De Zwethheul in Zweth – verslag 3e bezoek

Er moest weer geluncht worden en we hadden in goed overleg besloten dat we deze keer De Zwethheul met onze aanwezigheid zouden vereren. Toen bekend werd dat ze er een * bij hadden gekregen, schoot me te binnen dat ik vergeten was te reserveren en werd enigszins nerveus, maar gelukkig was het geen enkel probleem nog een tafeltje voor twee te krijgen.
Keurig op tijd reden we het gehucht binnen, parkeerden gewoon voor de deur en wandelden binnen. De ontvangst was vriendelijk en mijn tafelgenote was erg onder de indruk van de dit keer ook wel erg grote boten die voorbij kwamen. Ze gaat hier dan ook zeker vaker heen.
Als aperitief namen we een glas witte huiswijn, een Elzasser (later zag ik dat ik ook een andere had kunnen kiezen, maar helaas: wij kregen de keus niet voorgelegd). Een gewone wijn verder. Erbij de bekende knabbels: grote groene olijven en kleine zwarte, die lekker pittig zijn, de kaaskoekjes, die ik nog steeds suf vind en de truffeldressing met de witlofblaadjes.
De kaart kwam en het lunchmenu (2 gangen) werd ons uitgelegd. Nu was dat lunchmenu eigenlijk precies wat we wilden, uiteraard wel aangevuld met de kaaswagen, dus we waren snel klaar.
De amuses kwamen op tafel: pizza met gerookte eendenborst en mango, die wel lekker was, alhoewel het brood behoorlijk klef was – ja het was brood !, een cremesoep van pompoen , met stukjes pompoen en nog iets, wat ik even vergeten ben (ik meen pompoenpitten of zo), en die vonden we eensgezind geweldig lekker en een puree van bloemkool met mosselen, die ook zeer smakelijk was. Vooral de bloemkool en de gelei van mosselnat kon me erg bekoren. Een alleszins redelijk begin dus. Ook brood, boter en ijswater verscheen op tafel.

Inmiddels raakte het restaurant behoorlijk gevuld met allerhande publiek, wat natuurlijk bij ons alleen maar tot groter jolijt leidde. Veel personeel heeft men inmiddels ook, zo zag ik nog maar xc3xa9xc3xa9n bekend gezicht, de rest was allemaal nieuw. Dat zal te maken hebben met de toeloop vanwege die tweede *. Prettig voor ze, lijkt me zo.
De wijnkaart moest natuurlijk bekeken worden en we besloten een fles witte wijn te nemen, een Grxc3xbcner Veltliner, Nikolaihof, Wachau Oostenrijk 2003 (een andere dan de kaart vermeldde overigens en dat stoort me), die prettig was. Bij de kaas zouden we dan wel verder zien.
Ons eerste gerecht verscheen. Een combinatie van twee voorgerechten deze keer – leuk idee – : salade met kreeftenmedaillons en een bonbon van eendenlever met gekonfijte eendenbout. De salade was erg lekker met mooie stukjes kreeft erop en uiteraard de inmiddels wel erg bekende balsamicodressing. Maar: zeer smakelijk. De bonbon kon me niet erg bekoren, raar genoeg. De eendenlever was licht bitter en dat zou toch niet mogen, de brokjes gekonfijte eendenbout waren natuurlijk lekker, maar dat is altijd wel in orde tenslotte en het plakje peer waarop de bonbon lag, want anders rolt ie weg natuurlijk, voegde niet heel veel toe. Een beetje jammer.
Na een keurige pauze verscheen het hoofdgerecht. Op de huid gebakken snoekbaars met peterselie-risotto, snijbonen, groene asperges en een visjus. Een mooi gerecht. De snoekbaars was uitstekend. De risotto was geen risotto, maar iets van peulvrucht en ik ben vergeten wat, maar mijn tafelgenote vast niet, dus dat komt nog. De asperges waren uitstekend, de snijbonen ben ik even kwijt en de visjus maakte het gerecht volledig xc3¡f. Gewoon een mooi gerecht dus.
Waarmee we aan de kaaswagen toewaren. Die hier nog steeds gewoon mooi is en niet zo overdadig gevuld dat je door de bomen de kazen niet meer ziet. We kozen allebei verschillende stukjes, ikzelf had in ieder geval Banon, Epoisse, Livarot en Le Fium d’Orbo, de door mij gevraagde Vacherin verscheen dan weer niet op mijn bordje, maar goed.
De keus voor het drankje erbij lieten we over aan de vrouwelijke sommelier en zij verraste ons met een lichtgekoeld glas Regent, Qualitxc3xa4tswein, Pfalz Duitsland 2003, die lekker was. We hebben een uitgebreide uitleg gekregen over de kazen overigens en ook over de keus van juist deze Pfalz-wijn, maar helaas: mijn geheugen laat me in de steek, er zit ook al weer wat tijd tussen de lunch en deze recensie.
We sloten af met espresso, waarbij wat koekjes kwamen en we slechts eenmaal van een blad met friandises mochten kiezen en verlieten, uiteraard na het betalen van de rekening, tevreden dit restaurant.
Ik blijf overigens bij mijn reeds eerder vermelde standpunt: De Zwethheul is een * restaurant.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s