Parkheuvel in Rotterdam

Parkheuvel weer eens!

Het had nogal wat voeten in de aarde om tot deze keus te komen (we wilden naar Seinpost, maar dat ging al gebeuren met de broer van mijn tafelgenoot, daarna had ik voorgesteld om naar De Zwethheul te gaan, maar anderhalve week voordat we zouden gaan kwam ik er achter dat dat meer oude gewoonte dan wens was (ik was niet geheel tevreden de laatste keer bij De Zwethheul namelijk en de website leert me dat het degustatiemenu zeer kostbaar is inmiddels, waarna we switchten naar Parkheuvel).

Nadat ik tafelgenoot had opgehaald in een ander gedeelte van Rotterdam reden we op dezelfde rommelige manier als de vorige keer het zonovergoten park in. Parkeren is hier geen probleem en we wandelden de trap op.

De ontvangst was gastvrij en vriendelijk en we werden naar onze fijne ronde tafel aan de rechterkant van het restaurant gebracht. Wat ik extra leuk vond omdat ik tot nu toe alleen links (het restaurant is half rond, maar goed) of in het aparte zaaltje voor gezelschappen had gezeten. Het zicht op de tuin en de rivier was daardoor weer eens anders. Veel zon deze dag, dus de halfgesloten zonwering was wel nodig. Dat wierp wel een mooi licht op de tafel en op de gerechten, met mooie schaduwen ook.

We begonnen met een glaasje champagne, waarbij wat knabbels kwamen. Parkheuvel_maart_2007_001 De inmiddels meer dan bekende olijfjes, het puntzakje met de nootjes, die deze keer volgens mij vervangen waren door iets spekkerigs/worsterigs, de witlofblaadjes in de truffelmayonaise, zoals we die ook kennen van La Vilette en twee krokante rolletjes, gevuld met piccalilly. Lekkere knabbels. IJswater is geen punt hier, brood kwam, boter, olie en zout stond al op tafel. Prima allemaal dus.

De kaarten, met een toelichting op het lunchmenu kwamen en twee amuses. Parkheuvel_maart_2007_002 Iets visserigs met een fijne crxc3xa8me en daarop/-in flinterdunne gefrituurde venkel en een rondje linzen met iets knapperigs van ik meen eendenlever. Lekker, lekker.

We kwamen natuurlijk voor het degustatiemenu en vroegen de uiterst kundige bediening ermee rekening te houden dat we dat menu de vorige keer ook al hadden,waardoor een aantal gerechten bij ons al bekend waren.

De wijn was wat lastiger deze keer, omdat de Pacherenc verdwenen was en omdat de kaart naar onze begrippen aan de zeer dure kant is. Het duurde even tot we besloten tot de  Chateau de Nages, Vieilles Vignes, Cotes du Rhone, 2005, maar de wijn beviel ons verder goed.

Het menu begon met oester. Parkheuvel_maart_2007_003 Zeeuwse oester om precies te zijn op zoetzuur van schorseneer, schorsenerenzalf, hierbij Perle kaviaar Imperial en aardappelrxc3xb6sti. Een uitstekend begin dit. Uiteraard een uitstekende oester op de zalf van schorseneer, die prachtig zalvig en vol van smaak was. Daaronder het zoetzuur van de schorseneer xe2x80″ flinterdun als een soort lasagneblad en op de oester de rxc3xb6sti, iets crxc3xa8merigs en de kaviaar. Ernaast nog wat groene basilicumstrepen die het plaatje compleet maakten. Mooi!

Hierna een gerecht wat we de vorige keer ook al aten: St. Jacobsmosselen. Parkheuvel_maart_2007_004 Omschreven als in vanilleroom gemarineerde St. Jacobsmossel. En dat was het ook. Erbij nog wat krokanterigs wat dit prachtige gerecht bite gaf en we waren weer dik tevreden. De vorige keer zat er nog kaviaar bij, maar eerlijk gezegd miste ik dat niet deze keer. De coquille met de crxc3xa8me en het krokantje is al mooi genoeg op deze manier.

We vervolgden met kreeft. Parkheuvel_maart_2007_006 Kreeftmedaillons op een lauwwarme aardappelsalade, licht overbakken met een aardappelschuim en zwarte truffelvinaigrette.  Een lastig gerecht vond ik dit, omdat het me nogal samengeraapt overkwam. Het lag ook nogal rommelig op het bord op de een of andere manier. Niets mis met de kreeft verder. Ook niet met de aardappelsalade, alhoewel die nogal mayonaiserig was, ook niets mis met het aardappelschuim, maar als combinatie nu niet direct wat ik zou kiezen. De truffelvinaigrette smaakte vooral naar truffel vanwege ongetwijfeld erg mooie truffelolie, maar ik proef liever truffel; de truffel die bovenop het schuim lag smaakte naar niets helaas. Kortom: op zich niets mis mee, maar nog niet uitgekristalliseerd denk ik zo.

Hierna een signatuurdish van de heer Van Loo, ganzenlever. Parkheuvel_maart_2007_008 Compositie in het vierkant  van ganzenlever, gemarineerd met Pinot Gris, geserveerd met zoetzure biet. Ook dit gerechtje aten we de vorige keer, waarvan ik me vooral herinner xe2x80″ op de smeltende ganzenlever na natuurlijk xe2x80″ dat tafelgenoot de biet te zuur vond. Deze keer kwamen er geen opmerkingen en ook ik vond dit gerecht erg lekker. En een plaatje om te zien.

Het vijfde gerechtje was wederom een signatuurdish, de aardappelcrxc3xa8mesoep, Parkheuvel_maart_2007_009 verrijkt met prei en truffel. Zonder slierten asperge deze keer en ook zonder kaviaar, maar wel met een flinterdun koekje van aardappel bovenop. De soep was ook minder xe2x80x98dikxe2x80x99 dan de vorige keer, wat prettig was. Gewoon lekker dus. De truffel had men, zie ik nu ik deze recensie schrijf, weggelaten, waar ik dus om moet grinniken.

We vervolgden met krab. Parkheuvel_maart_2007_010 Nog steeds die rare spelling xe2x80xa6.. Het beste van Barentszzee Koningscrab met een risotto van rissi rosso onder een venster van Lardo di Colonata, olijvenjus en witte chocolade. Een plaatje om te zien en wederom geweldig lekker. Wat een heerlijke krab is dit zeg. En ook de combinatie is werkelijk hemels.  Een rondje risotto met flink wat flinters krab, erop een groot stuk krab, afgedekt met de Lardo en ernaast de olijven- en chocoladejus. Heerlijk!

Het werd tijd voor een rode wijn en we kozen uiteindelijk een Allegrini Palazzo delle Torre, Verona, 2004.

Het eerste vleesgerechtje was kalf. Parkheuvel_maart_2007_011 Gestoofde kalfswang, oversmolten met rauwe ganzenlever en een morillecrxc3xa8mesaus. Alweer geweldig lekker. Heerlijke kalfswang, heerlijke lever en een absoluut prachtige morillesaus. Om voor terug te keren dit.

Het laatste vleesgerechtje was lam. Parkheuvel_maart_2007_012Proeverij van zuiglam met knoflookbeignets en basilicumjus. Een erg mooi stukje lam, perfect gebraden met ernaast de basilicum jus. Erom heen de knoflookbeignet en nog wat andere groentjes en we waren dik tevreden. Echt een heerlijk lammetje.

Na een prettige pauze maakten we onze keuze van de mooie kaaswagen.Parkheuvel_maart_2007_013  6 stukjes had ik maar liefst, die stuk voor stuk erg lekker waren. Erbij wat brood en de gemarineerde peer (of perzik afhankelijk van het seizoen) die ik nog ken van de periode dat Van Loo bij De Zwethheul kookte. Prima allemaal.Parkheuvel_maart_2007_015

De dessertjes lieten we vallen en we sloten af met espresso voor mij en nog wat wijntjes voor mijn tafelgenoot. Parkheuvel_maart_2007_016

Zeer tevreden verlieten we vervolgens, na nog een korte babbel met de kok, dit prettige, sympathieke restaurant. Een prettige ambiance, een uitstekende zwarte brigade; om naar terug te blijven keren dus. En dat gaan we zeker doen ook.

Advertenties

10 gedachtes over “Parkheuvel in Rotterdam

  1. Yvonne

    “Bundfleisch” bestaat net zo min als “Bundesfleisch”. Als je iets wilt verbeteren, doe het dan goed. Het Zwitserse gedroogde vlees heet “Bxfcndnerfleisch” (komt oorspronkelijk namelijk uit Graubxfcnden). En “ballottine” schrijven ze in Frankrijk met dubbele ‘t’

  2. Carla

    Dank je wel Yvonne voor je zinnige toevoeging over het fleisch. Wat betreft de ballotine: ik neem altijd de spelling van het restaurant waar ik eet over, ondanks de fouten….
    Vriendelijke groet,
    Carla

  3. Chalias

    Voor een lunch worden hier wel ongelofelijke hoeveelheden voedsel opgediend en in een combinatie waar alleen de oude Romeinen tegen bestand waren. Voor het overige werd er blijkbaar flink doorgedronken. Ik vraag me af of je op deze wijze eerlijk en zinvol kritisch verslag kan doen. Als ik de evaringen met de Zwethheul in het blad Lekker lees dan valt me op dat de wijnen helemaal niet irritant duur zijn en dat de gerechten heel wat smakelijker en evenwichtiger overkomen dan in de beschrijving van Carla. Ik vraag me ook af waarom Carla in het toen niet volle restaurant op een kennelijk geluidstechnisch ongunstige plaats bleef zitten terwijl ze bekend was met dit probleem na n.b. 4 bezoeken. Ik ken ook zulke restaurants met een slechte akoestiek maar daar kom ik na één bezoek dus nooit meer.

  4. Carla

    @ Chalias
    Ik bleef op deze plaats zitten omdat het restaurant, zoals je ook in mijn recensie kunt lezen, geheel gevuld was.
    Wat betreft de hoeveelheden: ik weet niet of je bekend bent met menu’s in dit soort restaurants, maar die zijn zeer afgewogen. Niet alleen qua smaak, maar ook qua hoeveelheid, dus je opmerking over de oude Romeinen lijkt me niet juist.
    Dank voor je reactie overigens.
    Vriendelijke groet,
    Carla

  5. Chalias

    Carla, Ik heb het menu Gourmand nog eens op de website nagelezen. Een ieder moet maar zelf beslissen wat hij of zij als lunch allemaal wilt verorberen. Voor mij zou het ongewenst zijn als ik de rest van de dag nog zinvol bezig wil zijn om een lunch van 5 gangen met ook nog een overgang van twee keer vis naar kalfshaas tot mij te nemen. Dat kan niet goed gaan. Tegenwoordig is het blijkbaar populair om allerlei z.g. gedurfde combinaties de gasten voor te schotelen maar in dit geval lijkt het me een beetje te gedurfd. Ik lunch graag buiten de deur veelal in het buitenland maar zo’n combinatie is nieuw voor mij. Carla, natuurlijk heeft U het menu niet samengesteld maar een slechte recentie lijkt me inderdaad onvermijdelijk.
    Probeert U de volgende keer eens een lunch in het Pomphuis, een prachtig industrieel monument, te Antwerpen. De opvattingen daar over een lunch en de mooie wijnkaart zullen U lang positief bijblijven.

  6. Ralf

    Hallo,

    Laatst heb ik met wat collega’s gegeten bij de Zwetheul.
    Wij hadden onder andere dezelfde hapjes en 2 dezelfde gerechten waaronder de ballottine.
    Ik vond de amuses wel naar behoren, ook omdat meer een soort van hapjes waren voor de echte amuse.
    De ballottine was ook 1 van mijn favorieten.
    Maarja, iedereen zijn eigen smaak.
    Vind het in ieder geval altijd leuk om jullie recensies te lezen.

    Groeten ralf

  7. Hmm klinkt heerlijk, de kalfswang, het lammetje… De olijven-chocoladejus bij de risotto klinkt spannend. Van Loo (sympathiek!) sprak ik tijden geleden bij een uitreiking van een vleesboek. ‘De vrije hand’ vond hij het prettigst, dat moet nog steeds gebeuren en zeker na lezing van deze recensie snel ook 😉

  8. Paul Brussel

    Mooie recensie, Carla! Inderdaad waren we zxc3xa9xc3xa9r tevreden, ook al blijf ik de hoge en opvallende zuurgraad persoonlijk wat moeilijk vinden. Prettige bediening ook deze keer.

    Groet van Paul

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s