La Table de Maxime in Our, België

Op de laatste avond van ons verblijf in de Ardennen reden we zonder Maurits, die helemaal niet lekker was en liever in het hotelbed bleef, naar Our.

Ons doel was het restaurant van Maxime Collard, een jonge, ambitieuze * sterrenchef met een kaart die me bijzonder aansprak.

Midden in het kleine dorpje ligt zijn hotel-restaurant met eigen ruime parking. De ontvangst in het al bijna geheel gevulde restaurant – en dat op een donderdagavond – was vriendelijk en we kregen een fijne tafel in de hoek. Nogal donker ingericht, met wel leuke details. Heerlijk zittende stoelen en leuke lampen.

Een aperitiefje wilden we natuurlijk wel. Champagne van Marc Chauvet hier, een blend. Een zeer aangename champagne, licht bubbelig en fijn fris. Erbij direct een plateautje met vier hapjes.

Rillette van konijn met een toastje, een stukje kalfszwezerik met risotto van linzen, eieren met truffel en een espuma van selderij en kaviaar en een stukje kort gegrilde zalm op een salade van witlof, grijze garnalen en diverse groentjes. Stuk voor stuk hele lekkere amuses in een breed smaakpalet. Een mooi begin.
We bekeken de kaarten en besloten tot drie maal het totale menu, wat betekent 60 euro voor de 5 gangen en indien gewenst 30 euro voor een wijnarrangement. Dat wijnarrangement, hoewel aanlokkelijk in dit sympathieke restaurant, namen we niet, want tot mijn grote vreugde ontdekte ik Brumont-wijnen op de kaart en die moesten het natuurlijk worden. De hoogste tijd om ze weer eens te proeven!

De eerste wijn, een Pacherenc du Vic Bilh, 2008, Chateau Bouscassé en die was natuurlijk prima. Minder diep van neus dan de Montus, maar fijn diep van smaak en toch lichtvoetig in afdronk.

Het eerste gerecht kwam. In tweeën. In twee mooie (maar enigszins onhandige) schaaltjes kwamen de twee bereidingen van de coquille Saint Jacques. In een langwerpig, ovaal schaaltje wat bijzonder onhandig at, zeker ook omdat we er geen lepel(tje) bij kregen, een in plakjes gesneden rauwe coquille met een toets van appel en wat fleur de sel. Erbij krokantjes van pastinaak, flink wat truffel en truffelmayonaise en wat olijf. Erg knap hoe de zachte coquille zich hield tegenover het geweld van de andere smaken. De combinatie vond ik ook mooi gevonden.
In een wat ronder schaaltje een met een dun laagje varkenspootvlees omwikkelde coquille met een krokantje gemaakt van schorseneer met blokjes vlees, knolselderij en peterseliegel. Ook nog een mousseline van pastinaak erbij. Ook een erg mooie combinatie. Heel smakelijk allemaal.

We vervolgden met de tongfilet. Op een donker bord – ik hou daar niet zo van – een mooi stukje tong met een korstje van bloemkool en kruiden. Erbij een puree van bloemkool met bieslook, een plakje bloemkool wat gebakken was, een veeg waterkerscrème en op de puree nog een gepocheerde oester met wat oesteremulsie. Alweer een uitstekend uitgebalanceerd gerecht, zowel in ingrediënten als in bij elkaar en elkaar versterkende smaken. Mooi! Erbij ook nog een stukje getoast brood met veel olijfolie. Dat hoefde wat mij betreft dan weer niet.

De Pacherenc was leeg en we namen bij het volgende gerecht een half flesje Chateau Doisy Daëne, Sauternes, 2008. Een fijne Sauternes die uitstekend samenging met de gebakken ganzenlever, die was bedekt met een crumble van kruiden en pistache.

Weer eens iets anders dus. De lever was perfect gebakken, erbij nog een creatie (zoals dat hier heet) van knolselderij, gelei van limoen en gelei van cranberry; dit alles afgemaakt met een beetje jus van ganzenlever. Alweer een uitstekend gerecht.

De al enige tijd gedecanteerde Chateau Montus, 2000, Madiran, Cuvée Prestige werd ingeschonken en hij voldeed perfect aan onze verwachtingen.

Het hoofdgerecht verscheen. Hertenkalf uit de Ardennen. Mooie stukjes vlees van hertenkalf kregen we met erbij pompoencrème, diverse zeer fijn gesneden groentjes, jus van het beestje, zoete aardappel, warme pickles met veel mosterd, tempura van platte peterselie, een spruitblaadje, paddestoelen en pommes soufflées. Minder vernieuwend dit gerechtje, maar dat is wel vaker zo met vleesgerechten, maar daarom niet minder lekker.
Na een pauze waren we toe aan het dessert.

Het dessert was een chocoladecreatie met mandarijntjes, mango, peperkoek en citroen en ook dit was een heel lekker gerechtje. Heerlijk fris, toch lekker met de chocolade erbij en niet overdreven veel, hoewel het best veel chocolade was uiteindelijk. Maar de vruchtjes gaven een fijne frissigheid.

We sloten af met prima espresso waarbij nog friandises kwamen. Een canelli met whisky, een koekje met erop vanillemousse uit Madagascar, een makaron met koffie en een brownie met chocolade en noten.
Allemaal ook heel erg lekker.
Diep tevreden verlieten we Maxime, ook hier keer ik graag nog eens terug.

De volgende ochtend, onderweg naar huis, reden we nog even langs om een foto van het restaurant te maken, de foto die bovenin staat heb ik van de website ‘gepikt’.

Advertenties

4 gedachtes over “La Table de Maxime in Our, België

  1. Carla, ik ga toch steeds meer denken dat die Belgen er toch wel een hele fijne keuken op na houden hoor, het ziet er allemaal weer lekker uit en dat dessert en die friandises sluiten het wederom heftig af. De prijs is ook nog eens netjes en die Madiran, een prijzig wijntje en natuurlijk een juweeltje bij je wild. bedankt voor je schrijven en het onthouden van een mooi adres.

  2. Joh, wat ontzettend leuk nu weer dit. Klinkt helemaal super en ja die wijnen…nou daar hebben we het maar niet over dan ;-).Ik moet alleen nog even uitvogelen waar nu precies Our is en dit restaurant, maar er heen wil ik zeker!! Dank en groet, Sophie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s