terras van Van Zanten, waar het al flink druk was inmiddels.

Je hebt hier ook veel te kijken….Uitstekende bediening hier: bij het inschenken van de wijn, een Vouvray, zei hij direct dat hij later nog even terug zou komen om wat bij te schenken.

Na enige tijd verscheen het gerechtje: een oester, naturel, met een oesterkroketje met citroenmayonaise. Lekker!

Via het Nationaal Onderwijsmuseum met die ontzettend leuke Ontdekhoek (onze kinderen hebben er veel gespeeld toen ze klein waren) liepen we de Pannenkoekstraat in, inmiddels een überhippe straat met erg leuke winkels en restaurantjes. Ons doel was Level. Het terras van Level zat helemaal vol (klein terras) en het was er ook bloedheet, want de stoelen staan tussen glas, dus we vonden het geen enkel punt om binnen te gaan zitten. Geen wijn hier maar een cocktail. Een cocktail op basis van Henrick’s gin, die lekker fris was.

Erbij op een plaatje het gerecht. Coquille met komkommer. Op een vierkantje gelei van komkommer (helaas weinig komkommersmaak) een plakje koude coquille met wat sla erop, links ervan twee rolletjes zoetzure komkommer en schuim van komkommer, die ik allebei lekker vond – als komkommerliefhebber.

Na Level liepen we via de Mariniersweg, langs de Kubuswoningen (ernaast staat het Potlood, waar we een aantal jaren hebben gewoond) richting de Oude Haven. Ons doel was Stockholm. Ook hier een vriendelijke ontvangst en we konden een plekje zoeken op het terras. Het werd weer een plekje in de schaduw, want het was inmiddels flink warm geworden. Vrijwel direct verscheen er een kan water met ijsblokjes op tafel en een bordje met brood en boter, erg attent. De wijn, een rosé uit Puglia, werd ingeschonken met de opmerking dat als we meer wilden we er gewoon om konden vragen en het gerechtje kwam niet lang daarna.

Zachtgegaarde Iberico met een saus van asperges en een stukje terrine van aardappel. Lekker vonden we het!

Via Plan C liepen we naar de overkant van de Oude Haven, uiteraard bewonderden we nog even het zicht op de boten en de vele terrassen, richting een restaurant wat echtgenoot al wel kende, maar ik niet. Mooii. Een schitterend terras heeft men hier, een stuk rustiger dan aan de overkant om zomaar te zeggen en de stoelen zitten erg lekker. Een dessertwijn werd voor ons ingeschonken, ik weet helaas niet meer welke. Uit een mooie blauwe fles in ieder geval. Ter begeleiding van een dessert! Aardbei.

Gemarineerde aardbei, sorbet van aardbei, marshmallow van aardbei, crème van aardbei en poeder van aardbei. Heerlijk fris was het! We vroegen of er overleg was tussen de deelnemende restaurants en dat bleek inderdaad het geval. Slim natuurlijk! We eindigden de wandeling bij het restaurant wat pal naast Mooii ligt, Elit. Ook al een fijn, rustig, ruim terras, heerlijk in de schaduw nog en hier kregen een heerlijke Gewürztraminer (de laatste overigens, want gasten na ons kregen een heel andere wijn) ter begeleiding van een kommetje met onderin mangomousse met een pepertje en erop wat kropsla en twee lekkere gamba’s.

Een mooie afsluiter van een mooie wandeling. Ook hier overigens direct een glas water op tafel met lekker veel ijsblokjes, wederom attent. We vonden het leuk om de wijnspijswandeling een keertje mee te maken en de manier waarop de deelnemende restaurants zich hebben geëtaleerd spreekt ons aan. Erg leuk!

Advertenties

6 gedachtes over “Wijnspijswandeling Rotterdam 20 mei 2012

  1. Wat een leuke wandeling Carla. Volgens mij ligt het niveau qua gerechtjes hier net iets hoger dan bij ons in Gouda onlangs.Het heeft iets heel gemoedelijks en grappigs, zo’n wandeling waar je op den duur steeds de zelfde mensen tegenkomt, vind je niet? Tenminste als je de route volgt die de strippenkaart aangeeft.

  2. Ik vond het wel grappig inderdaad. Wij lagen wel iets voor op de rest, wat prettig was – althans vonden wij – want we hoefden nergens echt te wachten en we konden ook gewoon samen aan een tafeltje zitten. Het viel me trouwens op dat er veel tweetjes waren en ook veel mensen die met zijn zessen de wandeling deden.

  3. Geen straf dus deze wandeling, net zo min als het lezen van deze recensie.Heb in elk geval de link ook maar even opgeslagen, nichtje woont in R'dam, wellicht kunnen we hier een erg leuke combi maken.Vr.gr. Anne.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s