La Terrasse in Parijs

gemaakt op 12-DEC-01

Tja La Terrasse, ooit eens per ongeluk gevonden. Beneden een hele gewone, lekker rommelige, heel drukke brasserie, boven een prima restaurant.
Geweldige oesters, in het seizoen prachtige aardbeien met een creme erbij om je vingers bij op te eten. De wijn is er niet bijzonder, gewoon heel gewoon, de obers zijn typisch Parijzerig, maar een heerlijk sfeertje.
We eten er altijd een keer als we in Parijs zijn, gewoon omdat ik er lekker samen wil genieten van het oesterplateau met die heerlijke, heel simpele vinaigrette van ze en omdat een van de obers 5 woorden Nederlands spreekt (waarschijnlijk heeft hij in het centrum gewerkt, ik zal het eens vragen) en die woorden zijn: groeten aan mijn vriendin Beatrix…Te flauw voor woorden natuurlijk, maar de eerste keer dat hij het zei, ook tijdens ons eerste bezoek, waar we heerlijk peuzelden van de prachtige kreeften, kreeg ik helemaal de slappe lach….

Zoals je aan de postcode kunt zien, ligt La Terrasse in het 7e arrondissement, mijn favoriete arrondissemen, tussen de Eiffeltoren en Ecole Militaire in, vlak bij de Rue de Grenelle en de Rue du Bac, favorieten winkelstraatjes van ons beiden, niet te ver van het Louvre en Musee d’Orsay af, met voldoende kroegjes onderweg om een lekker glas wijn te pakken, kortom, wij vinden het ideaal.
We namen er ook altijd hetzelfde hotel, l’Empereur, met uitzicht (als je geluk hebt) op de Dome, deze keer niet, want ik had last van mijn voeten en wilde niet te ver lopen.
Dus hadden we een hotel in het allerschattigste winkelstraatje Rue Cler, om de hoek bij de Avenue La Motte Piquet, waar dus op de hoek La Terrasse ligt. Geestig in dit verband is nog dat ik zeker wist dat wij dus metrostation La Motte Piquet-Grenelle moesten hebben, terwijl het Ecole Militair is, twee haltes verder…Voordeel ervan is wel dat we een zeer behoorlijke Vietnamees (zei hij, maar hij was Thais) gevonden hebben op vrijdagavond (de 7e december dus in het jaar 2001) waar we in een piepklein huiskamertje met buurtbewoners en een jong Duits stel, die genoten van een chinese fondue, maar het eigenlijk niet lekker vonden (jaja, geen leuker vermaak dan leedvermaak…)heerlijk Thais gegeten hebben.

Maar deze recensie gaat over La Terrasse.
Wat ik al zei gewoon een brasserie/restaurant, waar er duizenden van zijn in Parijs. Buiten staan de oesters en andere schelpdieren te lonken, beneden binnen is het druk, lawaaierig en staan de tafeltjes erg op elkaar. Boven, het restaurant dus is ruimer, comfortabeler en de keus is er ruimer. Niet dat dat voor ons iets uitmaakt, we beginnen altijd met oesters, daarna een visgerecht of een kreeft en dan zien we wel verder.

Vrijdag de 7e zijn we wezen lunchen in Seclin, zo’n noordfrans industriestadje, in een mooi restaurant, het was er ook erg lekker, de recensie volgt.
Toen we in Parijs aankwamen hebben we eerst een hotel gezocht en gevonden, ons even opgefrist en zijn toen naar Pompidou gegaan waar de tentoonstelling van Dubuffet was. We waren er rondom half 8, dus hebben heerlijk rustig kunnen genieten van Dubuffet, er waren toen nog maar 120 bezoekers. Het moet me hier overigens even van het hart dat het vroegere, rommelige en rare restaurant van Pompidou is omgetoverd in een zeer, zeer trendy restaurant, wat ik betreur, want ik dronk er in de zomer graag een biertje op het terras en dat lijkt nu niet meer mogelijk te zijn, je kunt er gewoon alleen nog maar eten….
Na Dubuffet pakten we dus de metro naar het verkeerde metrostation en kwamen terecht bij onze pseudo Vietnamees.
De volgende dag, zaterdag 8 december…, hebben we wat inkopen gedaan, heb ik de grootste kruidenier van Parijs ontdekt (Rue of Boulevard du Sevre), la Grande Epicerie de Paris, geweldig !!!!! en zijn we gaan lunchen in la Terrasse (jaja, ik kom er wel…).

We liepen direct door naar boven, de brasserie was toen al aardig bezet, boven was het nog rustig.
De kreeften zwommen al geelastiekt in hun aquarium en zagen er lekker uit.
We kozen voor de oesters, 9 speciales nr. 2 elk, daarna ook twee keer de Cabillaud aux lentilles, met erbij een hele gewone, maar lekkere Bourgogne aligote.
De oesters waren, zoals altijd, overheerlijk, als ik er aan terugdenk loopt het water me in de mond.
De cabillaud was ook lekker, de kok had er een soort tournedootje van gemaakt op een bedje dus van linzen, groene linzen in een prachtig sausje, genieten dus !
Constant was volzet, ik had echter bij de ingang een prachtige Brie de Meaux op temperatuur zien gaan komen en wilde er wel een stukje van, heerlijk !
Hierna nog wat koffie en de rekening bedroeg in totaal, inclusief een aperitiefje (biertje….) 730 Ffr, dat is dus ongeveer 250 Nlg.

Altijd lekker dus hier !

Hierna hadden we genoeg van Parijs en zijn de campagne in gereden, maar dat verhaal komt weer in een andere recensie.

Aanvulling 14/06/2004: afgelopen weekend vol verwachting naar La Terrasse gereisd en wat bleek: andere eigenaar, andere bediening, andere ambiance, dus geen aanrader meer…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s