Asian Glories in Rotterdam

Asian Glories
Ook op vrijdag 28 februari 2003.
Het is een lang en bij nader inzien redelijk hilarisch verhaal hoe we nu op een dag bij twee Chinese restaurants terecht kwamen. Nam Kee is nog redelijk te bevatten, Asian Glories niet echt, dus ik zal jullie er niet mee vermoeien. Het heeft iets te maken met films die niet draaiden, ritjes van Den Haag naar Rotterdam, waardoor mij een visrestaurant door mijn neus geboord is en meer van dat soort details. Maar goed.

Asian Glories. We hadden trek en waren ergens in Rotterdam-Zuid. Dus we moesten eten. Iemand was zo onslim om Asian Glories te noemen en slim als Ole is, zei hij direct: okee, leuk, weer een Chinees. En weer vond Maurits het best en Constant ook, dus belde ik via 998 of 988 dat weet ik nooit, naar Asian Glories en ja, daar was nog een tafel voor 4 vrij om 19.00 uur.
Auto geparkeerd, kind kwijtgeraakt in de parkeergarage, want hij wilde lopen en niet met de lift, kind gevonden en we stapten binnen bij Asian Glories.

Wat een keurige Chinees is dit ! Boven een aantal tafels, keurig gedekt met tafelkleden en echte servetten, wijnglazen en een kandelaartje, beneden een aantal tafels, ook heel keurig. Ik geloof niet dat ik ooit een zo keurige Chinees (restaurant dan natuurlijk) heb gezien.
Ook de toiletten bijvoorbeeld, geweldig fris met handdoekjes, droge en licht vochtige, prettig in een mandje, werkelijk opvallend !
En vriendelijk personeel, wat zeer behoorlijk Nederlands spreekt, een heuse wijnkast, mijn humeur knapte helemaal op !
Een rechthoekig tafeltje kregen we in het nog niet geheel gevulde restaurant, we bestelden 2 Sisi en 2 Bier en bekeken de kaart.
Een verrassingsmenu is er, een DimSummenu, een Peking Eendspecialiteitenmenu en verder de kaart. Die redelijk uitgebreid is, maar niet heel verrassend.

Wat namen wij?.
Maurits nam Cha Sui Kau (garnalenvlinders heet dat hier, gewoon die pangsitdingen dus)(3.20) en Cha Siew (13.00!!!duur dus) (ik volg de spelling telkens van de diverse rekeningen, geen idee hoe je het werkelijk schrijft en het boeit me ook niet echt), mager geroosterd varkensvlees, wat hij bij Kee Lun Palace zo lekker en bij Nam Kee een stuk minder lekker vond, Constant een Wan Tan soepje(4.00), want die is hier lekker vindt hij (hij eet hier regelmatig als ie naar het voetballen gaat) en kip met cashewnoten in een vogelnestje en mihoen(13.00) erbij, Ole en ik wilden het Dim Sum menu. Dat Dim Sum menu kost hier 23 Euro. Wat ik duur vind, want voor een gemiddeld dimsummetje betaal je gemiddeld (ook hier) tussen de 1.50 en 3.00 en dan krijg je minstens van elk hapje 2 a 3 stuks. Dus ik was benieuwd.
Een fles water (Sourcy Blauw, 5.00) voor de knapen, nog een biertje voor Constant en voor mij Chinese thee, die hier 2.25 p.p. kost?. En het feest kon beginnen.
In totaal kregen Ole en ik 20 hapjes, een deel ervan gefrituurd, een deel ervan gebakken en een deel ervan gestoomd. Met de bekende vulling: garnalen, coquilles, vlees en kip en wat onbekende hapjes, althans voor mij, met aubergine en met venkel en die waren stuk voor stuk gewoon lekker. Een paar ervan zelfs bijzonder lekker. Zo was er eentje met garnaal en een hele lichte gembertoets, werkelijk heerlijk ! Ook die met aubergine (die weliswaar wat Japans aandeed) was erg bijzonder. Na die 20 hapjes kregen we een schaal met gebakken mihoen, wat ik aan me voorbij liet gaan, want ik bedacht me opeens dat ik ook hier de gestoomde oester moest proeven. Dus ik bestelde er twee, op een been kun je niet lopen enzovoorts en was zeer benieuwd.
Ole genoot van de mihoen en wilde geen oester, na het Nam Kee-geweld. Hier proefde ik, net als bij Kee Lun Palace, de oester zelf en dus was ik blij. Mooie oesters ook hier dus. 1,75 per stuk doen ze hier, bij Nam Kee ook en bij Kee Lun Palace 1.70.
De Cha Sui van Maurits vond ie lekker, net zo lekker als bij Kee Lun Palace, mam ! zijn Cha Siew vond ie minder lekker, de kruiden die men hier gebruikte waren minimaal en het vlees was hier minder hard geroosterd en ook kwam hij te vaak, vond ie, stukjes vet tegen..Dus Kee Lun Palace wint het wat hem betreft.
Het Wan Tan soepje beviel Constant en zijn kip in cashewnoten ook. Ik heb een stukje kip geproefd en vond het niet bijzonder.
Om de teleurstelling van Maurits wat weg te nemen mochten de knapen een dessert bestellen. Weinig keus overigens, een stuk of 6 desserts, waarvan er 3 bestaan uit koffie of theetoestanden met drank. De knapen namen een Dame Blanche (4.05). Een gigantisch bord met drie bollen ijs, erg veel slagroom uit de spuitbus en wat slierten warme chocolade kregen zij voor hun neus en ze genoten ervan.
Wij namen wat espresso en vroegen de rekening.
Tot nu toe liep alles heel soepeltjes, geen lange wachttijden enzo, altijd fijn, zeker als de kinderen erbij zijn en bij de espresso liep het fout. Althans, de espresso kwam wel, maar de rekening niet. Na nog twee maal gevraagd te hebben om de rekening, kwam hij, niet leuk was dat.
Voor dit geheel betaalden wij 119.40, waarmee Asian Glories qua prijs met kop en schouders boven de in deze week andere bezochte Chinese restaraunts uitsteekt. Qua kwaliteit niet. En dus is het niet leuk als je dan zoveel geld kwijt bent. Gewoon niet.
Kee Lun Palace wint het, zo besloten de kinderen en ik. Constant had geen mening, want die was er niet bij bij Kee Lun Palace. Wat Ole direct deed voorstellen om dan zaterdag daar maar met zijn vieren te gaan eten, maar toen heb ik ingegrepen en gemeld dat ik het komende halfjaar geen enkel Chinees restaurant meer van binnen zal zien

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s