Restaurant Ivy in Rotterdam

Ivy.

Na alle tamtam in de media en op internet wilde ik het zelf weleens meemaken. Ergens pal na de opening in februari reserveerde ik voor een zaterdagavond in mei.

Het restaurant ligt in het Lloydkwartier, wat wat mij betreft zo ongeveer de meest ongezellige wijk van Rotterdam is. Het gebouw is van bruin baksteen en zoals Mac van Dinther al aangeeft: een crematorium is er lollig bij.  Binnen is het voor mij allemaal wat duister. Op het gangpad na dan, dat bestaat uit witte verlichte stenen met een glasplaat eroverheen. Rechts de open keuken,P1020510  links wat tafels en als je doorloopt nog meer tafels. Met banken. Ik heb toch zo de pest aan dat soort opstellingen. Wat is er toch mis met fijne ronde tafels? Bruin glanzend hout, aubergine (denk ik) achtige gordijnen, flatscreens met beelden van een open haardvuur erop en dat oranje van dat vuur komt terug in de inhoud van de laden (glanzend gepolijste oranje linzen!) die kunstig verwerkt zijn in de tafels, waarop dan het bestek van die avond ligt. Dat vond ik eerlijk gezegd het enige geestige. Die dvdxe2x80x99s  met openhaardvuren en aquaria (want ja, die zijn er ook) vind ik persoonlijk afleidend. Ga maar na, als je bij iemand bent die zo raar is om de televisie te laten aanstaan, heeft iedereen de neiging om telkens even naar het beeld te kijken..

De stoelen zijn bekleed met het een of het andere stofje wat niet glijdt om zomaar te zeggen, dus je kleding plakt er als het ware aan vast. Modern allemaal dus, maar ik kan het me allemaal ruim comfortabeler voorstellen. Met gemak zelfs.

Een vriendelijke, zij het wat rommelige ontvangst. Een tafel in een hoekje, tegen een gordijn aan, wat wat koud was. Een andere tafel was niet mogelijk. En wat ik nu toch precies die tegen die tafel had, hij was toch prima?

Het begin kon dus wel wat beterxe2x80xa6xe2x80xa6

Geen zin in champagne met name gezien de prijs die hier gerekend wordt, dus een glaasje witte wijn. Een karaf water is niet mogelijk, dus de hele avond geen water. Het tweede absolute minpunt, wat een flauwekul toch om niet gewoon wat gekoeld water te schenken.

Een digitaal lijstje waar je niets mee kunt dan naar kijken wordt dan neergezet en daarop staan dan de gerechten. De tafels zijn te klein om samen goed te kunnen kijken en het verveelde ons dan ook al snel. De kaart zelf inkijken was prettiger.

Uiteraard namen we het Tasting Menu Ivy, 7 gangen, alleen per tafel te bestellen. 95 euro met een supplement van 10 euro als je er kaas bij neemt. Op zijn minst sterrenprijzen dusxe2x80xa6.

De amuses, waarover ik dus al veel gelezen had, kwamen.

De crostinixe2x80x99s (ik hou zoals altijd de spelling van het restaurant aan).P1020462  Flinterdun geroosterde sneetjes focaccio met kruidjes en soms met parmezaanse kaas. Lekker. In een standaard.

Erna een bolletje olijvenroomijs met gepofte tomaat en wat basilicum. P1020464 Wat mij betreft niet onaardig. Ik kende het ijs al wel van Oud Sluis, waar de smaak overigens intenser is. De tomaat was mooi zoet, dat dan weer wel.

Een brandend Japans minibarbecuutje kwam langs met erop 2 spiesjes met appel en komkommer. Erbij een bordje met een plastic zakje met axc3xafoli. P1020466 Het is dus de bedoeling dat je de axc3xafoli op de appel en de komkommer doet, wat wij uiteraard deden. Best lekker was het. Alles kon wat meer uitgesproken eerlijk gezegd wat mij betreft.

De waterpijp arriveerde.P1020467

P1020468 Eerst kies je een dopje, dat doet een vriendelijke mevrouw dan keurig op de slang van de pijp en dan inhaleer je een mengsel van appel, munt en limoen om de mond geheel schoon te maken (?). Erna even niets eten of drinken, er komt nog een drankje achteraan (dat duurde redelijk lang helaas), want je smaak is heel eventjes geheel anders. Op zich een geestig idee.

De amuses werden afgesloten met het cornetje van piccalilly/liquorice. P1020473 Sorbet van piccalilly in een hoorntje op basis van tomaat, waarop nog wat knettersnoep zit. Nu ben ik een absolute fan van piccalilly, maar deze was me eerlijk gezegd niet rins genoeg. De smaak viel wat weg tegen het voor mij te zoete tomatensmaakje van het hoorntje. Wat trouwens ook niet krokant was. Ik had hoge verwachtingen van deze amuse, te hoog dus blijkbaar.

Ik vergeet trouwens helemaal het heerlijke brood te vermelden. Uiteraard ook olie, boter, peper en zout op tafel.

De wijnkaart is leuk hier en de keus was relatief gemakkelijk.

Als witte wijn kwamen we uit op werkelijk een ontdekking voor ons: een Spaanse wijn uit de omgeving van Toledo, de Vallegarcia Viognier, 05. Een heerlijke wijn.

De eerste gang kwam.

Gamba/gingerbeer/crispy skin.

P1020474 In een glaasje wat lijkt op een vissenkommetje (ook Oud Sluis gebruikt ze voor de amuses) een crxc3xa8me van gemberbier, wat tartaar van gamba, gebakken gamba, een dot schuim van gember/langoustine en erop een krokant gemaakt pantser van een gamba. En uiteraard wat kruidjes. Het ziet er prachtig uit. Het smaakt ook bijzonder, zowel apart als bij elkaar. Het enige wat jammer is, is dat het pantser niet helemaal krokant is, waardoor het wat taaiig is in de mond en daar ook restjes achterlaat. Jammer dat dat niet even weg te spoelen is met wat kraanwater.

De tweede gang, asperges/foie/toast is een plaatje om te zien. P1020480 Het stoverijtje en schuim van asperges met wat zoete erwten is perfect. Zo ook de toast die prettig hartig is. De eendenl
ever is flauw en valt weg helaas.

Het volgende gerecht, toffee pompoen/zeebaars/toast pecorino.

P1020483 Diepbruinoranje pompoentoffee met een blokje pompoen steelt hier de show. Geweldig diep van smaak en nxc3xa9t niet te zoet, geweldig knap. De vis is uiteraard prima en erop nog mooie hartige ham. Daartussen dan weer een laagje knisperend broodkruim, wat de toast pecorino zal zijn geweest. Een prachtig gerecht dit.

We zijn bij de rode wijn beland. Een Montefalco uit Umbrixc3xab, die we zeer op prijs stellen.

Het eerste vleesgerechtje is zwezerik/vongole/kerrieschuim.

P1020491 De zwezerik is absoluut perfect. Op lage temperatuur en dergelijke, maar tegelijkertijd toch ook mooi krokant van buiten. Geweldige zwezerik. De schelpdiertjes zijn heerlijk, het kerrieschuim is goddelijk en van de gefrituurde uiring lust ik er nog wel een paar. Het stoverijtje, de uiencompote, ernaast is ook heerlijk van smaak. Een gerecht om voor terug te keren dit.

Enig culinair vermaak is het vervolg. Een nitrococktail.

De aan tafel bereide cocktail: een ober (de interactie met het personeel verloopt gaandeweg de avond steeds soepeler gelukkig) vult een grote glazen schaal met tomatencompote, tomatensap en tabasco. P1020493 Daar gaat dan rozensiroop en citroensap door, waarna er vloeibare stikstof (min 196 graden, oppassen voor spettertjes dus) door geroerd wordt met een garde. En dan krijg je nadat de ijskoude rookwolken verdwijnen een zachte sorbet, die nog met een scheutje limoncello in een glas waarin wat passiefruit ligt, geschonken wordt.P1020495

Amusement dus.

We vervolgden met het lam/wortel/knoflook/zilverui.P1020496  Ja, hierover kan ik gewoon kort zijn. Een goed gerecht. Botermals lam met helaas voor mij iets te veel vet binnenin, daar heb ik een hekel aan, lekkere wortelcrxc3xa8me en heerlijke zilverui.

Vervolgens krijgen we een doekje, nou ja, doekje. Het is een wit rolletje,P1020499 waarover aan tafel gloeiend heet vocht (ik ben vergeten wat ze er hier overheen doen) gieten, waardoor het rolletje groter wordt en je er je handen mee kunt schoonmaken. Ik kende dit al van het restaurant van het Guggenheim in Bilbao, waar een volgeling van Berasategui kookt. Die overigens nog veel te leren heeft.

De kaaswagen is hier mooi.P1020502 De keus is lastig, maar we komen er wel uit. Erbij wat popcorn. Overigens niet de druiven en datgene wat in de potjes te zien is op de foto, maar dat valt me eigenlijk nu tijdens het schrijven pas op.P1020503  Fijne kaasjes zijn het.

Het dessert willen we ook nog wel.

Citrus/hazelnoot/eucalyptus.

P1020505 Het hazelnootgebak met de witte suikerwafels geparfumeerd met eucalyptus is goddelijk. De ijsjes, die eruitzien als roomijs, maar smaken als sorbet zijn ook gewoon heel erg goed. Erg lekker dus.

Bij de espresso, die we uiteraard nog wel willen, willen we ook de friandises. P1020509 Op een trappetje treffen we een drankje met passievrucht, ananas en rivella; witte chocolade met groene thee; een madeleine; churros met chocoladesaus; verona chocolade; cholade en sinaasappelcompote; nougat en chocolade met marjolein. Heerlijke friandises!

Na een moeizaam begin en jammer van dat water toch een zeer memorabele maaltijd. Bij vertrek nog een kort gesprekje met de zeer sympathieke patron/cuisinier, wat ik op prijs stelde. Absoluut een restaurant om vaker te bezoeken.

Advertenties

13 gedachtes over “Restaurant Ivy in Rotterdam

  1. Michiel Openneer

    Een aanrader! Prachtige ambiance, mooi en in stijl gerestaureerd. Beetje lastig te vinden omdat het in een straatje achteraf gelegen is, doodzonde van de lokatie en zeer jammer. Zeer aardige en vlotte bediening zodat je je direct op je gemak voelt. Wij hebben er een uitgebreid kop thee genomen en genoten. Toen we vroegen naar een andere hippe lokatie werd daar niet moeilijk over gedaan: er werd een kaart gezocht, uitgelegd waar wij ons bevonden en ons rustig uitgelegd waar wij naar toe moesten gaan. Ga hier zeker nog eens naar toe voor een diner…

  2. Het water loopt me in de mond. Wat een prachtige creaties weer!
    Maar euh, je kritiek op het piccalilly-ijs deel ik niet. Ook al ben je dol op piccalilly, je kunt mensen toch niet als amuse een klodder rinse piccalilly voorzetten? Dat moet wel afgezwakt worden, dat is nu juist de clue, denk ik. Soms moet je vergeten waar iets van gemaakt is en het op zichzelf beoordelen. Het is geen piccalilly, het is een verfrissend sorbetje.

    Leuk dat ze met de stikstof aan tafel komen. Op de een of andere manier loop ik dat telkens mis. (in restaurants die erom bekend staan) Heb het in ieder geval nog nooit mee mogen maken. Ik weet ook wel dat het puur show is, maar toch lijkt het me leuk. 🙂

  3. john golsteijn

    Helemaal top. Heb alles twee keer gelezen. Toch wel heel bijzondere gerechten. Mooie presentatie.Inderdaad een memorabele avond.Carla dank voor je verhaal.

  4. Goedendag

    Uw blog heeft, dankzij de kwaliteit van de recepten, onze aandacht weten te trekken.

    We zouden het op prijs stellen mocht u hem op Ptitchef.com inschrijven zodat we hem in ons bestand kunnen opnemen.

    Petitchef is een gids die naar de beste culinaire websites verwijst. Meerdere honderden blogs hebben zich reeds geregistreerd en kunnen hun website dankzij Ptitchef aanprijzen.

    Indien u zich op Ptitchef wenst in te schrijven, kan u naar http://nl.petitchef.com/?obj=front&action=site_ajout_form surfen of naar http://nl.petitchef.com om vervolgens op xe2x80x9cUw eigen blog toevoegenxe2x80x9d te klikken in de balk bovenaan.

    Met vriendelijke groeten

    Vincent

    http://nl.petitchef.com

  5. Geweldig die waterpijp! Op de appel-komkommer-axc3xafoli na, loopt het water in mijn mond bij deze foto’s. Wat een idee, piccalilly-sorbet, ga ik eens proberen (gek op piccalilly).

  6. Nu herinner ik me dit weer (door die waterpijp). Haha, een crematorium is er lollig bij, na het begin zou je denken dat het niet meer goed komt, wel dus. Nu nog zien hoe ik A. mee krijg naar R’dam (waar hij een hartgrondige hekel aan heeft, tss).

  7. h.j.

    Alleen jammer dat je als je er niet eet er zeer onbeschoft word gereageerd door het personeel als je vraagd of even van het toilet gebruik mag maken (tegen betaling )
    dit verzoek werd dan ook gewiegerd waarna op mijn aandringen de chef er bij werd gehaald en ik alsnog van het toilet gebruik mocht maken . zeer onvriendelijk dus , ik kom er nooit meer .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s