De Lindehof in Nuenen

De dag nadat we de TEFAF hadden bezocht was het schitterend weer. Zo kwam het dat we op 23 maart het aperitief dronken op het mooie terras van De Lindehof.

Heerlijk in het zonnetje dronken we een paar glaasjes van die erg prettige champagne van Serge Mathieu, die ook wordt geschonken bij De Leest. Erbij geweldig lekkere hapjes.

Allereerst in een leuk bakje met kiezelstenen allerlei kroepoekjes, gemaakt van rode biet, van algen met citrus, van zuurkool, van banaan, van pinda, van radijsjes en tot slot van wasabi. Erg leuk en ook heel erg lekker. Erbij in een glaasje broodsoldaatjes met garnalen en een tandooridip, ook al bijzonder smakelijk. De toon was eigenlijk gelijk gezet. We zaten er heerlijk, met zicht op die prachtige oude linde midden op het grasveld tegenover het mooie restaurant gelegen.

De chef kwam naar buiten met zijn inmiddels beroemde praline van witte chocolade, ras el hanout, chili en aardpeer en die was werkelijk geweldig lekker. Knap gemaakt. Hij overhandigde ons ook de kaarten en stelde ons voor om ons maar gewoon te verrassen met wat gerechten met daarbij bijpassende wijnen en omdat we dat altijd erg leuk vinden, gingen we daar graag in mee.

We bleven nog even lekker in het zonnetje zitten en kregen op onze hand een ronde merengue van rode biet met kaviaar en mierikswortel. Een perfecte merengue met een geweldige mooie bietensmaak, waarbij de mierikswortel en de kaviaar wonderwel combineerden.

Aansluitend kwam er in een leuk bekertje een crème van venkel met handgepelde Hollandse garnalen en een schuim van peterselie met erop nog wat inktvis en kleine mosseltjes, alweer een fantastische hapje. Vooral de vissoorten en het schuim van peterselie vond ik erg lekker bij elkaar. Het volgende hapje was erg apart vond ik.

In een leuk zwart kommetje een beetje rendang met citrus en krokant buikspek. Zeer intens van smaak, een werkelijk perfecte rendang en het krokante buikspek gaf er een erg leuke bite aan. Alweer zeer verrassend.

Het laatste hapje – ja, het kon maar niet op hier – kwam op een zwart bordje. Gerookte paling, krokant gebakken met structuren van bloemkool. Een schitterend stukje gerookte paling in een prachtige tempura kregen we met erbij wat kruim van bloemkool en een mooi blokje bloemkool. Schitterend apart, maar ook samen erg bijzonder. Al deze verwennerijen beloofden wel iets vonden we.

Na een laatste blik op die schitterende linde, waar uiteraard een heel verhaal aan vastzit, liepen we naar binnen, naar de prettig ingerichte, vrij kleine eetzaal van het restaurant. Het schijnt dat de inrichting niet al te lang geleden vernieuwd is, mij viel vooral de mooie lamp aan het plafond op.

De zeer prettige bediening had deze middag alle aandacht voor ons, wij waren – helaas voor hen – de enige gasten. Jammer was het dat er een wisseling was, waardoor de vriendelijke jongeman helaas vergat om het menu voor mij uit te draaien, maar dat werd door de chef persoonlijk helemaal in orde gemaakt, echt een geweldige service. De eerste wijn werd ingeschonken. Een Domaine de Carras, Côtes de Gascogne, Tempo du Petit. Van de petit manseng druif, die ik altijd wel lekker vind. Ik vind geen enkele informatie op internet over deze wijn. Wat niet wegneemt dat het een fijne wijn was, met een licht zoetje. Wat me niet verbaasde toen het gerecht kwam (waar ik overigens erg op had gehoopt).

Ganzenlever Asian Style…. En dat betekent hier drie bereidingen van ganzenlever. De eerste is een terrine van ganzenlever, winegum van gember, crumble van gedroogde citrus en een koekje van citrus en sambal. Links onderaan de foto. Een schitterende presentatie en een geweldige combinatie. Zalvend mooie ganzenleverterrine met die hele leuke gum van gember, de frisse crumble van de citrus en dat fantastische koekje met sambal en citrus. Wat een combinaties zeg, echt geweldig. Erboven in een mooie ronde kom crème van ganzenlever met een cakeje van specerijen, een rotsje van ganzenlever en krokant van kokos. Ook deze combinatie was erg mooi, ook qua diverse structuren. Wederom genieten. De derde bereiding was gebakken ganzenlever met espuma van palmsuiker, gelei van miso, gedroogde brioche en gel van ketjap. Een perfect gebakken stukje ganzenlever kregen we, waarbij de espuma van de palmsuiker en de gel van de ketjap perfect pasten. De gedroogde brioche was er gewoon lekker bij. Alweer diepe tevredenheid bij ons. De volgende wijn is een oude bekende. Een McManis, River Junction, California 2010. Een lekkere chardonnay, hoewel op den duur toch wat vlak. Het gerecht erbij was weer fantastisch.

Gebakken coquille, ossenstaart, doperwten. Een – uiteraard, want wordt hier uitstekend gekookt zeg – perfect gebakken coquille kregen met erbij een mooi torentje van botermalse ossenstaart met erop wat crème van doperwten en shotjes van bevroren kokos en sepia. Verder een prachtige dooier van doperwten en ras el hanout, nog wat losse heerlijke tuinboontjes, wat bundelzwammetjes, wat gefrituurde erwtjes en het geheel werd samengebracht door een prachtige nage van kokos, gember en sereh. Mooie, aparte, perfect bij elkaar passende smaken! De chef kwam regelmatig even een praatje maken en ik moet zeggen dat ik maar weinig zo’n enorm begeesterde chef meemaak. Zeer interessant om te horen over zijn achtergrond en zijn inspiratie, zijn keuken werd hierdoor voor mij ook zeer toegankelijk, heel prettig om zo eens mee te maken. De rode wijn vandaag was een Chateau Bellevue, Medoc Cru Bourgeois 2006. Een fijne Medoc, die wat mij betreft goed samenging met het hoofdgerecht.

Lam (bout, kotelet en filet) met bara, aromaten, chutney van tomaat en een saus van medina. Geweldig mooie stukken lamsvlees kregen we. Stoofvlees, geweldig zacht en heerlijk op smaak, een mooie kotelet, een mooi stuk haasfilet. Erbij jus van vadouvan. Toefjes kikkererwtencrème met erop een compote van tomaat, courgette en aubergine, nog wat couscous, flink op smaak gemaakt met koriander. Indringende smaken, allemaal alweer ontzettend lekker. Bara overigens is een Surinaamse snack, van oorsprong Hindoestaans. Bij het eerste dessert kwam een Tschida Angerhof, Spätlese Sämling 2010. Een vrij bekende edelzoete wijn.

Erbij IJs van Chartreuse (de gele, want die is minder kruidig), crumble van groene thee, taartje van limoen en segmenten van citrus. Op een zwart bordje een heerlijk ijsje van de gele Chartreuse, lekkere crumble van de groene thee, een leuk klein taartje van limoen – heerlijk fris – en het geheel werd afgemaakt door een krokantje van honing. Een heerlijk dessert, lekker fris. In het volgende glas kwam een Moscatel Rottlan Torra, een frisse Spaanse dessertwijn in een aparte fles. Erbij het tweede dessert.

Marbré van ananas (gelei), amandelbisquit en crème anglaise met specerijen; karamel van pinda en spongecake van sambal, ijs van pinda. Een hele mond vol dus. Een heerlijke ‘tompouce’ van gelei van ananas met amandelbisquit en crème anglaise met specerijen kregen we. Erbij lekkere toefjes karamel van pinda en erop spongecake van sambal. Voor op het bord nog heerlijk ijs van pinda met eronder nog wat crunch van pinda. Een ander, maar wel bijzonder lekker dessert.

Voor we aan de espresso toe waren kwamen er twee lolly’s. Gemaakt van ganache van gezouten karamel met chocolade en witte chocolade. Fantastisch lekker. Ik ben al zo dol op gezouten karamel en zo met de beide chocolades vond ik het dus geweldig lekker.

De espresso was ook prima in orde en erbij kwamen nog heerlijk friandises. En nog waren we niet klaar op deze absolute verwenmiddag. Terwijl we wachtten op de rekening kregen we nog een glaasje met erin witte chocolademousse, champagne en segmenten van framboos en pistache.

Een waarlijk perfecte afsluiter van een perfecte maaltijd. Verbazingwekkend wat mij betreft dat De Lindehof ‘slechts’ 1* heeft. Ik vond het absoluut **kwaliteit hier. Ik grossier niet in favorieten, maar De Lindehof staat na slechts 1 bezoek hoog op mijn lijstje van favorieten. Laat ik niet vergeten de prijs te noemen. Ik was gewoon ontroerd toen ik de rekening zag. Ik heb nog nooit zo fantastisch en genereus gegeten voor zo weinig geld. Of, nee, dat is niet waar. Ooit eind jaren ’80 van de vorige eeuw ergens op een berg in Umbrië. Toen was ik ook ontroerd. Nu weer dus.

Advertenties

2 gedachtes over “De Lindehof in Nuenen

  1. Nou dat was allemaal wel heel lekker. Ik wordt ook wel nieuwsgierig naar de ontroerende prijs … Wat een verscheidenheid aan ingredienten en bereidingswijzen allemaal!Leuk dat de bara hier zijn weg naar het hogere culinair niveau heeft weten te vinden. Een goede bara kan zo ontzettend lekker zijn! Over ganzenlever word ik minder enthousiast, maar dat is mijn idee, ik eet helemaal geen vlees. De crumble van groene thee lijkt me heel interessant en gezouten caramel is heerlijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s